ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΤΟΠΙΑ


Γκουρτζιεφ1.jpg





















Η λέξη "ουτοπία" είναι για τους περισσότερους συνώνυμη του εξωπραγματικού και του ανέφικτου. Θεωρούμε την ουτοπία αντίθετη του πραγματικού κόσμου (ου-τόπος) και τους ουτοπιστές ονειροπαρμένους φαντασιόπληκτους και αιθεροβάμονες. Αυτό ίσως αληθεύει για τις κλασικές ουτοπίες που χτίστηκαν από τους εμπνευστές τους κυριολεκτικά στον αέρα και "πραγματώθηκαν" κυρίως στο βασίλειο της φαντασίας. Αποφεύγοντας ν'ανταποκριθούν στις προϋποθέσεις που έγειρε μια συγκεκριμένη κοινωνική πραγματικότητα, οι ουτοπίες αυτές αποτελούν φανταστικές περιγραφές μιας ιδεώδους κοινοπολιτείας.Δεν μας εκπλήσσει, λοιπόν, που αναδύονται, συνήθως, κατά την διάρκεια εποχών κοινωνικής αποσύνθεσης, ταραχών και γενικών ανακατατάξεων. Τέτοιες είναι η "Πολιτεία" του Πλάτωνα (427-347 π.χ.), η "Ουτοπία" του Sir Thomas More(1516), που δανίζει το όνομά της σε όλες τις επόμενες ιδανικές μελλοντολογικές υποθέσεις, η "Χριστιανούπολη" του Johan Valentin Andrae (1619), η "Νέα Ατλαντίς" του Francis Bacon(1627), η "Πόλη του Ήλιου" του Tomasso Campanella(1627),η "Σπενσονία" του Thomas Spence(1795), η "Ικαρία" του(1845), η "Φρηλανδία" ή "Γη της Ελευθερίας" του Theodor Hertzka(1889), η "Νοϋστρία" του Emile Thirion(1901), "Μια μοντέρνα ουτοπία" του Η.G.Wells(1905) και άλλες. Etienne Cabet

Είναι δύσκολο να συλλάβουμε μια κοινωνική τάξη πραγμάτων τόσο πλήρη και ικανοποιητική, ώστε να μας κάνει να μη νιώθουμε την ανάγκη να καταφεύγουμε, κατά καιρούς, σ'ένα κόσμο φανταστικό στον οποίο μπορούμε ν'απαλλαγούμε, έστω και προσωρινά, από τα βάσανά μας ή να εντείνουμε τις τέρψεις μας. Από τέτοια ευδαίμονα και τέλεια αποκυήματα της φαντασίας, που δεν αντέχουν στην πραγματική ζωή, αναπτύχθηκαν οι κλασικές ουτοπίες .

Εκτός όμως από αυτές τις "ουτοπίες φυγής", που λειτουργούν σαν καταφύγιο, υποκατάστατο ενός απογοητευτικού κόσμου, υπάρχει και μιά άλλη κατηγορία ουτοπιών,οι "ουτοπίες ανασυγκρότησης" κατά τον Λιούις Μάμφορντ ("Η ιστορία των ουτοπιών", εκδ.Νησίδες 1998) : "Η ουτοπία ανασυγκρότησης είναι ό,τι υπονοεί τ'όνομά της : όραμα ενός ανασυγκροτημένου περιβάλλοντος, που είναι προσαρμοσμένο στη φύση και τις επιδιώξεις των ανθρώπων οι οποίοι το ενοικούν, καλύτερα από το υπάρχον περιβάλλον,και όχι μόνο καλύτερα προσαρμοσμένο στην υπάρχουσα φύση τους, αλλά καλύτερα προσαρμοσμένο στην ενδεχόμενη μελλοντική φύση τους. Αν η πρώτη ουτοπία (φυγής) οδηγεί πίσω στο εγώ του ουτοπικού, η δεύτερη (ανασυγκρότησης) οδηγεί πίσω έξω,στον κόσμο." Όταν ο Μάμφορντ λέει "ανασυγκροτημένο περιβάλλον", δεν εννοεί απλά τα φυσικά εξωτερικά πράγματα .Εννοεί, όπως και ο ίδιος υπογραμμίζει, ένα καινούργιο δίκτυο σχέσεων και θεσμών και πιθανόν μια αλλαγή των ψυχικών και πνευματικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων.Την ουτοπία ανασυγκρότησης θα την ονομάζουμε στο εξής "Ευτοπία" (δηλαδή καλός τόπος), για να την διακρίνουμε από την κλασική ονειροφανταστική ουτοπία των λογοτεχνών.

Καθώς τελειώνει αυτός ο αιώνας, η ανθρωπότητα μοιάζει κουρασμένη, εξασθενισμένη, προδομένη από τις κοινωνικές και ιστορικές ουτοπίες, στις οποίες πίστεψε. Αυτή η βαθιά απογοήτευση δεν μας εξουσιοδοτεί ,όμως, να εγκαταλείψουμε τη συνεχή αναζήτηση των αξιών και των στόχων που οδηγούν στην καλή και ευτυχισμένη ζωή. Αντίθετα, πρέπει να αναγνωρίσουμε τα λάθη του παρελθόντος και να διδαχθούμε από αυτά. Τι θα ήταν ο σύγχρονος πολιτισμός αν οι πρωτοπόροι ερευνητές, σε κάθε τομέα , εγκατέλειπαν απογοητευμένοι την προσπάθεια μετά από μια αποτυχία; Ίσως οι ανασυγκροτήσεις του παρελθόντος άγγιξαν μόνο την επιφάνεια των πραγμάτων και ίσως ήταν πολύ στενές και ρηχές για να καλύψουν το εύρος των ανθρωπίνων αναγκών. Η αναζήτηση μιας κοινωνικής ουτοπίας είναι, κατά τον Ζακί Λαϊντί ("Ένας κόσμος που στερείται νοήματος",Fayard 1994), το τελευταίο οχυρό απέναντι στη "δικτακτορία της πραγματικότητας". "Η κοινωνική ουτοπία δεν είναι το αντίθετο της πραγματικότητας, αλλά η προβολή προς ένα υποσχόμενο μέλλον. Επιτρέπει τη συμφιλίωση του παρόντος με το μέλλον, του πρακτικού με το συμβολικό". Αν παραιτηθούμε από την επιδίωξη της Ευτοπίας, αντιμετωπίζοντάς την επιπόλαια σαν ένα άλλο είδος ουτοπίας, μεταμορφωνόμαστε αυτόματα σε θύματα των ευτελών τεχνολογικο-καταναλωτικών ουτοπιών που προσφέρει απλόχερα η παγκόσμια ιδεολογική αγορά. Τα αυθεντικά ανθρωπιστικά ιδεώδη αντικαθίστανται, τότε, από την ψηφιακή ουτοπία του διαπλανητικού δικτυακού ατομισμού, που υποκαθιστά την άμεση κοινωνική επαφή. Η κατανάλωση εγείρεται σε μια ελλάσων θρησκεία, η πίστη στη διηνεκή ανάσταση των πραγμάτων, όπου το σούπερ μάρκετ είναι η Εκκλησία και η διαφήμιση το Ευαγγέλιο. Η αποφυγή της υπευθυνότητας και το το κυνήγι της άμεσης και εύκολης ικανοποίησης μετατρέπονται σε βασικούς άξονες της σύγχρονης καπιταλιστικής "κουλτούρας".

Μπορεί να μη το συνειδητοποιούμε άμεσα, αλλά μια προσεκτική εξέταση θα μας πείσει ότι ,σε τελική ανάλυση, ζούμε τη ζωή που ταιριάζει στις ιδέες και τις πεποιθήσεις μας! Ατυχώς όμως οι ουτοπίες μας ήταν αδύναμες, χλωμές και ανεπαρκείς ... Ο κάθε άνθρωπος έχει μια κοσμοθεωρία, άσχετα από το πόσο αυτή είναι περιορισμένη, ακατέργαστη ή λαθεμένη. Συνήθως η κοσμοαντίληψη ενός προσώπου είναι στην καλύτερη περίπτωση μόνο εν μέρει συνειδητή.Οι περισσότεροι δεν έχουν επίγνωση του πως βλέπουν τον κόσμο και συμβαίνει μάλιστα να υποστηρίζουν ότι πιστεύουν σε μια ορισμένη θεωρία, ενώ στην πραγματικότητα η συμπεριφορά τους υποδεικνύει την ύπαρξη μιας άλλης, πολύ διαφορετικής! Η κοσμοαντίληψή μας είναι αρχικά καθορισμένη από την εμπειρία των παιδικών βιωμάτων και των πληροφοριών που συλλέξαμε παθητικά από το περιβάλλον. Εξ αιτίας των πρωταρχικών αυτών εμπειριών ("σχήματα" κατά τους Piaget, Barlettκαι), το άτομο επιλέγει, ανακατασκευάζει, αναπροσαρμόζει τις πληροφορίες του εξωτερικού κόσμου, ώστε να τις ενσωματώσει στις ήδη υπάρχουσες. Τα σχήματα, βαθιά χαραγμένα μέσα μας, αποτελούν τα βαθύτερα "πιστεύω" μας, αναφορικά με τον εαυτό μας και τον κόσμο. Ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο είναι σαν ένας χάρτης με τον οποίο ανιχνεύουμε το έδαφος της ζωής. Αν ο χάρτης είναι αληθινός και ακριβής, θα ξέρουμε που βρισκόμαστε κι αν έχουμε αποφασίσει που θέλουμε να πάμε, θα ξέρουμε γενικά πως να φτάσουμε εκεί. Αν ο χάρτης είναι λαθεμένος και ανακριβής το αποτέλεσμα είναι να χαθούμε. Ο κόσμος αλλάζει διαρκώς και οι αναθεωρήσεις στους χάρτες και στην πορεία μας πρέπει να είναι σημαντικές και συνεχείς. Πολλοί δεν κάνουν την προσπάθεια να ελέγξουν και να διορθώσουν τους χάρτες τους που είναι πρόχειροι και μικροί. Beck

Σε κοινωνικό επίπεδο τα παλιά και ξεπερασμένα πρότυπα εμποδίζουν την βελτίωση των συνθηκών της ζωής και απομακρίνουν το ιδανικό της Ευτοπίας. Τα οργανωμένα συμφέροντα συνήθως αγνοούν τις νέες αναθεωρητικές ευκαιρίες , όταν δεν τις καταγγέλουν ως λαθεμένες, επικίνδυνες ή αιρετικές.Αισθάνονται σίγουροι ότι οι χάρτες τους είναι πλήρεις και ότι η κοσμοθεωρία τους είναι σωστή και μάλιστα ιερή! Είναι λυπηρό το γεγονός ότι ξοδεύεται πολύ περισσότερη ενέργεια για την στενοκέφαλη υπεράσπιση απαρχαιωμένων κοσμοθεωριών απ'ότι θα χρειαζόταν για να τις αναθεωρήσουμε. Με τη συστηματική εθελότυφλη άρνηση να δεχθούμε τα νέα στοιχεία, αποφεύγουμε προσωρινά την ταλαιπωρία της ανασυγκρότησης, αλλά ταυτόχρονα χάνουμε μοναδικές ευκαιρίες για μεγαλύτερη ωρίμανση. Είναι καιρός να φέρουμε σε επαφή τα Ευτοπικά αρχέτυπα με τον καθημερινό μας κόσμο.Τα είδωλα που μας εξυπηρέτησαν μέχρι σήμερα αποσυντίθενται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, ενώ οι θεσμοί, που φαίνονταν ανθεκτικοί στο χρόνο, απειλούνται με πλήρη αποσύνθεση και καταστροφή.

Αν δεν επινοήσουμε ένα καινούργιο σχέδιο για τις ζωές μας η προοπτική για τον πολιτισμό μας είναι ζοφερή. Το πρώτο βήμα για την ανασυγκρότηση είναι ν'ανακαινίσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο και να βάλουμε καινούργια θεμέλια στη γνώση και τις προβολές μας.

Ο Μπαίηκον επιδίωξε την ευτυχία της ανθρωπότητας κυρίως με την εφαρμογή της επιστήμης και της βιομηχανίας. Σήμερα όμως είναι φανερό ότι, αν ήταν αρκετό μόνο αυτό, θα έπρεπε όλοι να ζούσαμε ήδη στον "παράδεισο". Ο Μωρ, από την άλλη μεριά, προσέβλεπε στην κοινωνική μεταρρύθμιση και στην θρησκευτική ηθική για να μετασχηματίσει την κοινωνία. Αν αυτό ήταν δυνατόν, τότε οι θρησκείες θα είχαν δημιουργήσει μια γήινη Εδέμ από χιλιάδες χρόνια! Η αλήθεια είναι ότι τόσο η επιστήμη όσο και οι θρησκείες έχουν χάσει την αρχική τους αποστολή, (να οδηγήσουν τους ανθρώπους στην ευημερία και την ευδαιμονία), και το χειρότερο απ'όλα εξακολουθούν να βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου μεταξύ τους. Κάποτε, ο κόσμος της γνώσης και ο κόσμος των Ιδεών δεν ήταν διαχωρισμένοι ερμητικά. Κάποτε ο καλλιτέχνης και ο επιστήμονας έβλεπαν τον κόσμο με τα ίδια ματογυάλια.Αυτό που ονομάζουμε "επιστήμη", ήταν, κατά την πρωταρχική του κατάσταση, αναπόσπαστο μέρος του κοινού αποθέματος γνώσεων και πεποιθήσεων. Από την διαίρεση της γνώσης από τον Αριστοτέλη σε λαϊκή και επιστημονική,οι επιστήμες απομονώνονται ολοένα περισσότερο από το γενικό σώμα της γνώσης. Στον μη επιστημονικό τρόπο προσέγγισης των προβλημάτων εξωρίστηκαν οι φιλόσοφοι, οι ποιητές και οι κοινοί άνθρωποι. Ο Σωκράτης λέει : " γνώρισε τον εαυτό σου".Ο επιστήμονας λέει : " γνώρισε τον εξωτερικό κόσμο". Με βάση την ακριβή γνώση των φυσικών σχέσεων, που έγιναν διαθέσιμες στις θετικές επιστήμες, πραγματοποιήθηκαν οι εντυπωσιακές αλλαγές που ονομάστηκαν "βιομηχανική επανάσταση" στις αρχές του αιώνα και "πληροφορική επανάσταση" σήμερα. Δυστυχώς, αφού η επιστήμη παραχωρήσει τα δεδομένα, το έργο της τελειώνει : το αν κάποιος χρησιμοποιήσει τη γνώση των χημικών ουσιών για να θεραπεύσει έναν ασθενή ή για να δηλητηριάσει ένα ολόκληρο πληθυσμό είναι ζήτημα "εξωτερικό"(πολιτικό) και συνεπώς αδιάφορο από τη σκοπιά της επιστήμης! Το διαζύγιο της επιστήμης από την καθημερινή ζωή της κοινότητας εγγυμονεί τεράστιους κινδύνους. Η υποτιθέμενη ανεξαρτησία της επιστήμης από τις ανθρώπινες αξίες είναι μια χονδροειδής δεισιδαιμονία. Σε αντίθεση με τις συμβατικές αντιλήψεις, τα συστήματα αξιών, ηθικής και εθίμων δεν είναι άσχετα με την επιστήμη και την τεχνολογία, αλλά, αντίθετα, αποτελούν την βάση και την κινητήρια δύναμή τους. Ο πόθος για τάξη, για ασφάλεια, για αισθητικώς ικανοποιητικά πρότυπα, μαζί με τον πόθο για φήμη ή για την ευτυχία των ηγεμόνων, έχουν όλα παίξει το ρόλο τους στην ανάπτυξη της επιστήμης. Αν η επιστήμη δε βοήθησε αρκετά στην ίδρυση μιας Ευτοπίας, συνετέλεσε όμως αποφασιστικά στη θεμελίωση της σύγχρονης "Κακοτοπίας". Πράγματι, η επιστήμη δεν εξύψωσε μόνο τις δυνατότητες ζωής στο νεοτερικό κόσμο αλλά, ρήχυνε και τα βάθη της. Όταν μένει ανέγγιχτη από μιαν αίσθηση των αξιών, οδηγείται σε μια πλήρη απανθρωποίηση.Ενώ η επιδίωξη της αλήθειας είναι κάτι καθαυτό καλό και η πλήρης ελευθερία στην επιδίωξη αυτή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για μια καλή κοινωνική ζωή, ορισμένοι τομείς έρευνας πρέπει να αντισταθμίζονται από εργασία σε άλλα πεδία. Χωρίς μια τέτοια αντιστάθμιση, η απλή αύξηση της επιστημονικής γνώσης, για την οποία τόσο κούφια καυχιόμαστε, ενδέχεται να εναντιώνεται σθεναρά, στη βίωση της καλής ζωής μέσα στην κοινότητα. Ο Shannon(1949), ο οποίος θεωρείται και πατέρας της πληροφορικής, συνέδεσε την έννοια της εντροπίας (το μέτρο της αταξίας ενός συστήματος) με αυτή της πληροφορίας. Ισχυρίστηκε, δηλαδή, ότι το ποσοστό του μηνύματος που δεν μπορεί να επεξεργαστεί και να αφομοιώσει ένα σύστημα, ώστε να αποτελέσει πληροφορία για το δέκτη, είναι θόρυβος. Η πληροφορία, από πολύτιμο αγαθό για την επιβίωση, μετατρέπεται σε θανάσιμο κίνδυνο! "Δεινόσαυροι της Εποχής της Πληροφορικής είναι άτομα, κοινωνικές ομάδες και οικοσυστήματα που δεν θα τα καταφέρουν να επεξεργαστούν την πληροφορία που τα αφορά."(Χ.Κατάκη, "Το Μώβ Υγρό",Ελλ.Γράμματα). Η αυξημένη εξωτερική πολυπλοκότητα θα πρέπει να συμβαδίζει με ανάλογη αύξηση της εσωτερικής οργάνωσης .Όταν αυτό δεν είναι εφικτό, παρατηρείται σταθερή αύξηση της δυσλειτουργίας. Ο Νίκος Καζαντζάκης με το διορατικό του πνεύμα προφήτευε από το μακρινό 1957 : << O μεγαλύτερος κίνδυνος σήμερα είναι η διάσταση που υπάρχει ανάμεσα διανοητικού και ηθικού ανθρώπου. Ο διανοητικός άνθρωπος έχει φθάσει στο μαγικό, στο υπεράνθρωπο, του έχει δοθεί τέτοια δύναμις, ενώ ηθικά είναι ανάπηρος. Όταν αρμονισθούν αυτά τα δύο, τότε θ'αποκτήσει κι' η ανθρωπότητα το ισοζύγιο και θα γίνει ευτυχισμένη. Ο σημερινός άνθρωπος μου θυμίζει τον θηριοδαμαστή που μπήκε στο κλουβί των θηρίων νομίζοντας πως η τίγρις ήταν γυμνασμένη ...>> ( Συνέντευξη στο ελληνόφωνο περιοδικό "Ελληνικοί Ορίζοντες",1957). Η αποκατάσταση της ισορροπίας και της ευκαμψίας στους τομείς της οικονομίας, της τεχνολογίας και των κοινωνικών οργανώσεων και θεσμών μπορεί να επιτευχθεί μόνο αν συμβαδίσει με τη βαθύτερη και ριζική μεταβολή των αξιών.

Ανάλογα με τον επιστήμονα και ο καλλιτέχνης όταν πήρε διαζύγιο από την κοινότητά του, κλείστηκε στον εαυτό του : αντί να επιδιώξει να δημιουργήσει μιαν ομορφιά, που θα την μοιραζόνταν όλοι οι άνθρωποι, βάλθηκε να προβάλλει ένα μικρό κομμάτι του προσωπικού του οράματος. Καθώς αναζητούσε καθαρά αισθητική εμπειρία ο καλλιτέχνης άρχισε ν'αναζητεί θέματα που ήταν διαζευγμένα απ'όλα τα ανθρώπινα ενδιαφέροντα, πλην της καθαρής ενατένισης. Χωρίς να παραβλέπουμε τα οφέλη από τον μοναχικό δρόμο ανάπτυξης των τεχνών, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι καθώς αναπτυσσόταν στην τέχνη η γραφικότητα, η ομορφιά εμφάνιζε την τάση να εξαφανιστεί από τη ζωή. Ενώ οι καλλιεργημένοι λίγοι απολάμβαναν όλο και πιό εκλεπτυσμένες αισθήσεις, οι καταφρονεμένοι πολλοί εξαναγκάζονταν να ζουν σε μεγάλες πόλεις και σε ελεεινές κωμοπόλεις με μια μαυρίλα και μιαν ασχήμια που ποτέ δε γνώρισε προηγουμένως ο κόσμος.

Οι Πνευματικοί άνθρωποι, που είχαν κι αυτοί χάσει την επαφή με την κοινωνία, καλούνται να βγούν σήμερα στην επιφάνεια και να φωτίσουν την έξοδο από τη σύγχρονη κρίση.Η σιωπή δεν είναι διαμαρτυρία, είναι συνενοχή! Όταν οι "φωτισμένοι" και ενάρετοι πολίτες απαξιούν ή ακόμη χειρότερα δειλιάζουν να υπερασπιστούν δημόσια τα ιδανικά που πρεσβεύουν, τότε η κοινωνία παραδίδεται αμαχητί στα χέρια αμαθών, άμουσων, αδίστακτων εμπόρων χωρίς ιδανικά και οράματα. Αυτό που η κρίσημη ιστορική στιγμή απαιτεί δεν είναι η στείρα αριστοκρατική κριτική των κακώς κειμένων, αλλά το ζωντανό άμεσο παραδείγματα ενός τρόπου ζωής πραγματικά νέου σε σκέψη, συναίσθημα και δράση .Το αδιέξοδο του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού στηρίζεται στην υπερβολική μέριμνα για την ικανοποίηση των υλικών αναγκών.Από εδώ ίσως θα πρέπει να ξεκινήσει η αναθεώρηση.Απαιτείται μια μετακίνηση του κέντρου βάρους από τις "ανάγκες έλλειψης" στις "ανάγκες δημιουργίας", ή κατά τον Έριχ Φρομ, από το "έχειν" στο "ΕΙΝΑΙ". Η καλλιεργεία μιάς σκόπιμης ασάφειας και σχετικότητας γύρω από τη φύση των πραγματικών ανάγκών του ανθρώπου είναι μια καλή τακτική για την μη λείψη δραστικών μέτρων για την ικανοποίησή τους. Φαινόμενα σε ραγδαία αύξηση, όπως αυτά της βίας, της εγκληματικότητας ,των ναρκωτικών, της ανίας, των αυτοκτονιών και των ψυχικών νοσημάτων (προς το τέλος του αιώνα υπολογίζεται ότι θα είναι πρώτα σε συχνότητα), μας υπενθυμίζουν ότι η αδιαφορία προς τις ουσιαστικές ανθρώπινες ανάγκες δεν γίνεται χωρίς σοβαρές συνέπειες.

Η κατανόση του ανθρώπινου ψυχισμού που οι μεγάλες Φιλοσοφικές παραδόσεις και η Ανθρωπιστική ψυχολογία μας παρέχουν μπορούν να αποτελέσουν σήμερα τα θεμέλια και την κατευθυντήρια πορεία για την ίδρυση της Ευτοπικής κοινωνίας. Ο Maslowδιακρίνει τις καθαρά ανθρώπινες ανάγκες σε ανάγκες ενότητας, δημιουργίας, νοήματος-προσανατολισμού, αυτοπραγμάτωσης και υπέρβασης. Αξίζει να σταθούμε για λίγο,αν και συνοπτικά, σ'αυτές τις ανάγκες. Η ανάγκη ενότητας με τα άλλα όντα και με τη Φύση είναι επιτακτική ανάγκη, από την εκπλήρωση της οποίας εξαρτάται η υγεία του ανθρώπου.Είναι η εμπειρία της συμμετοχής και της άμεσης επικοινωνίας, που ξεπερνώντας τον στείρο ναρκισσισμό, επιτρέπει την πλήρη ανάπτυξη του ατόμου. Μέσω της δημιουργίας ο άνθρωπος ξεπερνά τον παθητικό ρόλο του πλάσματος, για να υψωθεί στο βασίλειο της σκοπιμότητας και της ελευθερίας. Η καταστροφικότητα είναι το αποτέλεσμα της μη βιωμένης δημιουργικά ζωής. Ο Μπρυκνέρ ανακαλύπτει, προκλητικά, πίσω από την καταστροφική μανία των ταραχοποιών, μια προσχώρηση στην καταναλωτική λογική του συστήματος! " Ο βανδαλισμός είναι μια ακούσια απόδοση τιμής στην κοινωνία μας, μια και τα εμπορεύματα είναι προορισμένα να καταστραφούν και να αντικατασταθούν.Οι βάνδαλοι είναι οι πολύ βιαστικοί καταναλωτές που υπερπηδούν τα ενδιάμεσα στάδια" ("Ο πειρασμός της αθωότητας", Αστάρτη,1996).

Αν ο άνθρωπος δεν διαθέτει ένα υποκειμενικά ικανοποιητικό πλαίσιο προσανατολισμού δεν μπορεί να διάγει υγιά ζωή. Ανεξάρτητα απ'το περιεχόμενό τους, όλα τα συστήματα αναφοράς ανταποκρίνονται στην ανάγκη του ανθρώπου να έχει όχι μόνο κάποιο νοητικό σύστημα, αλλά και ένα αντικείμενο αφοσίωσης, που δίνει νόημα στην ύπαρξή του και στη θέση που κατέχει στον κόσμο. Ας θυμηθούμε τα λόγια του Καζαντζάκη που περιγράφει έξοχα την ανάγκη για νόημα : << Κάθε άρτιος άνθρωπος έχει μέσα του, στην καρδιά της καρδιάς του, ένα κέντρο μυστικό και γύρα του περιστρέφουνται τα πάντα. Ο μυστικός αυτός στρόβιλος δίνει ενότητα στο στοχασμό και στην πράξη μας, και μας βοηθάει να βρούμε ή να εφεύρουμε την αρμονία του κόσμου .... Αλίμονο στον άνθρωπο που μέσα του δε νιώθει να τον κυβερνάει ένας απόλυτος μονάρχης` η ζωή του κατασκορπίζεται ακυβέρνητη κι ασυνάρτητη σε όλους τους ανέμους>>. ("Αναφορά στον Γκρέκο")

Το ανθρωπιστικό πρότυπο της ψυχικής υγείας δεν είναι ο μέσος νευρωτικά προσαρμοσμένος άνθρωπος, αλλά ο ολοκληρωμένος, αυτοπραγματωμένος ή εξατομικευμένος κατά τον Young: oάνθρωπος αυτός δηλαδή, που έχει ενεργοποιήσει και αναπτύξει όλες τις ικανότητές του σε μέγιστο βαθμό, έχει κατανοήσει και αποδεχτεί τον εαυτό του.

Ο κολοφώνας της αυτοπραγμάτωσης είναι η αυτο-υπέρβαση.Η αυτο-υπέρβαση δεν είναι ένα όνειρο, μια ουτοπία. Είναι εκείνο το εξελικτικό άλμα του ανθρώπου, που ξεπερνώντας τα στενά όρια της ξεχωριστής του υπόστασης, ανυψώνεται στην λυτρωτική σύνδεση με το΄Ολον: ο μεταξοσκώληκας που γίνεται πεταλούδα ...;

Η υλοποίηση της Ευτοπίας σήμερα αποτελεί όχι μόνο μια ελπίδα και ευχή, αλλά συνιστά άμεση ιστορική αναγκαιότητα.Ο απερχόμενος υλιστικός πολιτισμός καταρρέει με αυξανόμενη επιτάχυση προκαλώντας σύγχιση, οδύνη και απόγνωση σε ευρέα κοινωνικά στρώματα. Η νέα Ευτοπική πραγματικότητα που ανατέλλει, βασισμένη στην αναγνώριση και την ιεραρχική ικανοποίηση των συνολικών ανθρωπίνων αναγκών, πρέπει να εντείνει τη εξωτερίκευσή της, ώστε η δοκιμαζόμενη ανθρωπότητα να ορθοποδίσει, αντί να καταπλακωθεί κάτω από τα συντρίμμια . Εμείς τι μπορούμε να κάνουμε ;







SYNC ME @ SYNC


ΕΥΤΟΠΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ





images5.jpgEμείς, άνθρωποι της τέχνης, της επιστήμης και του πνεύματος εξεγειρόμαστε ενάντια στην ένοχη σιωπή και αποφασίζουμε να μη παρακολουθούμε πλέον παθητικά το βιασμό της αλήθειας, του ωραίου, του δίκαιου και του αγαθού.

Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν για τη σημερινή κατάσταση της τοπικής και παγκόσμιας κοινωνίας και ενώνουμε τις δυνάμεις μας για να δώσουμε ένα απτό παράδειγμα της Ευτοπίας, του καλού κόσμου στον οποίο θέλουμε να ζήσουμε και αισθανόμαστε χρέος να κληροδοτήσουμε περήφανα στις επόμενες γενεές.

Είμαστε οραματιστές, αλλά όχι ουτοπιστές. Πιστεύουμε στην επιστροφή του Μύθου, αλλά δεν τρεφόμαστε με παραμύθια. Ευτοπία για μας σημαίνει ρεαλιστική πορεία προς τον καλό τόπο του εφικτού, εδώ και τώρα. Σημαίνει να μην υποτασσόμαστε στα πράγματα έτσι όπως μερικοί έχουν συμφέρον να είναι και να παλεύουμε για να γίνουν έτσι όπως θα έπρεπε και θα μπορούσε να είναι, για το γενικό καλό. Να γνωρίζουμε ότι η πρόοδος δεν είναι ταυτόσημη με την τεχνολογική ανάπτυξη και ότι η ανθρωπότητα, ειδικά στη Δύση, για να λυτρωθεί πρέπει να επανακτήσει την χαμένη της ψυχή.

Ευτοπία σημαίνει να διατηρείς την ιστορική μνήμη, αλλά να μην προσκολλάσαι στις δάφνες ή στα λάθη του παρελθόντος, αποκλείοντας αβασάνιστα μια ορθότερη πορεία. Σημαίνει να πιστεύεις σθεναρά στην εσωτερική δύναμη του καλού που κρύβει ο άνθρωπος μέσα του, που σε πείσμα κάθε απαισιόδοξης αληθοφάνειας, είναι ίση και μεγαλύτερη από την αγριότερη καταστρεπτικότητα που έχει επιδείξει μέχρι σήμερα. Η Ευτοπία διατρανώνει το νόημα της ζωής και επιστρέφει στον υποτιμημένο άνθρωπο την χαμένη του αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθηση. Το σύνθημά της : << Ο πολιτισμός στην υπηρεσία του ανθρώπου>> και όχι ο άνθρωπος σκλάβος αφηρημένων οικονομικών μεγεθών και άψυχων ιδεολογικών κατασκευασμάτων.

Η ανθρωπότητα βρίσκεται σήμερα σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή ενηλικίωσης. Η απόφασή της να επιλέξει ανάμεσα στις αλυσίδες ενός "αναπόφευκτου" εξορθολογισμού και της Ευτοπικής αναγέννησης, θα έχει τραγικές ή κοσμολυτρωτικές συνέπειες. Μπορούμε να αφεθούμε παθητικά στη ροή των σεναρίων, που κάποιοι άλλοι γράφουν πριν από μας, για μας ή να μεταμορφωθούμε σε δημιουργικούς και αποφασιστικούς παράγοντες των εξελίξεων. Μέσα σε κάθε ανθρώπινο άτομο κρύβεται μια τεράστια δύναμη. Στο χέρι μας να την ξυπνήσουμε και να την διοχετεύσουμε σε αγαθούς και ειρηνικούς στόχους. Μέχρι σήμερα η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο βασίστηκε στην ασυνειδησία, την άγνοια, τον φόβο, την απληστία, τον αποπροσανατολισμό, τη μισαλλοδοξία , και την δεισιδαιμονία. Η συνειδητότητα, η γνώση, η αρετή, η μη βία και η ευδαιμονία μπορούν να θεραπεύσουν τις παλιές πληγές.

Ευτοπία και "ξεμάγεμα" αντί να συγκρούονται, πρέπει να αλληλοστηρίζονται και να αλληλοδιορθώνονται. Δεν μπερδεύουμε τα Οράματα με την "πραγματικότητα", αλλά εμπνεόμαστε απ'αυτά για να χτίσουμε μια πιο όμορφη και πιο δίκαιη κοινωνία,

σύμφωνη με τις πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες.

Δεν στοχεύουμε στην ψήφο και δεν ευελπιστούμε σε βίαιες ανατροπές του συστήματος. Ζώντας μέσα στο Matrix (τον γενικό ασυνείδητο προγραμματισμό) διατρανώνουμε την ανεξαρτησία μας από αυτό! Δεν είναι επαρκής δικαιολογία η "γενική κατάσταση" για να μην πράξουμε σύμφωνα με το ορθό τώρα και σε κάθε περίσταση. Δεν επιζητούμε αναγνώριση για αυτή μας την συμπεριφορά, αφού αυτή η ίδια αποτελεί και την ανταμοιβή μας. Η επιτέλεση του καθήκοντος δεν είναι μόνο αποστολή , αλλά και τρόπος ζωής που χαρίζει ειρηνική συνείδηση και πλούσια συναισθήματα υψηλής ενέργειας. ΄Όταν ο καθένας ανάψει το δικό του κερί, τότε η νύχτα θα λάμψει σαν μέρα. Εμείς ανάψαμε το κερί και περιμένουμε και άλλοι να κάνουν το ίδιο.

Το πρότυπο της Ευτοπίας που αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε δεν διεκδικεί σε καμία περίπτωση την τελειότητα, αλλά αποτελεί ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Άλλοι πιο σοφοί και πιο προικισμένοι από εμάς θα βελτιώσουν και θα συμπληρώσουν τη συγκεκριμένη πρόταση. Σε καμία περίπτωση όμως, και με κανένα μέσον δεν υποστηρίζουμε την επιβολή των ιδεών μας σε άλλους ανθρώπους. Από τη φύση της η πρότασή μας είναι ελεύθερη, πολύμορφη και πολύχρωμη. Απορρίπτουμε κάθε ορθοδοξία, κάθε πατρότητα και μονοπωλιακή διαχείριση αυτών των ιδεών. Αντίθετα ενθαρρύνουμε ολόψυχα την γέννηση πολλών παραλλαγών επί του θέματος!.. Κάθε λουλούδι του κήπου, του κάμπου και της βουνοπλαγιάς έχει την ξεχωριστή αξία και την μοναδική θέση του στον πίνακα της ευτοπικής άνοιξης. Οι άνθρωποι μπορούν όχι μόνο να συνυπάρχουν ειρηνικά, αλλά και να αλληλοβοηθούνται στην προσπάθεια να ξεριζωθεί κάθε εστία δυστυχίας και πόνου. Στο χέρι μας να καταστρέψουμε αυτόν τον πανέμορφο και μοναδικό πλανήτη ή να τον μετατρέψουμε σ' ένα επίγειο παράδεισο.

Ο δρόμος προς την κορυφή αρχίζει με το επόμενο βήμα. Κουράγιο και καλό δρόμο σε όσους θα μας συντροφεύσουν, σ'αυτή την συναρπαστική περιπέτεια .....

                                                                                                                                            Ευτοπιστές






Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

2oς Δημόσιος Διαλογισμός,12/6/16

alt



Την Κυριακή 12 Ιουνίου 2016, στις 19.30 η Κίνηση Πνευματικού Ακτιβισμού "ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ" ( www.fossedrasi.gr ) διοργανώνει τον  2o Δημόσιο Διαλογισμό  στο προαύλιο του Ζαππείου Μεγάρου.

Στο φόβο , την ανησυχία και την απαισιοδοξία που κυριαρχεί στη δημόσια ζωή απαντάμε με γαλήνη , συνειδητότητα και αλληλεγγύη. 
Ο διαλογισμός δημιουργεί ένα χώρο σιωπής για όλους τους συμμετέχοντες, ανεξάρτητα από την ηλικία, τη φυλή, την εθνικότητα ή την πίστη. Είναι πολύ απλό να βιώσετε και τη δική σας εσωτερική ειρήνη στον δημόσιο ομαδικό διαλογισμό και έτσι να συμβάλετε και στην εξωτερική ειρήνη.
Ενώ κάθεστε χαλαροί σε διαλογισμό, μπορείτε απλά να κλείσετε τα μάτια σας και να γίνετε ο παρατηρητής των σκέψεων, της αναπνοής και των συναισθημάτων σας , ενώ ταυτόχρονα ακούτε και τους εξωτερικούς θορύβους. Η δημιουργία μιας εσωτερικής νησίδας ειρήνης είναι ένα εξαιρετικό βοήθημα για την αντιμετώπιση των καθημερινών δυσκολιών αλλά και για την απόλαυση της κάθε στιγμής. Υπάρχουν πολλές έρευνες που επιβεβαιώνουν την παραγωγή εγκεφαλικών κυμάτων στον διαλογισμό που συνοδεύουν το βίωμα της χαρούμενης ηρεμίας. Ο ταυτόχρονος διαλογισμός συγχρονίζει τα κύματα και το αποτέλεσμα πολλαπλασιάζεται και εξαπλώνεται. 


Το πρόγραμμα της εκδήλωσης του  Δεύτερου Δημόσιου Διαλογισμού : 

Στο τέλος του Δημόσιου Διαλογισμού μέλη του Αφυπνιστικού Θιάσου της Κίνησης «ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ» θα παρουσιάσουν ένα απόσπασμα από τον κλασικό μονόλογο του Άμλετ, του Σαίξπηρ . Αυτό το δρώμενο λειτουργεί ως ένα ιδιότυπο είδος διαλογισμού : ενώνει το αόρατο με το ορατό κεντρίζοντας μέσα από το λόγο και τις εικόνες που παράγει η θεατρική δράση το νου και την ψυχή των θεατών, οδηγώντας τους σε ένα υψηλότερο επίπεδο δόνησης.

Συντονίζει: η Αννίτα Καγκάλου
Συμμετέχουν : οι ηθοποιοί Δημήτρης Πούλος και η Σάντυ Δημάκη 
Μουσική: Κωστής Σφέτσας

 Η εκδήλωση θα συνεχιστεί με ζωντανή μουσική και τραγούδι

Σας περιμένουμε !!! 

 
https://www.facebook.com/events/1703777349910631/






Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΡΌΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΒΔΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ :
                           

                                 " Η Εφαρμογή της Πνευματικότητας στην Κοινωνία"


Κυριακή 5 Απριλίου 2015, Polis Art Cafe, Πεσμαζόγλου 5, Στοά του Βιβλίου, Αθήνα
11.00-13.30


Είσοδος ελεύθερη


Οι αρχαίοι έφθασαν σε υψηλό επίπεδο πολιτισμού γιατί μοιράζονταν πανίσχυρες ηθικές και πνευματικές αρχές, που εκφράζονταν μέσα από τη φιλοσοφία , την τέχνη και τις μυητικές τελετές.
Αυτή η διάσταση δεν είναι αφηρημένη και θεωρητική αλλά για όσους την γνωρίζουν είναι βιωματική και δεν μπορεί να εγκλωβιστεί σε οποιαδήποτε φιλοσοφία, ιδεολογία ή θρησκεία. Πέρα από την οριζόντια διάσταση ο άνθρωπος διαθέτει και μια κάθετη που είναι εξίσου ή περισσότερο καθοριστική! Αν την παραβλέψουμε είναι σαν να προσπαθούμε να μετατρέψουμε τη σφαίρα σε κύκλο.
Oι παναθρώπινες αξίες των προγόνων μας δεν είναι αποξηραμένα άνθη, μουσειακά εκθέματα και λατρευτικά Τοτέμ. Είναι σπόροι σοφίας που πρέπει να βγουν από την κατάψυξη και να φυτευτούν στις ψυχές των ανθρώπων, για να βλαστήσουν και να παράξουν άνθη και καρπούς.

Η σελίδα του Φιλοσοφικού Καφενείου στο Facebook :

https://www.facebook.com/groups/501311993340978/?fref=ts


alt


Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Πρόσκληση : "Από το εγώ στο Εμείς"

10959486_10152980193347367_1336202356923992893_n.jpg

Η Κίνηση Πνευματικού Ακτιβισμού "ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ" σας προσκαλεί την Κυριακή 15/2/2015 στην ομιλία-συζήτηση με τον ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή Γιάννη Αυγουστάτο με θέμα
"Από το εγώ στο Εμείς"
Η συνάντηση θα γίνει στην Κόρινθο, στο  "Αλλότροπον", τον χώρο του Συνεταιρισμού  Αλληλέγγυας Οικονομίας , Κολιάτσου 102, Κόρινθος.

Ώρα έναρξης 17.00

Είσοδος ελεύθερη

 10491270_10203760424267410_3412045891066900553_n.jpg


Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο

10931147_10152927214607367_8840121331659038227_n.jpg


Το "Φιλοσοφικό Καφενείο της Πόλης", σας προσκαλεί στην πέμπτη μηνιαία  συνάντηση με θέμα

"Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο" ,
 

την προσεχή Κυριακή 1η Φεβρουαρίου 2015, στις 11.00 π.μ. , στο φιλόξενο και ζεστό Polis Art Cafe, Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα.
Την εκδήλωση διοργανώση η Κίνηση Πνευματικού Ακτιβισμού "ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ"

Είσοδος ελεύθερη.

Να είστε όλοι Φωτεινοί και Θετικά Ενεργείς !




Τις προηγούμενες συναντήσεις μπορείτε να τις δείτε στο youtube :

[youtube= https://www.youtube.com/watch?v=0tLab5u6EaU]

[youtube=https://www.youtube.com/watch?v=UaY4JSsrSFI]


Σελίδα στο Facebook :  https://www.facebook.com/events/731046993628109/?fref=ts



Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Δεύτερος φιλοσοφικός περίπατος στην ιστορική Αθήνα

alt528222_10151838011397367_1481122714_n.jpg



Το Κοινωνικό Δίκτυο Θετικής Ενάργειας σε συνεργασία με τις "Νέες Ματιές στον Κόσμο μας"
σας προσκαλεί την Κυριακή 13 Οκτωβρίου ,στον δεύτερο «Φιλοσοφικό Περίπατο» στην περιοχή της Ακρόπολης.
Η συνάντησή μας θα γίνει στις 10.15 πμ στην έξοδο του σταθμού  Μετρο  "Ακρόπολη" (έξοδος Δ.Αεροπαγίτου).
 
Καλές οι εμπνευσμένες αναρτήσεις, τα αποφθέγματα, οι όμορφες φωτογραφίες και τα έξυπνα σχόλια, αλλά τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την άμεση επικοινωνία!
Για το λόγο αυτό σκεφτήκαμε να καθιερώσουμε περιοδικές ανοιχτές συναντήσεις, για να γνωριστούμε μεταξύ μας και να ανταλλάξουμε θετικά εναργείς επιγνώσεις. Η φιλοσοφία οφείλει να βγει από το αφηρημένο και ελιτίστικο πλαίσιό της και να ξαναγίνει ένα καθημερινό εργαλείο, που θα μας βοηθάει να θέτουμε τις σωστές ερωτήσεις για να βρίσκουμε λειτουργικές απαντήσεις.
Η βόλτα μπορεί ενδεχομένως να καταλήξει σε κάποιο όμορφο αναψυκτήριο .
Η πρώτη εμπειρία μας ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και με μεγάλη συμμετοχή. Θα συναντηθούμε στην έξοδο του σταθμού Μετρό της Ακρόπολης και μαζί θα περπατήσουμε προς τον λόφο του Φιλοπάππου. Αναλόγως των καιρικών συνθηκών θα αποφασίσουμε για αλλαγή της κατεύθυνσης.
Το θέμα που θα συζητήσουμε θα επιλεγεί με ψηφοφορία επί των προταθέντων.
Να είστε καλά και πάντα Θετικά Εναργείς!

Ιωάννης Αυγουστάτος

Υ.Γ.1 Συνιστάται να φοράτε χαμηλά υποδήματα και να έχετε μαζί σας λίγο νερό και καπέλο.
Υ. Γ.2. Σε περίπτωση κακοκαιρίας θα φιλοξενηθούμε σε κάποιο παρακείμενο γραφικό καφενείο.....



Σελίδα της εκδήλωσης στο Facebook :

https://www.facebook.com/events/1421259588098082/


Διεύθυνση του Κοινωνικού Δικτύου Θετικής Ενάργειας :
https://www.facebook.com/groups/370747533586/


Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΕΥΤΟΠΙΑ ΣΗΜΕΡΑ;

alt

Πέμπτη Συνεδρία (21/9/2013) του Συμποσίου
"Νέες Ματιές στον Κόσμο μας"
Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων

Καλησπέρα σας,
Ευχαριστώ πολύ την κα Γαμβρέλλη για την τιμητική πρόσκληση, που μου έδωσε την ευκαιρία να ξανασυναντηθώ με πολύ εκλεκτούς φίλους και συνοδοιπόρους. Θέλω επίσης να την συγχαρώ τόσο για την εμπνευσμένη πρωτοβουλία της , όσο και για τον μεγάλο μόχθο που κατέβαλε για την επιτυχία του σημαντικού αυτού συμποσίου. Ελπίζω η παρούσα εκδήλωση να πυροδοτήσει την δημιουργία ενός διεπιστημονικού φορέα, που θα συνεισφέρει στην εξεύρεση λύσεων για ένα καλύτερο και δικαιότερο κόσμο. Η αναζήτηση μιας κοινωνικής Ευτοπίας είναι το τελευταίο οχυρό απέναντι στη "δικτατορία της πραγματικότητας".
Μπορεί να μη το συνειδητοποιούμε άμεσα, αλλά σε τελική ανάλυση, ζούμε τη ζωή που ταιριάζει στις ιδέες και τις πεποιθήσεις μας! Είναι ανώφελο να ψάχνουμε πάντα στους άλλους την αιτία της δυστυχίας μας και της άθλιας παγκόσμιας κατάστασης . «Ο κόσμος είμαστε εμείς», όπως επαναλάμβανε συχνά ο Κρισναμούτρι!
Ο τρόπος που βλέπουμε τον κόσμο είναι σαν ένας χάρτης με τον οποίο ανιχνεύουμε το έδαφος της ζωής και σχεδιάζουμε το μέλλον. Αν ο χάρτης είναι αληθινός και ακριβής, θα ξέρουμε που βρισκόμαστε κι αν έχουμε αποφασίσει που θέλουμε να πάμε, θα ξέρουμε γενικά πως να φτάσουμε εκεί. Αν ο χάρτης είναι λαθεμένος και ατελής το αποτέλεσμα είναι να χαθούμε. Ατυχώς οι χάρτες μας είναι συνήθως απαρχαιωμένοι , με πολλά λάθη, και ουσιαστικά παραπλανητικοί.... Ελάχιστοι μπαίνουν στον κόπο να τον αναθεωρήσουν συνειδητά και να τον διορθώσουν. Μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων ταξιδεύει τελείως στα τυφλά ή με τον αυτόματο πιλότο των επίκτητων προγραμματισμών και των αγελαίων ενστίκτων. Το χειρότερο απ' όλα είναι ότι έχουν άγνοια αυτού του γεγονότος και αρέσκονται να πιστεύουν ότι ακολουθούν μια κοσμοθεωρία, ενώ στην πραγματικότητα η συμπεριφορά τους υποδεικνύει την ύπαρξη μιας άλλης, πολύ διαφορετικής και λιγότερο κολακευτικής!.... Το αποτέλεσμα φυσικά είναι χάος, σύγχυση και οδύνη.
Σε κοινωνικό επίπεδο τα παλιά και ξεπερασμένα πρότυπα εμποδίζουν την βελτίωση των συνθηκών της ζωής και απομακρύνουν το ιδανικό της Ευτοπίας. Τα οργανωμένα συμφέροντα συνήθως αγνοούν τις νέες αναθεωρητικές ευκαιρίες , όταν δεν τις καταγγέλλουν ως λαθεμένες, επικίνδυνες ή αιρετικές.

Αρχικά σκεπτόμουν να μιλήσω για το ρόλο της ψυχολογίας σε μια πραγματικά ανθρώπινη πολιτεία. Η ψυχολογία θα μπορούσε να διαδραματίσει έναν καταλυτικό ρόλο στην παιδεία, στην υγεία, στον χώρο εργασίας, και σε πολλούς άλλους τομείς για τη διαμόρφωση μιας υγιούς και βιώσιμης κοινωνίας ... Κατόπιν συνεννόησης με την διοργανώτρια, αποφασίσαμε ότι στο παρόν, μη ειδικό συμπόσιο, θα ήταν πιο χρήσιμο να αναφερθώ γενικότερα στην Ευτοπία, με την οποία ασχολούμαι από μακρόθεν και ειδικά στη δυνατότητα άμεσης υλοποίησής της.
Επ' ευκαιρία σας ενημερώνω ότι εδώ και μερικά χρόνια έχει δημιουργηθεί το blog «EYTOΠIA» στο pathfinder (https ://kalipoli.pblogs.gr) και σχετικά πρόσφατα η σελίδα «Το Νησί της Ευτοπίας» στο Facebook , όπου μοιραζόμαστε ιδέες για έναν καλύτερο κόσμο και για τον τρόπο που αυτές μπορούν να υλοποιηθούν στην καθημερινότητα. Περιμένω και τις δικές σας συνεισφορές ....

Σε αντίθεση με την Ου-τοπία, που είναι συνώνυμη με το εξωπραγματικό και το απραγματοποίητο, η ΕΥ-τοπία είναι ο καλύτερος εφικτός κόσμος, εδώ και τώρα ! Με λίγα λόγια ο καλύτερος κόσμος, στον οποίο θα μπορούσαμε να ζήσουμε άμεσα, αν υπήρχε η βούληση να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση. Αν παραιτηθούμε από την επιδίωξη της Ευτοπίας, αντιμετωπίζοντάς την επιπόλαια σαν ένα άλλο είδος ουτοπίας, μεταμορφωνόμαστε αυτόματα σε θύματα των ευτελών τεχνολογικο-καταναλωτικών ουτοπιών, που προσφέρει απλόχερα η παγκόσμια ιδεολογική αγορά. Τα αυθεντικά ανθρωπιστικά ιδεώδη αντικαθίστανται, τότε, από τον ναρκισσιστικό ατομισμό, την αποφυγή της υπευθυνότητας και το κυνήγι της άμεσης και εύκολης ικανοποίησης, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Η σημερινή παγκόσμια κρίση είναι το τραγικό αποτέλεσμα αυτού του αποτυχημένου προσανατολισμού. Όπως υποστηρίζει ο Κλοντ Σάνον, γνωστός ως «ο πατέρας της πληροφορικής» : «η αυξημένη εξωτερική πολυπλοκότητα θα πρέπει να συμβαδίζει με ανάλογη αύξηση της εσωτερικής οργάνωσης» . Όταν αυτό δεν είναι εφικτό, παρατηρείται σταθερή αύξηση της δυσλειτουργίας. Αν δεν επινοήσουμε ένα καινούργιο σχέδιο για τις ζωές μας η προοπτική για τον πολιτισμό μας είναι ζοφερή. Το πρώτο βήμα για την ανασυγκρότηση είναι ν' ανακαινίσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο και να βάλουμε καινούργια θεμέλια στη γνώση και τις προβολές μας. Ο Νίκος Καζαντζάκης με το διορατικό του πνεύμα προφήτευε από το μακρινό 1957 : « O μεγαλύτερος κίνδυνος σήμερα είναι η διάσταση που υπάρχει ανάμεσα διανοητικού και ηθικού ανθρώπου. Ο διανοητικός άνθρωπος έχει φθάσει στο μαγικό, στο υπεράνθρωπο, του έχει δοθεί τέτοια δύναμις, ενώ ηθικά είναι ανάπηρος. Όταν αρμονισθούν αυτά τα δύο, τότε θ'αποκτήσει κι' η ανθρωπότητα το ισοζύγιο και θα γίνει ευτυχισμένη. Ο σημερινός άνθρωπος μου θυμίζει τον θηριοδαμαστή που μπήκε στο κλουβί των θηρίων νομίζοντας πως η τίγρης ήταν γυμνασμένη ...»
Έχουν σχεδιαστεί επί χάρτου, πολλές Ουτοπίες και Ευτοπίες, ανάμεσα στις πιο πρόσφατες και το περίφημο Venus Project , του οραματιστή αρχιτέκτονα Jacque Fresco, που υποστηρίζει ότι ένα βιώσιμο περιβάλλον μπορεί να επιτευχθεί από την πρόσμιξη της κυβερνητικής και της τεχνολογίας. Παρομοίως ο Francis Bacon στην "Νέα Ατλαντίδα" του 1627, επιδίωξε την ευτυχία της ανθρωπότητας κυρίως με την εφαρμογή της επιστήμης και της βιομηχανίας. Αν ήταν αρκετό μόνο αυτό, θα έπρεπε όλοι να ζούσαμε ήδη στον "παράδεισο"! Παρά τα δεινά που επέφερε η ανεξέλεγκτη μηχανοποίηση οι λάτρεις της τεχνολογικής Ουτοπίας εξακολουθούν να οραματίζονται τον διάνθρωπο και τον μετάνθρωπο, μια μεταλλαγμένη βιομηχανή, με εξαιρετικές ικανότητες και απεριόριστη διάρκεια ζωής. Η ανεξέλεγκτη εφαρμογή της προηγμένης τεχνολογίας, όπως διαπιστώνουμε οδυνηρά σήμερα, όχι μόνο δεν εξασφαλίζει μια καλύτερη κοινωνία, αλλά αυξάνει τις ανισότητες, ισχυροποιεί τους δυνάστες και εγκυμονεί κινδύνους καταστροφής του πλανήτη. Αυτοί που διαχειρίζονται την τύχη των λαών κινούνται αυταρχικά με βάση το στυγνό τους συμφέρον και αδιαφορούν παντελώς για τις ανθρωπιστικές και οικολογικές αξίες. Η λέξη «ανάπτυξη» δεν πρέπει να σημαίνει αποκλειστικά παραγωγή και διανομή υλικών αγαθών με την μεγιστοποίηση του χρηματικού κέρδους, αλλά κυρίως ανάπτυξη των ανθρώπινων όντων.

Όπως υποστηρίζει ο Νοάμ Τσόμσκι : «Σκοπός μιας δημοκρατικής κοινωνίας δεν είναι η παραγωγή αγαθών, αλλά η δημιουργία ελεύθερων ανθρώπινων υπάρξεων». Το πέρασμα λοιπόν σε οποιαδήποτε μορφή μακροΕυτοπίας, περνάει αναπόδραστα μέσα από την ισχυροποίηση της λαϊκής βούλησης, όπως αυτή μπορεί να εκφραστεί από ένα αμεσοδημοκρατικό πολίτευμα.
Αρκεί όμως η αλλαγή του συντάγματος και των νόμων για να υλοποιηθεί μια καλή και αγαθή πολιτεία;
Ο Sir Thomas More στην κλασική Ουτοπία του, (1516), προσέβλεπε στην κοινωνική μεταρρύθμιση και στην θρησκευτική ηθική για να μετασχηματίσει την κοινωνία. Αν αυτό ήταν δυνατόν, τότε οι θρησκείες θα είχαν δημιουργήσει μια γήινη Εδέμ από χιλιάδες χρόνια! Η αλήθεια είναι ότι τόσο η επιστήμη όσο και οι θρησκείες έχουν χάσει την αρχική τους αποστολή, (να οδηγήσουν τους ανθρώπους στην ευημερία και την ευδαιμονία), και το χειρότερο απ' όλα εξακολουθούν να βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου μεταξύ τους.
Καμία δίκαιη και αρμονική κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς δίκαιους, ψυχικά ισορροπημένους και πνευματικά αναπτυγμένους ανθρώπους. Εδώ φαίνεται καθαρά ο πρωταρχικός ρόλος της ανθρωπιστικής παιδείας και της πνευματικής καλλιέργειας. Η βαθιά κατανόηση του ανθρώπινου ψυχισμού που μας παρέχεται από την Αιώνια Σοφία (Philosophia Perennis) του Πυθαγόρα, του Πλάτωνα, του Πλωτίνου και των σοφών της Ανατολής, καθώς και από την ανθρωπιστική ψυχολογία, στη σύγχρονη εποχή, μπορεί να αποτελέσει το θεμέλιο και τον γνώμονα για την ίδρυση της Ευτοπικής κοινωνίας. Τότε μπορεί να ανατείλει μια φωτεινή περίοδος, στη Νέα Γη , όπως λέει ο Έκχαρτ Τόλλε.
Ο Μάσλοου διακρίνει τις καθαρά ανθρώπινες ανάγκες σε ανάγκες ενότητας, δημιουργίας, νοήματος-προσανατολισμού, αυτοπραγμάτωσης και υπέρβασης. Το ανθρωπιστικό πρότυπο της ψυχικής υγείας δεν είναι ο μέσος νευρωτικά προσαρμοσμένος άνθρωπος, αλλά ο ολοκληρωμένος, αυτοπραγματωμένος ή εξατομικευμένος, κατά τον Γιουνγκ, άνθρωπος , αυτός δηλαδή, που έχει ενεργοποιήσει και αναπτύξει όλες τις ικανότητές του σε μέγιστο βαθμό. Μιλάμε για το πέρασμα από τον Ηomo tecnologicus στον Homo integrus . Αυτή η ολοκλήρωση πρέπει να μεταφερθεί από το ατομικό στο συλλογικό επίπεδο και να οδηγήσει στην ειρηνική συμβίωση των λαών. Είναι εκείνο το εξελικτικό άλμα του ανθρώπου, που ξεπερνώντας τα στενά όρια της ξεχωριστής του υπόστασης, ανυψώνεται στην λυτρωτική σύνδεση με το Όλον. Η προειδοποίηση των πρεσβύτερων Χόπι, μιας από τις αρχαιότερες ινδιάνικες φυλές της Βόρειας Αμερικής, είναι ξεκάθαρη :
« Μόνο εάν αποχαιρετήσουμε το κοινωνικό σύστημα της βίας, όπου η θέληση του ενός επιβάλλεται με εξαναγκασμό στον άλλο και να ξαναενωθούμε πνευματικά με τους αδελφούς και τις αδελφές μας και με όλους τους «συγγενείς, τα πλάσματα της Φύσης , εάν επιτρέψουμε στο Αιώνιο Πνεύμα να διαχειριστεί και τη Γη, μόνο τότε μπορεί να επικρατήσει αληθινή Ειρήνη».
Ασφαλώς ως ανθρωπότητα απέχουμε ακόμη πολύ από μια παρόμοια ειρήνευση, αλλά χρειάζεται να κινηθούμε άμεσα προς αυτή την κατεύθυνση πριν είναι πολύ αργά ....
Σε μια Ελλάδα, πρώην νεόπλουτη και νυν νεόπτωχη, αυτές οι ιδέες μπορεί να φαντάζουν απατηλά οράματα, αλλά εντούτοις είναι οι μόνες που μπορούν να δώσουν νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη και επί πλέον δεν περνάνε μέσα από κερδοσκοπικούς μηχανισμούς . Οι παλαιοί θεσμοί και τα παλαιά πολιτικά και συνδικαλιστικά υποκείμενα έχουν απαξιωθεί και συρρικνωθεί. Οι ιδεολογίες όχι μόνο αποδείχτηκαν άκαρπες αλλά αποτελούν, μέσω του δογματικού ανταγωνισμού, τροχοπέδη στη δημιουργία μιας ενιαίας εναλλακτικής πρότασης. Αποδέκτες αυτής της πτώχευσης και του εκφυλισμού των ιδανικών είναι ειδικά οι νέοι που οδηγήθηκαν στην περιθωριοποίηση, τη δυσπιστία, τον ατομικισμό και τελικά στη μετανάστευση ....
* Αφού λοιπόν η λύση δεν μπορεί, πασιφανώς, να δοθεί εκ των άνω , η μόνη πραγματική ελπίδα αλλαγής προέρχεται από την βάση των ενεργών και αφυπνισμένων πολιτών, που θα συνεργαστούν για την υλοποίηση της Ευτοπίας.
Η κρίση που μαστίζει τα τελευταία χρόνια τη χώρα μας , η οποία δεν είναι μόνο οικονομική και πολιτική, αλλά και υπαρξιακή, κρίση αρχών και νοήματος, μας αναγκάζει βίαια να βγούμε από τον ατομικισμό και να αναζητήσουμε τον συνάνθρωπο, να κάνουμε αυτοκριτική και να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες μας... Ο κίνδυνος ενώνει τους ανθρώπους, τους δραστηριοποιεί και τους εμπνέει. Ξαναβάζει σε λειτουργία τη σκέψη και φέρνει στην επιφάνεια την ξεχασμένη αλληλεγγύη. Έχουμε μοναδική ευκαιρία να αλλάξουμε τη νοοτροπία του απάνθρωπου ανταγωνισμού και της αδιαφορίας, με εκείνη της συντροφικότητας και της συνεργασίας. Η κατάσταση είναι ζοφερή, αλλά δεν είναι απελπιστική! Κάτω από τους νεκρούς ιστούς και τα ερείπια κρύβονται ζωντανά κύτταρα μιας άλλης κοινωνίας που μέχρι πρότινος ζούσε μακριά από τα φώτα του εφήμερου. Αρκετοί πολίτες έχουν αρχίσει αθόρυβα να σχεδιάζουν ένα όραμα, να υπερβαίνουν την κακή μοίρα της χώρας. Είτε διαισθητικά, είτε από ανάγκη, αντιδρούν, δίνουν σήματα απελευθέρωσης, κινητοποίησης και ενεργοποίησης. Το ζητούμενο είναι να μεγαλώσει και να εξαπλωθεί σε όλη την Ελλάδα το Ευτοπικό Κύμα. Οι νέες συμμαχίες, που περιλαμβάνουν ήδη εκατοντάδες ομάδων, δικτύων και οργανώσεων, έχουν σαν κοινό παρανομαστή την καταδίκη της αυθαιρεσίας των εξουσιών, της γραφειοκρατίας και της βίας και την προώθηση της αλληλεγγύης και της συμμετοχικής δημοκρατίας. Οι νέοι φορείς δεν θα αργήσουν να εκφράσουν την πλειοψηφία των πολιτών , που σήμερα, εντελώς απογοητευμένη και αλλοτριωμένη, αδιαφορεί και δεν παίρνει μέρος στις δημοκρατικές διαδικασίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις δημοσκοπήσεις καταλληλότερος για πρωθυπουργός με μεγάλη διαφορά είναι ο «Κανείς»! Μ' αυτόν τον τρόπο θα αποτραπεί και ο ορατός κίνδυνος εκμετάλλευσης της έκδηλης αποστροφής στο πολιτικό σύστημα, εκ μέρους εξτρεμιστικών ρευμάτων, που παρουσιάζονται ως υπερασπιστές του απλού απελπισμένου ανθρώπου και εκφραστές της λαϊκίστικης ιδεολογίας της ριζικής άρνησης, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας .

Η ολοκληρωμένη δράση των Ευτοπιστών διαρθρώνεται σε τρία επίπεδα :

-Σε ατομικό επίπεδο ο καθένας θα πρέπει να αγωνιστεί να ενσαρκώσει με τη ζωή και το παράδειγμά του τον νέο άνθρωπο που οραματίζεται.
Εδώ ταιριάζει η περίφημη φράση του Γκάντι : «Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο».

-Σε μεσαίο επίπεδο , μικρές Ομάδες Ευτοπιστών, ήδη δημιουργούν εναλλακτικές κοινότητες, όπου ζουν σε αρμονία με τη φύση, δίνοντας ελάχιστη σημασία στο χρήμα και την κατανάλωση, ενώ αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην εσωτερική τους ανάπτυξη.

-Σε μεγαλύτερη κλίμακα , επειδή οι Ευτοπιστές δεν είναι ασκητές, αλλά φωτεινά μέλη της κοινωνίας σε κάθε τομέα, θα πρέπει να διαδώσουν έμπρακτα ένα εναλλακτικό πρότυπο ζωής και μια διαφορετική κλίμακα αξιών, βασισμένη στο Είναι και όχι στο έχειν και το φαίνεσθαι. Όπως προανέφερα μέσα από την κατάκτηση αμεσοδημοκρατικού πολιτεύματος, οι αφυπνισμένοι πολίτες μπορούν να επιταχύνουν τις θεσμικές και διοικητικές αλλαγές, προς την κατεύθυνση που οραματίζονται. Ασφαλώς όλα αυτά τα ωραία δεν είναι εύκολα, αλλά ούτε και ακατόρθωτα!
Για την υλοποίησή τους απαιτείται συνειδητοποίηση, υπευθυνοποίηση αλλά και οργανωμένη κινητοποίηση ικανού αριθμού πολιτών, και φυσικά η στήριξη μεγάλου μέρους του σωστά ενημερωμένου πληθυσμού. Όπως θα έλεγε ο John Lennon : « Ένα όνειρο που ονειρεύεσαι μόνος είναι απλά ένα όνειρο. Ένα όνειρο που ονειρεύεσαι με άλλους μαζί είναι πραγματικότητα.»
Και ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς όνειρα και οράματα για ένα καλύτερο μέλλον. Δεν του αρκεί η βιοπάλη για την επιβίωση, όπως έχουμε πρόσφατα καταδικαστεί ...
Ο Pablo Neruda τονίζει θαυμάσια : "Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα, για να κυνηγήσει ένα όνειρο.."
Το διαδίκτυο είναι ένας μεγάλος σύμμαχος στη διάδοση των Ευτοπικών ιδεών και στην κινητοποίηση των πολιτών, αλλά δεν επαρκεί. Η άμεση επαφή και συνεργασία στις τοπικές κοινωνίες είναι αναντικατάστατη για την εξάπλωση του Κύματος Αφύπνισης . Έχουμε χορτάσει από λόγια και διακηρύξεις. Καλές οι ιδέες και οι στρατηγικές, αλλά χωρίς τη διαμόρφωση ενός νέου ήθους και ανθρωπιστικού πολιτισμού, είναι καταδικασμένες να παραμείνουν άκαρπες ...

Θέλει αρετή και τόλμη η Ευτοπία, για να παραφράσουμε τα λόγια του Κάλβου.
Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας, ας έχωσι.

Οι λεγόμενοι πνευματικοί άνθρωποι, πλην φωτεινών εξαιρέσεων, που είχαν κι αυτοί χάσει την επαφή με την κοινωνία, καλούνται να βγουν σήμερα στην επιφάνεια και να φωτίσουν την έξοδο από τη σύγχρονη κρίση. Η σιωπή δεν είναι διαμαρτυρία, είναι συνενοχή! Όταν οι "φωτισμένοι" και δίκαιοι πολίτες απαξιούν ή ακόμη χειρότερα δειλιάζουν να υπερασπιστούν δημόσια τα ιδανικά που πρεσβεύουν, τότε η κοινωνία παραδίδεται αμαχητί στα χέρια αμαθών, άμουσων, αδίστακτων εμπόρων χωρίς ιδανικά και οράματα. Αυτό που η κρίσιμη ιστορική στιγμή απαιτεί δεν είναι ούτε η απόσυρση, ούτε η στείρα αγανάκτηση, αλλά το ζωντανό άμεσο παραδείγματα ενός τρόπου ζωής βασισμένου στην αιώνια φιλοσοφία του καλού και του αγαθού. Ένας από του βασικούς λόγους της παθητικότητας και της μοιρολατρίας που επιδεικνύουν σήμερα οι Έλληνες , μετά το ξέσπασμα στις πλατείες το 2011, είναι η έλλειψη πειστικών εναλλακτικών προτάσεων, που θα τους εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον. Η διαμαρτυρία που δεν οδηγεί σε συγκεκριμένη εναλλακτική πρόταση είναι καταδικασμένη να σβήσει μέσα στους καπνούς των δακρυγόνων ....Για το λόγο αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη ενός ολοκληρωμένου Ευτοπικού οράματος, που θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει τους πολίτες . Η υλοποίηση της Ευτοπίας σήμερα αποτελεί όχι μόνο μια ελπίδα και ευχή, αλλά άμεση ιστορική αναγκαιότητα. Η προχωράμε στην αναγέννηση ως άτομα και ως κοινωνία ή κατρακυλάμε στην άβυσσο. Η κρίση άλλαξε ριζικά την πραγματικότητα που γνωρίζαμε, ασχέτως αν κάποιοι δεινόσαυροι της εξουσίας αρνούνται πεισματικά να το αποδεχτούν. Χάθηκε η ανέμελη ανευθυνότητα. Πίσω δεν μπορούμε να γυρίσουμε. Είμαστε υπεύθυνοι για τη μοίρα μας. Πρέπει να δημιουργήσουμε την νέα Ευτοπική Ελλάδα, την νέα Ευτοπική Ανθρωπότητα, με αφυπνισμένους και ενεργούς πολίτες. Εύχομαι οι περισσότεροι από εσάς, τους παρευρισκόμενους στην αίθουσα, αλλά και από όσους μας βλέπουν διαδικτυακά, να ανταποκριθούν στο κάλεσμα και να γίνουν συνδημιουργοί της Ευτοπίας.
Σας ευχαριστώ !


Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

ΝΕΕΣ ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ


999454_10151790299407367_409034083_n.jpg
Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης» του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων

alt
Στις 20, 21 και 22 Σεπτεμβρίου 2013, στο Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης» του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων για πρώτη φορά προσωπικότητες από τους χώρους της ψυχολογίας, της φιλοσοφίας, της πνευματικότητας, της επιχειρηματικότητας, της επιστήμης και της τέχνης συναντιούνται στην Αθήνα, συζητούν με το κοινό και διατυπώνουν νέες οπτικές σε σχέση με το όραμά μας για τον κόσμο μας, την κοινωνία και το ρόλο μας ως πολίτες.

Η πρόθεση μας είναι να δημιουργήσουμε μια νέα συζήτηση και να προβάλλουμε μια νέα οπτική για τον κόσμο μας και για το ποιοι είμαστε εμείς, ως πολίτες, μέσα σ' αυτόν, η οποία να μας εμπνέει, να δίνει ελπίδα, να προτείνει κατευθύνσεις, διεξόδους και ευκαιρίες για δημιουργική συμμετοχή και να συμβάλλει στο να συνειδητοποιήσουμε τη δύναμη, αλλά και την ευθύνη μας ως μέλη της κοινωνίας και του κόσμου μας.


ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

=================
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013

4:30 - 5:00 Προσέλευση
5:00 - 5:10 Έναρξη

5:10 - 8:30 1η συνεδρία

- Πνευματική Δράση
Οι Αρχές και τα Μέσα με τα οποία ο κάθε πνευματικός άνθρωπος μπορεί και οφείλει να συμβάλει στο μετασχηματισμό της ανθρωπότητας και του πλανήτη.
Στάμος Στίνης, Συνιδριτής των Εκδόσεων Έσοπτρον και των περιοδικών Τρίτο Μάτι και Hellenic Nexus, Επικεφαλής του Πανελληνίου Δικτύου Συνειδητότητας

- Εμείς και η σχέση μας με τον κόσμο στον οποίο ζούμε
Ποιά είναι η σχέση μας με τον κόσμο στον οποίο ζούμε;
Πως είναι ο κόσμος μας μέσα από την 'ματιά' της σύγχρονης επιστήμης;
Πως μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα νέο κόσμο όπως τον επιθυμούμε;
Νίκη Anandi Κουλούρη, Σύμβουλος Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων, Life & Business Coach

-
Βασιλική Πελεγράτη, Πρωτοβουλία Green Angel, Πνευματικό Κέντρο Brahma Kumaris

- Το όραμα του ανθρώπου ελεύθερου
Πέγκυ Χριστοφή, Συγγραφέας, Όμιλος Εφαρμοσμένης Φιλοσοφίας και Ανθρωπιστικής δράσης Φάρος

- Το τέλος του φόβου - Η συνειδητή επιλογή της αγάπης
Άγγελος Βιαννίτης, Ψυχολόγος Ph.D και Κλινικός Υπνοθεραπευτής
- Αντάρ Μόουνα - Ο ήσυχος νους
Σουάμι Σιβαμούρτι Σαρασουάτι, Ιδρύτρια και Ατσάρυα του Σατυανάντασραμ Ελλάδος

ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ
Είμαστε κάτι παραπάνω από ένα υλικό σώμα;
Μαρία Ξιφαρά, Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια, εγκεκριμένη συντονίστρια για την Ελλάδα του Εργαστηρίου Εξερεύνησης, του Ινστιτούτου Μονρό (Τhe Monroe Institute).
Ιουλία Πιτσούλη, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας, Σύμβουλος συνθετικής προσέγγισης, εγκεκριμένη συντονίστρια για την Ελλάδα του Εργαστηρίου Εξερεύνησης, του Ινστιτούτου Μονρό (Τhe Monroe Institute).

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013
9:30 - 10:00 Προσέλευση
10:00 - 12:20 2η συνεδρία

- "Καλός" ή Υπεύθυνος γονιός;
Πώς οι γονείς μπορούν να διευκολύνουν να δομηθεί η προσωπικότητα ενός ελεύθερου ανθρώπου;
Ερατώ Χατζημιχαλάκη, Οικογενειακή Σύμβουλος, Συγγραφέας

- Από το Άτομο στην Κοινωνία.
Εκπαιδεύοντας το Άτομο για τη νέα μορφή κοινωνίας.
Βασιλεία Κουλίδου, Ιδρύτρια Κέντρου Οικογενειακής Γιόγκα Neo, Παιδαγωγός προσχολικής αγωγής

- Αισθημα ευγνωμοσύνης - Το θεμέλιο για τη δημιουργία αφθονίας στη ζωη μας.
Οι αρχές της ψυχολογίας για τη δημιουργία αφθονίας για εμάς και τους γύρω μας.
Ελίνα Γιαχαλή, Small Business Coach - NLP Life Coach

- Τα δώρα της μη βίαιης επικοινωνίας
Μια διαδικασία που μας βοηθάει να αναλάβουμε πλήρως την ευθύνη της ζωής μας και να ανακαλύψουμε τη μεταμορφωτική δύναμη της συμπόνιας μέσα μας
Γιώργος Τσιτσιρίγγος, Εισηγητής Εργαστηρίων Μη βίαιης επικοινωνίας

ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΗΜΕΝΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ
Δημιουργήστε την ιδανική σας πραγματικότητά
Ρόμπερτ Ηλίας Νατζέμυ, Συγγραφέας, Ιδρυτής του Πνευματικού Κέντρου «AΡΜΟΝΙΚΗ ΖΩΗ»

12:20 - 12:35 διάλειμμα
12:35 - 14:50 3η συνεδρία

- Νέες Μορφές εργασίας και επιχειρηματικότητας
Φύγαμε από την εποχή της μισθωτής εργασίας, σε τι νέες μορφές απασχόλησης πηγαίνουμε;
Κώστας Θεοφανίδης, Σύμβουλος Ανάπτυξης Επιχειρήσεων

- Η κοινωνία των πολιτών

-
Ματίνα Κανάκη, Γεωπόνος, Υπεύθυνη Επικοινωνίας του Κυττάρου Εναλλακτικών Αναζητήσεων Νέων (ΚΕΑΝ)

-
Τάσος Τσουκαλάς, Βιολόγος Περιβάλλοντος, Διευθυντής Επιχειρησιακής Ανάπτυξης APIVITA

-
Βασιλική Σκορδάκη, Δικηγόρος Αθηνών, Διαμεσολαβήτρια, Solicitor Αγγλίας & Ουαλίας

Παρέμβαση: Παύλος Ευμορφίδης, Ιδρυτής και Πρόεδρος της Coco-Mat

14:50 - 15:50 Διάλειμμα

15: 50 - 16:00 Προσέλευση

16:00 - 18:00 4η συνεδρία
- Το καθημερινό είναι το εξαιρετικό
Προς μια στοχαστική, απλή, ερωματική και ποιητική κατοίκηση στην άμεση εμπειρία της «παρούσας στιγμής»
Δημήτριος Κωστελέτος, Αρχιτέκτων

-
Μανώλης Ανδριωτάκης, Συγγραφέας, Δημοσιογράφος, Σκηνοθέτης

- Ο δρόμος του Τσέχωφ
Μια σπουδή για τον "συνειδητό άνθρωπο και το περιβάλλον του
μέσα από αποσπάσματα θεατρικών έργων του παναθρώπινου συγγραφέα."
Στρατής Πανούριος, Ηθοποιός, Σκηνοθέτης και Θεατρικός Συγγραφέας

- Η τέχνη του λόγου ως γνώση μεταμόρφωσης στην πολιτική και την αυτογνωσία
Γιάννης Ανδριανάτος, Εκπαιδευτής Ρητορικής - Διαλεκτικής, Διευθυντής του «Ρητορικού Κύκλου»

18:00 - 18:30 Δρώμενο: Ο μύθος του σπηλαίου στην πολιτεία του Πλάτωνος
Μια βιωματική παρουσίαση από το Γιάννη Ανδριανάτο και τους μαθητές του «Ρητορικού Κύκλου»

6:30 - 8:30 5η συνεδρία

- Σώμα - Ψυχολογία - Πνεύμα:
Η ενότητά τους έχει αποδειχθεί επιστημονικά και μας θεραπεύει
Ιωάννης Αναστασίου Ph.D., Πυρηνικός Φυσικός

- H ανθρωποκεντρική πρόταση στο αδιέξοδο
Σύνθεση της ανθρώπινης ύπαρξης - η αναγκαστική συνθήκη της συλλογικότητας - ο ανθρώπινος οργανισμός ως κοινωνικός κώδικας
Ντίνος Αναγνωστόπουλος, Ιατρός - ορθοπεδικός, Διδάκτορας Α. Π. Θ.

-- Ο ρόλος των κρίσεων
Μαθήματα από το εξελικτικό ταξίδι του Ανθρώπου και του Σύμπαντος.
Δήμητρα Μπούρα, Χημικός Μηχανικός, Συντονίστρια της Ομάδας της Ανθρωπότητας

-- Αναζητώντας τις ρίζες τις σύγχρονης θετικής σκέψης
Επιστήμη και Κοινωνία
Μάνος Δανέζης, Επικουρός Καθηγητής Αστροφυσικής Ε.Κ.Π.Α.

-- Είναι δυνατή η Ευτοπία σήμερα;
Εξερεύνηση της δυνατότητας και της στρατηγικής που θα οδηγήσει στην υλοποίησή της.
Ιωάννης Αυγουστάτος, Ψυχίατρος - Ψυχοθεραπευτής

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013
9:30 - 10:00 Προσέλευση
10:00 - 10:30 Αφήγηση Παραμυθιών
Θα πούμε παραμύθια, που ξορκίζουν το κακό, που ανοίγουν πόρτες στο φως, που μιλούν τη γλώσσα της καρδιάς και της αλήθειας. Θα ακολουθήσουμε, στην πορεία τους προς την κατάκτηση της ευτυχίας ήρωες που προσφέρουν και μοιράζονται, ήρωες με χέρια δεμένα που καταφέρνουν να φάνε, ήρωες που ψάχνουν τα χαμένα κλειδιά, για ν' ανοίξουν την πόρτα της ευτυχίας.

Παραμύθια μαγικά που τρέφουν, ακόμα και το κουκούλι, που θα μας μεταμορφώσει σε μια κοινωνία με συλλογική αυτογνωσία.

Άννα Σταματούκου, Φυσικός, Αφηγήτρια Παραμυθιών, μέλος της δημιουργικής ομάδας ΜΥΘΟΣ του κέντρου μελέτης και διάδοσης μύθων και παραμυθιών

10:30 - 11:30 Ομάδες της Αθήνας μας μιλάνε για τις δράσεις τους και το δικό τους όραμα για τον κόσμο μας

11:30 - 12:45 Κλείσιμο Τριημέρου

11:45 - 12:45 Δρώμενο: Από το εγώ στο εμείς
Μέσα από παιγνίδια ρόλων & ψυχοδραματικές διαδικασίες ο καθένας θα έχει την ευκαιρία να βιώσει την επέκταση του εαυτού του στην σύνδεσή του με τους άλλους, αναγνωρίζοντας τον κοινωνικό εαυτό .....
Μαρία Καλαϊτζή, Ψυχοθεραπεύτρια - Ψυχοδραματίστρια, Μέλος (PIfE) Psychodrama Institute fur Europa

Περισσσότερες πληροφορίες :
http://neesmaties.wordpress.com/



Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

Ποιούς εξυπηρετεί το κλίμα τρομοκρατίας που διογκώνεται τελευταία;


Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με ασφάλεια ποιοι κρύβονται πίσω από τις θορυβώδεις επιθέσεις των τελευταίων ημερών εναντίον δημοσιογραφικών κατοικιών ή γραφείων κομμάτων. Αυτό που μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα είναι ότι παρόμοιες ενέργειες καταφέρνουν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τη φορολογική λαίλαπα και τα σκάνδαλα της κομματοκρατίας. Οι δοσίλογοι, αφού εκτέθηκαν στα μάτια της κοινωνίας, προσπαθούν απεγνωσμένα να παρουσιαστούν ως οι μόνοι θεματοφύλακες της τάξης και της ασφάλειας, ενάντια στους επικίνδυνους «ακραίους τρομοκράτες». Το φάντασμα της δραχμο-τρομοκρατίας ξέφτισε και η ξενοκίνητη εξουσία δεν έχει άλλο τρόπο να εξασφαλίσει την επιβίωσή της από το να τρομοκρατεί τους πολίτες. Υποψιάζομαι ότι όσο θα σφίγγει η θηλιά στον τράχηλο του Έλληνα, τόσο θα αυξάνονται οι εκρήξεις από τα γκαζάκια και άλλα παρόμοια πυροτεχνήματα....Όσο ο λαός πέφτει στην παγίδα τόσο θα διαιωνίζεται αυτή η παλιά δοκιμασμένη συνταγή της τρομοκρατίας και της δαιμονοποίησης του αντιπάλου. Τελευταίες κατευθυνόμενες σφυγμομετρήσεις δείχνουν ότι «οι νοικοκυραίοι» δίνουν πρώτο κόμμα τη Ν.Δ.!
Ποιος πραγματικός , ιδεαλιστής επαναστάτης σπέρνει τον τρόμο; Όλες οι επαναστάσεις επιζητούν το λαϊκό έρεισμα. Και αυτό δεν κερδίζεται με τον τρόμο. Δεν υπάρχει ανά τον κόσμο τρομοκρατική οργάνωση που να πέτυχε τον υποτιθέμενο σκοπό της. Οι πιο επικίνδυνοι τρομοκράτες είναι αυτοί που μας κυβερνούν χρόνια τώρα. Πραγματικά τρομοκρατικές ομάδες είναι οι συντεχνίες των φερέφωνών τους. Τα όπλα τους, τα ΜΜΕ . Τα θύματα; όλοι εμείς, που αγωνιούμε καθημερινά για το αύριο.
Τρομοκρατία είναι να σε διώχνουν από την δουλειά να είσαι άνεργος να σε φορολογούν για περσινά εισοδήματα , να μην έχεις καμία παροχή από το κράτος , να σε φορολογούν για το παλιό σπίτι των γονιών σου , να σε κλέβουν για το αυτοκίνητο η μηχανάκι σε δρόμους καρμανιόλες , να σε κλέβουν μονοπωλιακές εταιρίες στην χώρα με της ευλογίες της κυβέρνησης, να σε λιντσάρουν σε γραφειοκρατικά γρανάζια σε ότι θέλεις να κάνεις , να παθαίνεις στα νοσοκομεία της ανέχειας Αυτή είναι τρομοκρατία , αυτό είναι βία. Όλα τα υπόλοιπα είναι ανόητη αντίδραση ή προβοκάτσια....




alt




ΚΙΝΗΣΗ ΦΥΠΝΙΣΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151325226902367&set=o.216977454991863&type=1&theater


Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ

302883_10151218436402367_1231286247_n.jpg


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

Α.

1) Εσχατολογικές θεωρίες:  θρησκευτικές, σύγχρονες

2) Θεωρίες καταστροφής : σκοπιμότητα (μηχανισμοί ελέγχου), ψυχοφυσιολογία του φόβου, γοητεία του φόβου (τρομολαγνεία).

3)2012: σενάρια / μετάβαση στην Τέταρτη και Πέμπτη διάσταση.

4) Συνέπειες της καταστροφολογίας

Β.

5) Οι πραγματικοί κίνδυνοι / Το τέλος του τεχνοκαταναλωτικού ανθρώπου (Homo technologicus - consumistas) και η έλευση του Ολοκληρωμένου Κοσμικού ανθρώπου ( Homo Integralis-Universalis ).

α) Διανθρωπισμός και Μετανθρωπισμός, (ΥπερανθρωπισμόςΗ+) 

 β) Ο υπεράνθρωπος του Φ.Νίτσε

γ) Ο υπεράνθρωπος του Ωρομπίντο, των πνευματικών παραδόσεων και της ανθρωπιστικής  ψυχολογία.

6) Προϋποθέσεις για την αλλαγή :

α) εμφάνιση ανεξάρτητων, αρμονικών και υπεύθυνων ανθρώπων (παιδεία-εκπαίδευση). Αυξανόμενοι Κύκλοι Αφύπνισης

β) Συνεργασία αυτών των νέων ανθρώπων για το κοινό παγκόσμιο καλό : Δικτύωση, αυτόνομος συντονισμός

 


Ι) Η Εσχατολογία είναι  ο τομέας της Θεολογίας που ασχολείται με τα έσχατα γεγονότα της ιστορίας του κόσμου ή την κατάληξη του ανθρώπινου γένους, που διατυπώνεται συνήθως ως «συντέλεια του κόσμου», και των προσδοκιών που σχετίζονται με αυτά. Ευρύτερα, η εσχατολογία καλύπτει επίσης έννοιες που αφορούν την τελική μοίρα του κάθε ατόμου, όπως η Μεσσιανική εποχή και η Ημέρα της Κρίσης, η μετά θάνατον ζωή, ο Παράδεισος, η Κόλαση, το Καθαρτήριο, η ανάσταση των νεκρών και η ψυχή.  Σε πολλές θρησκείες οι τελευταίες μέρες μπορούν να περιλαμβάνουν την καταστροφή του πλανήτη (ή όλων των έμβιων όντων), αλλά με την ανθρώπινη φυλή να επιζεί σε κάποια νέα μορφή, τελειώνοντας την τρέχουσα "εποχή" υπάρξεως και αρχίζοντας μία νέα. Οι περισσότερες θρησκείες έχουν δόγματα που υποστηρίζουν ότι τα "επιλεγμένα" ή "άξια" μέλη της μιας και αληθινής πίστης θα σωθούν από την επερχόμενη κρίση και την οργή του Θεού. Θα εισέλθουν στον παράδεισο πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά από την κρίση ανάλογα με το εσχατολογικό πλαίσιο της κάθε θρησκείας.

Στην Βουδιστική εσχατολογία προφητεύεται η  πτώση του Βουδισμού στον κόσμο και η ενδεχόμενη αποκατάστασή του από τον Μαιτρέγια. Όπως και οι Ινδουιστές έτσι και οι Βουδιστές πιστεύουν γενικά σε έναν κύκλο δημιουργίας και καταστροφής, του οποίου η τρέχουσα εποχή αντιπροσωπεύει μόνο το τελευταίο βήμα.

Οι ινδουιστικές προφητείες διακηρύσσουν ότι ο κόσμος θα περιέλθει στο χάος και την εξαθλίωση. Θα υπάρξει έπειτα μια στροφή του κόσμου προς τη διαστροφή, την πλεονεξία και τη διαπάλη. Αυτή η κατάσταση θα ακολουθηθεί από την εμφάνιση μίας ενσαρκωμένης εκδήλωσης της θεότητας, "ο Κύριος θα φανερωθεί ως αβατάρα Kalki... Θα καθιερώσει την ευθύτητα επάνω στη γη και οι διάνοιες των ανθρώπων θα γίνουν τόσο καθαρές όσο το κρύσταλλο.. .Ως επακόλουθο θα έρθει η Sat ή το Krta Yuga (χρυσή εποχή)."

Όπως και οι άλλες θρησκείες της αρχαίας σημιτικής παράδοσης, το Ισλάμ διδάσκει τη σωματική ανάσταση των νεκρών, την εκπλήρωση ενός θείου σχεδίου για τη δημιουργία, και την αθανασία της ανθρώπινης ψυχής. Ο δίκαιος ανταμείβεται με τις απολαύσεις του Παραδείσου ενώ ο φαύλος τιμωρείται στην Κόλαση.

Στον Ιουδαϊσμό, το τέλος του κόσμου καλείται acharit hayamim (τέλος των ημερών). Τα ταραχώδη γεγονότα θα ανατρέψουν την παλαιά παγκόσμια τάξη, δημιουργώντας μια νέα τάξη στην οποία ο Θεός θα αναγνωρίζεται ως απόλυτος κυρίαρχος σε όλη την οργανική και ανόργανη κτίση. Ένας από τους σοφούς συγγραφείς του Ταλμούδ λέει: "ας έρθει το τέλος των ημερών, αλλά μακάρι εγώ να μη ζω για να το δω", επειδή θα επιφέρει πολλές συγκρούσεις και πόνο. Το Ταλμούδ, στην πραγματεία Avodah Zarah, δηλώνει ότι αυτός ο κόσμος όπως τον ξέρουμε θα υπάρξει μόνο για έξι χιλιάδες έτη. Το εβραϊκό ημερολόγιο (luach) λειτουργεί υποθέτοντας ότι ο χρόνος αρχίζει με τη δημιουργία του κόσμου από το Θεό στη Γένεση. Σύμφωνα με αυτόν τον υπολογισμό, το τέλος των ημερών θα πραγματοποιηθεί το έτος 2.240.

Κατά την ιουδαϊκή παράδοση το τέλος του κόσμου θα σημάνει:

"    Σύναξη όλων των Εβραίων της διασποράς στο γεωγραφικό Ισραήλ.

"    Κατατρόπωση όλων των εχθρών του Ισραήλ.

"    Οικοδόμηση του τρίτου εβραϊκού ναού στην Ιερουσαλήμ και επανάληψη των θυσιών και των τελετών σε αυτόν.

"    Ανάσταση των νεκρών

Ο Εβραίος Μεσσίας θα γίνει ο νέος βασιλιάς του Ισραήλ. Θα διαιρέσει τους Εβραίους του Ισραήλ στις πρότερες φυλετικές ομάδες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο Γωγ, βασιλιάς της Μαγώγ, θα επιτεθεί στο Ισραήλ. Η ταυτότητα του Γωγ και του έθνους της Μαγώγ είναι άγνωστη. Η Μαγώγ θα διεξάγει μια μεγάλη μάχη, στην οποία θα αφανιστούν πολλοί και από τις δύο πλευρές, αλλά ο Θεός θα επέμβει και θα σώσει τους Εβραίους. Αυτή είναι η αποκαλούμενη μάχη του Αρμαγεδώνα. Ο Θεός, που θα έχει συντρίψει αυτόν τον τελικό εχθρό μια για πάντα, θα εξοβελίσει όλο το κακό από την ανθρώπινη ύπαρξη. Μετά το έτος 6.000 (κατά το εβραϊκό ημερολόγιο), η έβδομη χιλιετία θα είναι μια εποχή αγιότητας, γαλήνης, πνευματικής ζωής και παγκόσμιας ειρήνης, αποκαλούμενης Olam Haba ("μελλοντικός κόσμος"), όπου όλοι οι άνθρωποι θα γνωρίζουν το Θεό άμεσα.

Οι μαθητές του Χριστού είχαν πιστέψει εσφαλμένα ότι ήταν πολύ κοντά χρονικά το τέλος του κόσμου νομίζοντας ότι θα ερχόταν κατά τη διάρκεια ζωής τους. Το 250 ο Κυπριανός έγραψε ότι οι χριστιανικές αμαρτίες εκείνου του καιρού ήταν ένα προοίμιο και μια απόδειξη ότι το τέλος ήταν κοντά. Ταυτόχρονα, ψευδομεσσίες και ψευδοπροφήτες προωθούσαν και έτρεφαν ανυπόστατες προσδοκίες όσον αφορά το επικείμενο τέλος, που περιοδικά ταύτιζαν με κάποια ημερομηνία..

Εκκλησιαστικοί ηγέτες αλλά και διάφορες χριστιανικές ομάδες προσπαθούσαν να προσδιορίσουν το τέλος του κόσμου με βάση τις πληροφορίες της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Ως αποτέλεσμα, ένας από τους υπολογισμούς υπεδείκνυε ότι το τέλος θα συνέβαινε το 202. Τον 3ο αιώνα ως ημερομηνία της "συντέλειας του κόσμου" προτάθηκε το 500. Σε αυτή την ημερομηνία κατέληξε ο επίσκοπος Ρώμης Ιππόλυτος στην ερμηνεία της προφητείας του Δανιήλ, υπολογίζοντας ότι το τέλος θα έρθει στη συμπλήρωση των 6.000 ετών από καταβολής κόσμου, η οποία είχε λάβει χώρα 5.500 έτη προ Χριστού.

Ορισμένοι  Πατέρες και Εκκλησιαστικοί  συγγραφείς, χρησιμοποιούν την έκφραση "Αποκατάσταση των πάντων", στην προσπάθεια τους να προσεγγίσουν το μυστήριο των εσχάτων και ειδικότερα, τον τρόπο, με τον οποίο θα ολοκληρωθεί το θείο σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου και της αποκαταστάσεως της Δημιουργίας στο "αρχαίο της κάλλος". Πρόκειται για μια θεολογική διδασκαλία που την εκπροσωπούν κυρίως οι Ωριγένης, Γρηγόριος Νύσσης και Μάξιμος Ομολογητής (αλλά και οι Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος, Δίδυμος ο Τυφλός, Ευάγριος ο Ποντικός, Διόδωρος Ταρσού, Θεόδωρος Μοψουεστίας κ.ά.), η οποία όμως δεν τυγχάνει καθολικής αποδοχής, όπως τα δόγματα της πίστεως.

ΙΙ) Οι σύγχρονες εσχατολογικές θεωρίες είναι φανερά επηρεασμένες από τις θεολογικές , τις οποίες και αναπαράγουν σε μοντέρνες, επιστημονικοφανείς και ψευδομεταφυσικές εκδοχές. Υ.Γ.  Κατάφερα να συλλέξω 98 διαφορετικές  Προφητικές ημερομηνίες για το τέλος του κόσμου :
Εξ αυτών υπάρχουν είκοσι από το 1998 μέχρι σήμερα (!) ενώ υπάρχουν προς το παρόν και τέσσερις για μετά το 2012 ....Αν  νομίσατε ότι με το πέρας της 21ης Δεκεμβρίου ησυχάσατε από τους καταστροφολόγους είσαστε γελασμένοι! Συγκεκριμένα υπάρχουν ήδη προφητείες συντέλειας για τις 13 Απριλίου 2029 ή τις 13 Απριλίου του 2036, καθώς και για  το 2050 και το 2060. Γι'αυτές τις τελευταίες δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί οι ακριβείς ημερομηνίες...



Πριν κάνουμε την παρουσίαση των επικρατέστερων σημερινών θεωριών για την υποτιθέμενη  επικείμενη συντέλεια του κόσμου, αξίζει να δούμε λίγο τις αιτίες και τους μηχανισμούς που κρύβονται πίσω από την ευρεία τους διάδοση. 

1. Μια πρώτη προφανής αιτία είναι το κέρδος.
Γύρω από αυτές τις μεσσιανικές προφητείες επιτήδειοι στήνουν ολόκληρες επιχειρήσεις παραγωγής βιβλίων, περιοδικών, ταινιών και διαλέξεων και σεμιναρίων επιβίωσης με αδρά αμοιβή. Τα κανάλια  ανεβάζουν την τηλεθέαση και ο τύπος τις πωλήσεις του. Αξιοσημείωτη είναι μια ελληνική εφημερίδα που κυκλοφορεί μόνιμα με κραυγαλέες προφητείες στο πρωτοσέλιδο.

2. Μια δεύτερη αιτία είναι  ο έλεγχος των μαζών μέσω του φόβου, ώστε να ενεργοποιηθούν μελετημένα στοχευμένοι κοινωνικοί μηχανισμοί με συγκεκριμένες επιθυμητές αντιδράσεις. Τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας έχουν πάντα έτοιμα σενάρια (φανταστικά ή κατασκευασμένα) για να  πανικοβάλουν  τις ανθρώπινες κοινωνίες. Ο φόβος είναι το αποτελεσματικότερο κατασταλτικό που χειραγωγεί την ανθρώπινη σκέψη και αδρανοποιεί κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης του συστήματος. Πότε με ιούς γρίπης, των χοίρων ή των αγελάδων, και των πτηνών, και πότε με απειλές πτώχευσης ή πολέμου, επιχειρούν να χειραγωγήσουν τον άνθρωπο χρησιμοποιώντας τα  φερέφωνά τους των ΜΜΠ (μέσων μαζικής παραπληροφόρησης) ,που πληρώνονται αδρά για να τις αναπαράγουν.   Θυμάστε το 1984 του Όργουελ? Το ίδιο το κράτος δημιουργούσε μια εικονική εμπόλεμη κατάσταση για να κρατάει τους πολίτες πειθήνιους.

Ο Νοάμ Τσόμσκι έχει περιγράψει αναλυτικά τους μηχανισμούς χειραγώγησης που χρησιμοποιούν οι επικυρίαρχοι για να πετύχουν τον απόλυτο έλεγχό μας με την βοήθεια των ΜΜΕ, στο βιβλίο του : Κατασκευάζοντας συναίνεση: Η Πολιτική Οικονομία των ΜΜΕ (1988) Manufacturing Consent: The Political Economy of the Mass Media (1988).

Η χειραγώγηση των μαζών είναι πανάρχαια υπόθεση. Επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το γνωστό σε όλους « άρτον και θεάματα» (ιπποδρομίες, αρένες κλπ) είχε σαν στόχο όχι απλώς τον έλεγχο των μαζών, αλλά και την κατεύθυνση του πλήθους εις βάρος του όποιου αντιπάλου! Μέχρι πρότινος ο άρτος και τα θεάματα κρατούσε ήσυχους και τους Έλληνες που δεν συνειδητοποιούσαν (ή έκαναν ότι δεν έβλεπαν) τις αλυσίδες που τους έδεναν χειροπόδαρα. Τώρα που ο άρτος μειώθηκε σημαντικά και τα κονδύλια για τα θεάματα περικόπηκαν, άρχισε να εξαπλώνεται η αγανάκτηση...που πρέπει να κατασταλεί με κάθε μέσον.

Δεν είναι όμως αποκλειστικά τα συμφέροντα των ισχυρών η αιτία της ραγδαίας εξάπλωσης της καταστροφολογίας.

3. Είναι εντυπωσιακή η μαγνητική έλξη που εξασκούν αυτές οι προφητείες στον βαθμό που να διαιωνίζονται και αναπαράγονται ανεξέλεγκτα και μεγάλη ταχύτητα. Οι ρίζες αυτής της μεγάλης εξάπλωσης πρέπει να αναζητηθούν στην τρομολαγνεία που χαρακτηρίζει πολλούς ανθρώπους και στην αγελαία μετάδοση των συναισθημάτων. . Τα ΜΜΕ και διάφοροι επιτήδειοι απλά εκμεταλλεύονται και εμπορεύονται αυτή την ψυχοπαθολογική έλξη και συμπεριφορά.

Ο εθισμός (γοητεία) στον φόβο (και τον πόνο) : εμπόδιο στην εσωτερική και την εξωτερική ελευθερία

Ξοδεύουμε πολύ από τον χρόνο μας ανησυχώντας για όσα συμβαίνουν στον κόσμο, ενώ δυσκολευόμαστε να νιώσουμε ελεύθεροι, με την έννοια της ηρεμίας και της ευτυχίας. Όταν τελικά βιώσουμε μια κατάσταση γαλήνης και εσωτερικής ηρεμίας, στην οποία δεν φαίνεται να συμβαίνει τίποτα το εξαιρετικό, ο νους μας δεν ηρεμεί απότομα ώστε να πει , "Επιτέλους, αυτό ακριβώς έψαχνα". Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα, όταν βιώνουμε αυτό το είδος της εσωτερικής γαλήνης και ελευθερίας;

Το πρώτο σύμπτωμα που νιώθουμε είναι η αμηχανία που ακολουθείται από μια αίσθηση ανίας και ύστερα, αν είμαστε ειλικρινείς, υπεισέρχεται μια αίσθηση φόβου. Γιατί άραγε νιώθει φόβο ο άνθρωπος όταν συναντά αυτό που υποθετικά αναζητούσε; Μια πρώτη βιολογική εξήγηση είναι διότι αρχίζει να εμφανίζει στερητικά συμπτώματα έλλειψης αδρεναλίνης!

Ο νους επιζητά συνεχώς την κίνηση και τη δράση, για να αισθανθεί τη ψευδαίσθηση της ζωντάνιας  που του χαρίζει η έκκριση αδρεναλίνης. Στην αύξηση της αδρεναλίνης στοχεύουν και τα περισσότερα προγράμματα της τηλεόρασης και τα σπορ.

Πολλά από τα προβλήματα για τα οποία ανησυχούμε δεν είναι αληθινά, αλλά ένας τρόπος για να μας παρέχουν μεγαλύτερη έκκριση αδρεναλίνης. Όταν τα επίπεδα της αδρεναλίνης και ντοπαμίνης μας αυξάνονται (η καφεΐνη μεγαλώνει τη δράση της αδρεναλίνης) , νιώθουμε "πιο ζωντανοί ", έχουμε μεγαλύτερη ενεργητικότητα, ωστόσο αυτή η αφύπνιση είναι τεχνητή και εθιστική. Ο εθισμός στην αδρεναλίνη συνεπάγεται εθισμό στον φόβο (ή στο παιχνίδι με τον φόβο). Ανέκαθεν ο άνθρωπος προσελκύεται από τα έντονα συναισθήματα που του προκαλούν  ένα βιβλίο ή μια ταινία τρόμου. Ίσως επειδή είναι το είδος του φόβου που μπορεί μπορείτε να ελεγχθεί και να σταματήσει  κατά βούληση. Το θρίλερ , η φρίκη, ήταν πάντα οι πιο επιτυχημένες εμπορικές συνταγές. Η ίδια λογική διέπει και τα δελτία ειδήσεων όπου το μυστικό της τηλεθέασης είναι αίμα και σπέρμα.  Δεν μας εκπλήσσει καθόλου ότι χιλιάδες λαού απολάμβαναν, εκ του ασφαλούς, φρικιαστικά θεάματα στις Ρωμαϊκές αρένες.  Όλοι υποστηρίζουν ότι θέλουν να απαλλαγούν από τον φόβο, ωστόσο όταν δεν φοβόμαστε νιώθουμε αμηχανία. Τις στιγμές που δεν μας απασχολεί τίποτα απολύτως και απλώς αναπαυόμαστε στην κατάσταση της εσωτερικής γαλήνης, ο νους θα διαμαρτυρηθεί ότι κάτι στραβό συμβαίνει.

Ο Τόλλε υποστηρίζει την ύπαρξη του πονοσώματος στους περισσότερους ανθρώπους (μια ημιαυτόνομη ενεργειακή μορφή) , το οποίο έλκεται από τη δυστυχία και τρέφεται από τα αρνητικά συναισθήματα. Με παρόμοιο τρόπο όμως μπορούμε να ενεργοποιήσουμε το ευδαιμονοσώμα , που έλκεται από τη χαρά και τρέφεται από τα θετικά συναισθήματα. Έχουμε την επιλογή να ενισχύσουμε το δεύτερο και να εξασθενίσουμε το πρώτο. Σιγά σιγά η αρνητική ενέργεια θα μεταστοιχειωθεί σε θετική χαρίζοντας στον άνθρωπο γαλήνη, ενέργεια και χαρά!

 

Γοητευμένοι από τον φόβο

Υπάρχει μια σπάνια περίπτωση βλάβης του εγκεφάλου στην περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται αμυγδαλή  που καθιστά ανίκανο το άτομο να  εμφανίσει φόβο. Η αμυγδαλή είναι ένας πυρήνας (κέντρο επεξεργασίας πληροφοριών) στον υποθάλαμο ευαίσθητος σε ερεθίσματα που έχουν συναισθηματική χροιά. Είναι μέρος του «πρωτόγονου» εγκεφάλου και παίρνει αποφάσεις για αντίδραση σε διλήμματα όπως «μάχη ή φυγή», ελέγχοντας και την έκλυση ορμονών (πχ αδρεναλίνης και κορτιζόλης από τα επινεφρίδια)  με σκοπό την κατάσταση ετοιμότητας του σώματος σε τέτοιες κρίσιμες καταστάσεις. Η αμυγδαλή αντιδρά πολύ ταχύτερα από τα σκεπτόμενα τμήματα του εγκεφάλου, όχι όμως τόσο εύστοχα. Συλλαμβάνει δηλαδή άμεσα κάποια δεδομένα βάσει των οποίων είναι σε θέση ήδη να αντιδρά πριν τα δεδομένα αυτά ακόμα καταγραφούν στο νεοφλοιό (το κέντρο των ανώτερων λειτουργιών που εδράζεται κυρίως στον μετωπιαίο φλοιό) , όπου συνδυάζονται και σχηματίζουν σαφή αντικείμενα. Ο φλοιός κρίνει τα δεδομένα και δευτερογενώς στέλνει μήνυμα προς την αμυγδαλή ώστε είτε να κατευνάσει μια αστήρικτη ανησυχία είτε να ενισχύσει, επαληθεύοντας, την αντίδραση της αμυγδαλής. Εδώ είναι και το πιο κρίσιμο σημείο που μπορούμε να εξασκήσουμε έναν κριτικό έλεγχο πάνω στις συναισθηματικές αντιδράσεις μας. Αν δεν παρέμβει κατασταλτικά ο φλοιός ή αν ανατροφοδοτήσει με επαλήθευση την αμυγδαλή (πως βρισκόμαστε σε πραγματικό κίνδυνο), τότε τείνει να έχει τον έλεγχο, για πολύ μεγαλύτερο διάστημα, αποκλειστικά ο «συναισθηματικός» μας εγκέφαλος και γινόμαστε έρμαιο των συναισθημάτων μας, στην προκειμένη περίπτωση του φόβου μας. Αυτό συμβαίνει γιατί οι ορμόνες που κυκλοφορούν πλέον στον οργανισμό, στις οποίες αντιδρά με ευαισθησία η αμυγδαλή και παραμένει σε υπερδιέγερση, κάνουν δύσκολα επιστρεπτή τη διαδικασία στον έλεγχο από τα κέντρα της λογικής. Την κατάσταση αυτή  ο Ντάνιελ Γκόλμαν στο βιβλίο του, « Συναισθηματική Νοημοσύνη»(του 1996) την ονομάζει συγκινησιακή πειρατεία (amygdala hijack).

Κέρδος αλλά και κόστος

Το ότι αισθανόμαστε και αντιδρούμε πριν σκεφτούμε ή χωρίς να ελέγχουμε τις αντιδράσεις μας με λογική έχει καλά και άσχημα. Η λειτουργία αυτή του κέντρου της αμυγδαλής είναι σωτήρια σε ένα περιβάλλον γεμάτο άμεσους κινδύνους και δυσκολίες, όπως ήταν στα πρώιμα χρόνια της εξέλιξης κάποιων προγόνων μας (και βέβαια παίζει και σήμερα πρωτεύοντα ρόλο στην επιβίωση των άγριων ζώων που εξαρτώνται πολύ από τη γρήγορη αντίδραση στο αν αυτό που ανιχνεύουν είναι λεία ή εχθρός), όπου ο φόβος και ο θυμός μπορεί να δώσουν πλεονέκτημα. Η αμυγδαλή λοιπόν φαίνεται να μας έφτασε με ασφάλεια στο σήμερα, όμως σε πολλές περιπτώσεις, η αντίδρασή μας πριν καν σκεφτούμε ή χωρίς έλεγχο του τι κάνουμε και γιατί, μας φέρνει πλέον σε δύσκολη θέση και οι συνέπειες μπορεί να είναι ακόμα και καταστροφικές.  Ο σύγχρονος άνθρωπος δηλαδή, στο περιβάλλον που ζει πλέον, είναι απαραίτητο να ελέγχει το δυνατόν τις συναισθηματικές του αντιδράσεις για να μπορεί να λειτουργεί αρμονικά στο χώρο της εργασίας του, στο οικογενειακό του περιβάλλον κλπ. Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι  ότι η συναισθηματική αντίδρασή μας μπροστά σε κίνδυνο περιλαμβάνει στοιχεία τόσο φόβου όσο  και γοητείας, έλξης (Fascination). Η αμυγδαλή μας επιτρέπει να ισορροπούμε ανάμεσα στα δύο. Ο μεν φόβος μας προφυλάσσει η δεν περιέργεια μας ανοίγει νέες δυνατότητες εξερεύνησης και εμπλουτισμού εμπειριών. Λειτουργεί όπως το γκάζι και το φρένο σε ένα αυτοκίνητο. Πέρα από τις οργανικές εγκεφαλικές βλάβες η λειτουργία της αμυγδαλής εξαρτάται από την ψυχολογική κατάσταση αλλά και την εκπαίδευση του ατόμου.

Όταν υπερλειτουργεί ο φόβος το άτομο παγώνει και οπισθοχωρεί ενώ όταν υπερισχύει η γοητεία γίνεται ριψοκίνδυνο και παράτολμο. Σε ακραίες περιπτώσεις εξαφανίζεται σχεδόν η εξελικτική προστασία του μηχανισμού του φόβου. Ό άνθρωπος μπορεί να έλκεται από καταστάσεις που φυσιολογικά πρέπει να αποφεύγονται. Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα που ο καθένας μας μπορεί να αναφέρει.  Παρόμοιο διπολικό κύκλωμα είναι ο πόνος-ευχαρίστηση.

Η επεξεργασία του  πόνου  και της ανταμοιβής (ικανοποίησης) γίνεται από τις  ίδιες περιοχές του εγκεφάλου, (αμυγδαλή, ωχρά σφαίρα και επικλινής πυρήνας). Έχει βρεθεί ότι ο πόνος μειώνει τη χαρά και οι ανταμοιβές αυξάνουν την αναλγησία , η οποία ισοδυναμεί με ανακούφιση από τον πόνο. Συγκεκριμένες εμπειρίες μπορούν να συνδέσουν παράδοξα την αντίληψη του πόνου και της ευχαρίστησης παράγοντας ψυχοπαθολογικές συμπεριφορές, βλέπε μαζοχισμός.

Η Επιδημική μετάδοση του φόβου

Ο φόβος είναι πολύ μεταδοτικός, γιατί είμαστε αγελαία ζώα που ζουν σε ομάδες και όταν κάποιος εντοπίζει κάποιον κίνδυνο (πραγματικό ή φανταστικό) τον μεταδίδει αυτόματα και σε άλλους. Τις περισσότερες φορές, όταν χτυπάει ο συναγερμός, δεν γίνεται ούτε μια επαλήθευση της πραγματικότητας του κινδύνου, ούτε μια ψύχραιμη ανάλυση της κατάστασης με σκοπό την εξεύρεση μιας κατάλληλης λύσης για την αντιμετώπισή του και τότε ο φόβος μετατρέπεται σε ανεξέλεγκτο πανικό. Σε περίπτωση πυρκαγιάς μέσα σε ένα χώρο όπου συγκεντρώνονται πολλοί άνθρωποι, όπως ένα γήπεδο, ένας κινηματογράφος  ή θέατρο, έχουν παραχθεί τραγωδίες. Η σπασμωδική και άτακτη κίνηση εξόδου από τις πόρτες ασφαλείας προκαλεί συνωστισμό και πολλοί χάνουν τη ζωή του από ασφυξία ή ποδοπάτημα. Αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να αποφθεχθεί αν υπήρχε η ψυχραιμία να περιμένουν αυτοί που βρίσκονται πιο πίσω να βγουν οι πρώτοι .  Αυτές οι συμπεριφορές θα έπρεπε πρέπει να διδάσκονται από τη σχολική ηλικία.  Βέβαια στα αεροπλάνα και σε κάποια πλοία δίνονται κάποιες τυπικές οδηγίες εκκένωσης του σκάφους σε περίπτωση κινδύνου, αλλά αμφιβάλω πολύ κατά πόσον θα τηρηθούν όταν  παρουσιαστεί μια πραγματική έκτακτη ανάγκη.

Φόβος και συμμόρφωση (κομφορμισμός)

Όσο μεγαλύτερος ο φόβος τόσο περισσότερο το άτομο καταφεύγει στην προστασία της ομοιόμορφης αγέλης , δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες  και δεν εμπιστεύεται τη δική του κρίση. Η ιδέα της διαφοροποίησης από την ομάδα αυξάνει το επίπεδο του φόβου και του άγχους. Μόνο εκείνος που είναι σίγουρος για τον εαυτό του (υψηλή αυτοεκτίμηση = αυτογνωσία) έχει το θάρρος να υποστηρίξει μια ιδέα που θεωρεί σωστή ακόμα και εναντίον της κοινής γνώμης. Αυτό το άτομο διαθέτει μια αισιόδοξη στάση ζωής και πιστεύει ότι μπορεί να ξεπεράσει τις δυσκολίες, όσο μεγάλες κι αν είναι, και να αναπτυχθεί μέσα από αυτές. Οι αδύναμοι αντίθετα χωρίς αυτοπεποίθηση καταφεύγουν στην παθητική συμμόρφωση και πιστεύουν ότι το περιβάλλον ρυθμίζει αποκλειστικά τη ζωή τους.

Η άγνοια είναι μια από τις βασικές αιτίες του φόβου

Όσο πιο περίπλοκη είναι μια κατάσταση και όσο λιγότερη γνώση έχει ένα άτομο για να την κατανοήσει τόσο μεγαλύτερος ο φόβος και η αδυναμία αντιμετώπισης. Για να αντεπεξέλθει της δυσχέρειας κατασκευάζει δεισιδαιμονίες και καταφεύγει στην  μαγική σκέψη και τελετουργικά.  Αυτή την άγνοια εκμεταλλεύονται οι κάθε λογής μάγοι, εξορκιστές, τσαρλατάνοι θεραπευτές και εξουσιαστές.

 

Φόβος και μίσος

Ο φόβος συνορεύει με πολλά άλλα συναισθήματα. Μια σημαντική  πλευρά είναι η σχέση μεταξύ φόβου και μίσους , που κατευθύνεται συνήθως εναντίον ενός αντιπάλου που περιγράφεται ως υπάνθρωπος, ένας διάβολος με κέρατα, οπλές και ουρά. Ο Καρλ Γιούνγκ έχει μια μοναδική οπτική γωνία για τον ψυχολογικό μηχανισμό του ολοκληρωτισμού.  Έχοντας βιώσει τις πιο ακραίες εκφράσεις του στην εποχή του, μας προειδοποιεί πως  ένα από τα βασικότερα συμπτώματα του ολοκληρωτισμού είναι η προβολή της «σκιάς» μας στον γείτονα, στο αντίπαλο κόμμα, θρησκεία, έθνος ή συνάνθρωπο. Ο ολοκληρωτισμός έχει πολλές μορφές. Υπάρχει ο ολοκληρωτισμός του κράτους, του κεφαλαίου, της θρησκείας, ενός πολιτιστικού ρεύματος, της κοινωνικής άποψης. Οι χιτλερική προπαγάνδα παρομοίαζε τους Εβραίους και τους αντιπάλους της  με επικίνδυνα μικρόβια ή δηλητηριώδη ερπετά που έπρεπε να εξοντωθούν. Ένας εχθρός που παρουσιάζεται ριζικά διαφορετικός, αποστερημένος της ανθρωπινότητάς του,  μπορεί να εξολοθρευτεί χωρίς πρόβλημα και ενοχές. Μπορεί επίσης να ταπεινωθεί και βασανιστεί παραμένοντας ανέγγιχτοι από τον πόνο του. (σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στο υπόλοιπο ζωικό βασίλειο, όπου υπάρχει υποστήριξη μεταξύ μελών του ίδιου είδους) . Οι άνθρωποι καταπατούν αυτή την βιολογική  αλληλεγγύη μέσα από συμβολικούς μηχανισμούς απανθρωποίησης. Έτσι δεν δολοφονούμε έναν συνάνθρωπό μας αλλά τον εκάστοτε δυνάστη, τύραννο, άπιστο, υπάνθρωπο. Θυμηθείτε την αδιάκριτη  δολοφονία απλών οργάνων της τάξης από τρομοκράτες, που ήθελαν συμβολικά να χτυπήσουν το σύστημα. Το «κυνήγι του μελαμψού» από ρατσιστές  βρίσκει συνεχώς αυξανόμενη ανοχή και συγκατάθεση στη χώρα μας, που δοκιμάζεται από την κρίση. Έχουμε ανάγκη την προβολή εξωτερικών εχθρών και των αποδιοπομπαίων τράγων για να εκτονώσουμε τις επιθετικές τάσεις και την εσωτερική δυσφορία μας, ειδικά σε συνθήκες πίεσης . Το μίσος μπορεί να γίνει ένα υποκατάστατο του άγχους και της αγωνίας.  Όπως στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου πολέμου έτσι και σε κάθε λαό, «η ήττα και η κοινωνική καταστροφή αυξάνουν το αγελαίο ένστικτο». Η «έλλειψη προσανατολισμού στο συνειδητό, αντισταθμίζεται με το αρχέτυπο της τάξης στο ασυνείδητο». Μέσα σε συνθήκες απόγνωσης, πανικού και φόβου, ελκόμαστε από σύμβολα τάξης, από «φύρερ», από «σωτήρες», από μοντέλα «ολοκληρωτικού κράτους», που «θα αναλάβει την ευθύνη» -για λογαριασμό μας.  Αν όμως «τα σύμβολα της τάξης δεν αφομοιωθούν από το συνειδητό, οι δυνάμεις που εκφράζονται μέσα από αυτά, θα συσσωρευτούν σε επικίνδυνο σημείο». Στις συνθήκες, διάχυτου φόβου, «το άτομο εξαφανίζεται ολοκληρωτικά», και κυριαρχεί «ένα γενικό αμόκ, μια παγκόσμια και μοιραία δύναμη, που ενάντια στη συντριπτική της επίδραση, το άτομο είναι ανίκανο να αμυνθεί». Αυτές οι συνθήκες δημιουργούν τους όχλους. Όμως, ο «όχλος  είναι από τη φύση του πάντα ανώνυμος και ανεύθυνος». «Μια τέτοια κατάσταση δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το συλλογικό έγκλημα».

Ο ίδιος μηχανισμός άμυνας λειτουργεί στις παθολογικές φοβίες και τους ιδεοψυχαναγκασμούς.  Η καταγγελία και ο πόλεμος κατά του εξωτερικού εχθρού λειτουργεί ανακουφιστικά για το ανυπόφορο άγχος και δημιουργεί την ψευδαίσθηση του ελέγχου. Στην καλλιέργεια και εκμετάλλευση του μίσους στοχεύουν όσοι  θέλουν να αποπροσανατολίσουν και  να καρπωθούν τη λαϊκή οργή, κυρίως των μικροαστικών και εργατικών στρωμάτων, που έχουν πληγεί περισσότερο από την παρούσα κρίση. Την ίδια ψυχολογική κάθαρση χρησιμοποιεί το σύστημα μέσω της βίαιης  αντιπαράθεσης των φανατικών οπαδών, των αθλητικών συλλόγων. Είναι πολύ υποκριτικό να μιλάνε οι κυβερνώντες για εξάλειψη της βίας στα γήπεδα. Κανείς τους δεν το επιθυμεί πραγματικά. Αν συνέβαινε κάτι τέτοια η βία θα μεταφερόταν στους δρόμους και τον πολιτικό στίβο .... Οι κυβερνόντες με όπλο τον εκφοβισμό περνάνε νομοθεσίες που σε καμία άλλη περίπτωση δεν θα γίνονταν αποδεκτές. Όσο σκληραίνει τη στάση του ο καπιταλισμός τόσο δημιουργούνται συνθήκες ανεξέλεγκτης έντασης και κοινωνικής αναστάτωσης. Η βία και η καταστολή του συστήματος σύντομα δεν θα είναι σε θέση να συγκρατήσει την εκρηκτική οργή των ανθρώπων κάτω από το όριο της φτώχιας.  Απαιτούνται ριζικές αλλαγές τόσο στην ατομική συνείδηση όσο και στο σύστημα διακυβέρνησης. Αφού είναι δύσκολο να αποφασίσουμε ποιό προηγείται του άλλου, ας συμπορευτούν ταυτόχρονα! Η ιδιωτικοποίηση και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας παρουσιάστηκε ως η πανάκεια όλων των προβλημάτων. Η τραγική σημερινή κατάσταση αποδεικνύει το αντίθετο. Καταπατώνται όλα τα δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες, καταργείται ουσιαστικά το κοινωνικό κράτος και η ευθύνη της πτώχευσης επιρρίπτεται στους πολίτες! Η φθορά και η διαφθορά του πολιτικού συστήματος οδηγεί σε κοινωνική αποδιοργάνωση και οδήγησαν στην αναβίωση αντιδημοκρατικών φαινομένων που θεωρούσαμε ότι ανήκαν σε ένα οδυνηρό και φρικιαστικό παρελθόν: εθνικο-ναζιστικά κινήματα, ρατσισμός και ξενοφοβία. Χρειάζεται μια άμεση αφύπνιση και συνειδητοποίηση των μεγάλων κινδύνων που εγκυμονεί αυτή η κατάσταση αποδιοργάνωσης.

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι οι συντεχνιακές και αποσπασματικές διεκδικήσεις, ούτε η χαοτική αγανάκτηση με την τυφλή καταστροφική βία. Χρειαζόμαστε επειγόντως ένα μεγάλο εκπαιδευτικό και πολιτιστικό κίνημα που να ανοίξει το δρόμο προς τον εξανθρωπισμό και αληθινό εκδημοκρατισμό της κοινωνίας μας. Χρειαζόμαστε ένα νέο κοινό Όραμα που να ξανασυνθέσει τον διαταραγμένο κοινωνικό ιστό.. Το πρώτο που πρέπει να κατορθώσουμε μαζικά είναι να μειώσουμε, να υπερνικήσουμε τον φόβο του αγνώστου. Από πολλές απόψεις ζούμε σε ένα κόσμο άγνωστο σε μεγάλο βαθμό, γεμάτο από φοβερούς κινδύνους αλλά και φανταστικές ευκαιρίες.


ΙΙΙ) 21-12-2012 Παρασκευή, ώρα 13:13 είναι το τέλος του κόσμου;


Η φιλολογία, που έχει αναπτυχθεί  οφείλεται στο βιβλίο και στα κείμενα στο διαδίκτυο, τους δίσκους CD από τον κ. Τζένκινς (John Major Jenkins) που ισχυρίζεται μαζί με άλλους {Jose Argyelles, στο βιλίο του The Mayan  Factor  ( Ο Παράγοντας των Μάγια) του 1987} , ότι σύμφωνα με το ημερολόγιο των Μάγιας (Long Count), αυτήν την ημερομηνία ο ήλιος θα βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας και όλοι οι πλανήτες θα είναι σε συζυγία στον ουρανό. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, ισχυρίζεται, μεγάλα φαινόμενα στον ουρανό και στη γη με αποτέλεσμα την καταστροφή του κόσμου, το τέλος του κόσμου, The End of the World.

Ανάμεσα στους υποστηρικτές της θεωρίας συναντάμε  πνευματιστές, μια ενσάρκωση του Edgar Cayce (Alex Colier) και διάμεσους πνευμάτων, Αρχαγγέλων ή αγγελιοφόροι εξωγήινων από τον  πλανήτη Σύριο, την Ανδρομέδα (David Wilcock) , τις Πλειάδες, την Αφροδίτη ή γενικότερα την   Γαλακτική Συνομοσπονδία  ή ακόμη και από τον αυτοαποκαλούμενο «χρονοταξιδιώτη» John Titor. Καμία επιβεβαίωση δεν υπάρχει βέβαια για τους ισχυρισμούς τους.

Παρόμοιες θεωρίες υποστήριξε και ο

 Αφορμή για όλη την ιστορία περί αποκάλυψης στάθηκε το πέτρινο Ημερολόγιο της Μεγάλης Μέτρησης (γνωστό και ως Μνημείο 6. ή Λίθινη Πλάκα του Τορτουγκέρο,) το οποίο ανακαλύφθηκε το 1915 και οι αρχαιολόγοι υπολογίζουν ότι κατασκευάστηκε απτό τους Μάγια περίπου το έτος 669 στο νοτιοανατολικό Μεξικό. Ωστόσο σύμφωνα με τους ειδικούς, ο σάλος που προκλήθηκε, οφείλεται σε παρερμηνεία του Ημερολογίου, αφού ο αρχαίος λαός των Μάγια δεν αναφέρθηκε σε καμία καταστροφή. 

Στην πραγματικότητα, η λίθινη πλάκα αφηγείται τη ζωή και τις μάχες ενός ηγεμόνα της εποχής, του Μπαχλάμ Ατζάου, ο οποίος ήθελε να προγραμματίσει την έλευση του θεού. Η τελευταία μέρα του Ημερολογίου είναι η 23η Δεκεμβρίου του 2012 και όχι η 21η και δεν σηματοδοτεί τίποτα άλλο πέρα από το τέλος ενός κύκλου. 

«Οι Μάγια είχαν μία κυκλική ιδέα περί χρόνου. Δεν τους απασχολούσε το τέλος του κόσμου» εξηγεί ο Μεξικανός αρχαιολόγος Χοσέ Ρομέρο. 



Για τους Μάγια ο χρόνος είναι κυκλικός. Υπάρχουν 3 είδη κύκλων: Δύο μικροί: tun 260 ημερών, katun 365 ημερών και ένας μεγάλος baktun 5.125 ετών.    Τον  Δεκέμβριο του 2012 τελειώνει ένας μεγάλος κύκλος (το 13ο Μακτούν) και αρχίζει ένας νέος κύκλος για το σύμπαν. Σύμφωνα με αυτά για την Ελλάδα είναι η μεσημβρινή ώρα 13 και 13, , εφόσον με universal time η ώρα είναι 11 και 13 πρώτα λεπτά. 
Βέβαια δεν συμφωνούν όλοι με αυτή την ημερομηνία. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του
Dr Calemann, η ορθή ημερομηνία λήξης του κύκλου αυτής της εποχής (προσοχή ΟΧΙ το τέλος του κόσμου!) ήταν η 28 Οκτωβρίου 2011. Η πρόταση της 21 του Δεκέμβρη του 2012 βασίζεται στην αναπόδεικτη πεποίθηση ότι ο κύκλος (precessional cycle) σημαίνει πραγματικά κάτι για την ανθρώπινη εξέλιξη, και, εκπληκτικά, απ 'όσο γνωρίζω κανένας από όσους υποστηρίζουν αυτή την ημερομηνία λήξης δεν φαίνεται να έχει μπει καν στον κόπο να προσπαθήσει να αποδείξει αυτή τη βασική τους παραδοχή. Αντίθετα, η ημερομηνία της 28ης Οκτωβρίου 2011 βασίζεται σε μαζικές επιστημονικές αποδείξεις, πως οι Εννέα Κόσμοι και Δεκατρείς Ουρανοί γνωστοί από πηγές των αρχαίων Μάγια, περιγράφουν πραγματικά μια κοσμική εξέλιξη με όλες τις πτυχές της. Δεν υπάρχει ούτε ένα αρχαία κείμενο των Μάγιας που να αναφέρει τον κοσμικού κύκλου των 26.000ων χρόνων. Βασισμένο σε τίποτα περισσότερο από την πίστη προέκυψε μια κουλτούρα γύρω από την ημερομηνία της 21ης του Δεκεμβρίου 2012 που χρησιμεύει ως μια ιδανική οθόνη προβολής για τις φαντασιώσεις, τους φόβους και τις ελπίδες και όχι σαν κάτι που μπορεί να αποδειχθεί και να είναι επιστημονικά κατανοητό με βάση τα πρότυπα του ημερολογίου των Μάγιας. Ο Dr Calemann υποστηρίζει ότι Το ημερολόγιο των Μάγιας βασίζεται σε ένα άλλο είδος χρόνου , διαφορετικού από τη μηχανική αστρονομική ώρα, και η ημερομηνία λήξης τους, θα πρέπει να συζητηθεί στο πλαίσιο του χρόνου που βασίζεται στη συνείδηση - που είναι αυτό που οι Έλληνες θα αποκαλούσαν 'Καιρός' . Αν πάμε πίσω στις αρχαίες πηγές για να βρούμε πληροφορίες για την προέλευση της Μακράς Μέτρησης των Μάγιας [θα δούμε] ότι ποτέ δεν αναφέρουν πως αυτή βασίζεται σε οποιοδήποτε αστρονομικό κύκλο *. Αντ 'αυτού, οι πηγές των Μάγια, για παράδειγμα στο ναό των επιγραφών στο Palenque, ρητά λένε ότι η Μακρά Μέτρηση βασίζεται στο Παγκόσμιο Δέντρο ή σε αυτό που σε άλλους πολιτισμούς αναφέρονται συνήθως ως το Δέντρο της Ζωής.

Αυτά με λίγα λόγια για τους ισχυρισμούς αυτών, που υποστηρίζουν το ανύπαρκτο ημερολόγιο των Μάγια, που στηρίχτηκε σε άλλους χάρτες για να στηριχθεί η υπόθεση της συζυγίας και των ημερομηνιών. H μεταφορά των ημερομηνιών στα δυτικά ημερολόγια είναι αυθαίρετη. Κανένας δεν μας εξήγησε γιατί αρχίζει η δημιουργία στις 11 Αυγούστου του έτους 3114 BCE για το Γρηγοριανό και 6 Σεπτεμβρίου του έτους 3114 BCE για το Ιουλιανό ημερολόγιο!...Η μέθοδος υπολογισμού είναι σωστή, όχι όμως ως ημερολόγιο συμβάντων.

Στις 20-12-2012 τελειώνει το 13ο Μπακτούμ και στις 21-12-2012 αρχίζει το 14ο. Και λοιπόν; Από που προκύπτει η συντέλεια του Κόσμου εφόσον είναι αρχή νέας περιόδου και δεδομένης της συνέχειας του ημερολογίου ;

Το συγκεκριμένο ημερολόγιο, δεν έχει απαντηθεί, που βρίσκεται τώρα, διότι καμία έρευνα δεν το έχει εντοπίσει. Τον 16ο αιώνα οι Ισπανοί κατακτητές κατέστρεψαν σχεδόν όλα τα ντοκουμέντα. Επιπλέον, την συγκεκριμένη ημερομηνία αστρονομικώς δεν υπάρχει κανένα περίεργο φαινόμενο στον ουρανό, αν και οι συζυγίες είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Υπάρχουν συζυγίες σε ζευγάρια πλανητών και σε τριάδα το 2012, αλλά όλων των πλανητών δεν έχουμε αυτήν την ημερομηνία. Οι τελευταίες δηλώσεις του κ Τζένκινς σε διαλέξεις, που δίνει σε μεγάλες αίθουσες στην Αμερική με 295 δολλάρια είσοδο για κάθε άτομο, αλλά και στην ιστοσελίδα του, διαπιστώνω να ισχυρίζεται, ότι δεν πρόκειται για συνολική καταστροφή της Γης, αλλά κάποιας (μεγάλης?) περιοχής του πλανήτη μέσα στο 2012, ενώ η ακριβής ημερομηνία 21-12-2012 απουσιάζει. Επιπλέον, έχει μετατοπισθεί και η σημασία του γεγονότος, ότι δηλαδή, είναι μια αλλαγή περισσότερο πνευματική, είναι μια Νέα Εποχή (New Era) για την ανθρωπότητα. Προσθέτω ακόμα, ότι απουσιάζουν, παντελώς, οι αρχικοί ισχυρισμοί του, τους, για σύνοδο-ευθυγράμμιση όλων πλανητών την ημερομηνία αυτή, αλλά και όλο το 2012. Περιορίστηκαν να λένε, για την τοποθέτηση του ήλιου στο κέντρο του γαλαξία, στο κέντρο του γαλαξιακού ισημερινού.

Ο κ. Jenkins (και η παρέα του) συνεχίζει τις ομιλίες με τσουχτερό εισιτήριο και εκτός από το βιβλίο που κυκλοφόρησε το Μάη του 2009 ,κυκλοφόρησε στις  αρχές Οκτωβρίου 2009 και άλλο βιβλίο με τίτλο: The 2012 Story: The Myths, Fallacies, and Truth Behind the Most Intriguing Date in History. H Ιστορίου του 2012: Οι Μύθοι, οι Πλάνες και η Αλήθεια πίσω από την πιο Ραδιουργό Ημερομηνία της Ιστορίας.

Είναι φανερό, ότι η απληστία δεν έχει όρια. Βιβλία, δίσκοι CD και δαλέξεις φέρνουν πολύ χρήμα.  Στις 23-27 Ιουλίου 2010 πραγματοποιήθηκε  μια διάσκεψη με θέμα το 2012, στο Βανκούβερ, στην οποία  άλλαξε δραματικά η ερμηνεία του τέλους του κόσμου το 2012. Δεν πρόκειται για μια υλική καταστροφή του κόσμου, αλλά για μια εσωτερική, πνευματική αλλαγή της ανθρωπότητας.

Είναι φανερό, ότι αφού κέρδισαν πολλά χρήματα με βιβλία, δίσκους CD, διαλέξεις με 400 και 300 δολάρια είσοδο το άτομο σε μεγάλες αίθουσες, θα έπρεπε να αλλάξουν το τροπάριο διότι αν δεν γινόταν καμιά καταστροφή, όπως προέβλεπαν, θα τους κυνηγούσαν είτε με αγωγές είτε με κάθε άλλο τρόπο, ειρηνικό ή όχι. Το σενάριο του τρόμου αλλάζει. Είτε πείστηκαν από επιστημονικά δεδομένα είτε σκέφθηκαν τις συνέπειες από την μη επαλήθευση των "προφητειών" τους, η ρότα άλλαξε, έγινε πνευματική η αλλαγή το 2012, σύμφωνα και με τους εκπροσώπους των ίδιων των Μάγια που δεν υποστήριξαν ποτέ το τέλος του κόσμου, την εσχατολογία και την καταστροφολογία που προωθείται παγκοσμίως.... Σημασία έχει ακόμα και μια άλλη διάσταση, ότι οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είναι ευάλωτοι από λίγο έως πολύ στις διαδόσεις, στην προπαγάνδα, στην εξαπάτηση από τους αυτόκλητους ειδικούς.


Πως υποτίθεται θα γίνει αυτή η περίφημη καταστροφή (σύμφωνα με τα παλιά σενάρια);

Έχουν προταθεί πολλά και  ευφάνταστα σενάρια (μερικά με ψευδοεπιστημονικό  μανδύα) , από μόνα τους ή σε συνδυασμό  :

 1) Αστεροειδές  θα κτυπήσει τον πλανήτη μας εκείνη την ημέρα. Πιο συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για έναν υποτιθέμενο πλανήτη, τον Νιμπίρου (ή πλανήτη Χ), ο οποίος υποστήριζαν ότι βρισκόταν βρίσκεται σε πορεία σύγκρουσης με τη γη και θα έφτανε εδώ το Δεκέμβριο του 2012.  Νωρίτερα, μερικοί (Dr. Colleman) είχαν προσδιορίσει την  23 Σεπτεμβρίου, 2011, στο ημερολόγιο των Μάγιας, ως την ημερομηνία μετατόπισης κβαντικής ενέργειας που υποτίθεται συνέπιπτε με  το πέρασμα του κομήτη Εlenin, ανάμεσα από τη γη και τον ήλιο. Σαν μην έφταναν όλα αυτά μερικοί συνδύασαν τον  Ελενιν με τον αστεροειδή 2005 YU55 που ανακάλυψε στις 28 Δεκεμβρίου 2005 ο Robert McMillan του  Προγράμματος Spacewatch στο Tucson της Αριζόνα, αναμένεται να περάσει ανάμεσα στην τροχιά της σελήνης και της γης, περνώντας από τη γη μόνο από 204,502 μίλια!!   την ίδια ακριβώς ώρα της Γης αναμένεται να περάσει και ο Ελενιν , πράγμα που σήμαινε ότι ο 2005 YU55 θα έδινε "σκαμπίλι" στην ουρά-συντρίμμια του κομήτη Elenin, στις αρχές του Νοεμβρίου 2011!!  Ο κομητης Elenin δεν θα αντιμετωπίσει  κανένα σκοτεινό σημειο  που θα μπορούσε να διαταράξει  την τροχιά του, ούτε θα μας επηρεάσει σε οιονδήποτε τρόπο εδώ στη Γη,  δεν θα είναι πιο κοντά στη Γη από 35 εκατομμύρια χιλιόμετρα, 0.232 ΑΕ. Leonid Elenin (Ελ=Θεός +Λενιν =επανάσταση).

2) Οι πλανήτες θα ευθυγραμμιστούν και αυτό θα κάνει τους ηλιακούς ανέμους να ενισχυθούν και να σπείρουν τον όλεθρο στη γη.

3) Θα υπάρξουν πολλέςφυσικές καταστροφές, καταιγίδες, πλημμύρες, σεισμοί και εκρήξεις ηφαιστείων και ξαφνικό λιώσιμο των πάγων από δραματική μετατόπιση ολόκληρου του φλοιού της Γης

4) Θα γίνουν πόλεμοι , ίσως ο τρίτος παγκόσμιος;

5) Η Γη θα αλλάξει τον άξονα και τα  μαγνητικά πεδία της Γης, θα αντιστραφούν. Μια παρόμοια αντιστροφή ίσως  ήταν υπεύθυνη για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων. τα γεωλογικά στοιχεία δείχνουν ότι το πεδίο αλλάζει περίπου μία φορά κάθε 450.000 χρόνια.

 Όπως διαβεβαιώνουν οι αστρονόμοι και άλλοι ειδικοί επιστήμονες, τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να συμβεί στο άμεσο και προσεχές μέλλον, ωστόσο, τέτοια  σενάρια εξακολουθούν να στοιχειώνουν τη φαντασία πολλών. Η Συντέλεια του Κόσμου Συναρπάζει και Καθηλώνει για τους λόγους που ήδη εξηγήσαμε.


ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Έχοντας πειστεί από παρόμοιες κινδυνολογικές προβλέψεις, ορισμένοι έχουν φτιάξει καταφύγια στην αυλή τους ή, ξοδεύοντας διόλου ευκαταφρόνητα ποσά, έχουν κάνει κράτηση σε ιδιωτικά υπόγεια καταφύγια. Κάποιοι άλλοι έχουν πάει στα βουνά και έχουν γίνει εντελώς αυτόνομοι, χωρίς να εξαρτώνται από υπηρεσίες κοινής ωφέλειας για παροχές όπως το νερό, η θέρμανση ή ο ηλεκτρισμός. Μπορεί η ΝΑΣΑ να έχει αποκλείσει την προφητεία των Μάγια ωστόσο υπάρχουν συνάνθρωποί μας που προετοιμάζονται και είναι πεπεισμένοι ότι πλησιάζει το τέλος του κόσμου. Ένας απ' αυτούς είναι και ο 42χρονος τεχνικός υπολογιστών  Larry Peters ο οποίος αναμένει το τέλος του μάταιου τούτου κόσμου  μέσα στο 2012 εξαιτίας μιας γιγαντιαίας ηλιακής έκλαμψης, η οποία θα προκαλέσει προβλήματα στις επικοινωνίες, θα μειώσει τα αποθέματα τροφίμων και ενέργειας και θα οδηγήσει σε ... παγκόσμια αναρχία! Και έτσι ο προνοητικός Larry εδώ και λίγο καιρό έχει αρχίσει από τώρα να μαθαίνει στην 9χρονης κόρης του Lily, πώς να αποθηκεύει νερό και τρόφιμα και να κυνηγά και να σκοτώνει ζώα για τροφή. Αλλά και οι Γάλλοι δείχνουν πως έχουν πάρει στα σοβαρά τις θεωρίες για τη συντέλεια του κόσμου με αποτέλεσμα να σπεύδουν να προμηθευθούν αφυδατωμένα προϊόντα που διατηρούνται από δύο έως και είκοσι πέντε χρόνια. Βέβαια τι νόημα έχει η αγορά τροφίμων αν τα υπερ-ηφαίστεια εκραγούν, αν κάποιος μυστηριώδης πλανήτης Χ συγκρουστεί με τη Γη ή αν ο πλανήτης μας ρουφηχτεί από μια σκοτεινή μαύρη τρύπα, όπως απειλούν κάποιες από τις πολλές θεωρίες, ουδείς γνωρίζει. Στην Ελλάδα δεν έχουμε ιδιαίτερη ανησυχία αφού η καταστροφή με τη μορφή της οικονομικής κρίσης μας έχει ήδη χτυπήσει!

ΟΙ ΜΠΙΖΝΕΣ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ !!!
==============================

Τουρκία: Ένα μικρό χωριό γνωρίζει πρωτόγνωρη τουριστική άνθηση

Καταφύγιο σε ένα μικρό ορεινό χωριό στην Τουρκία, κοντά στην αρχαία Έφεσο, το Σιρίντζε, αναζητούν όσοι πιστεύουν ότι βάσει του ημερολογίου των Μάγια, στις 21 Δεκεμβρίου έρχεται το τέλος του κόσμου.
Το Σιρίντζε, χωριό με 600 κατοίκους, έχει θετική ενέργεια, λένε όσοι θεωρούν ότι πλησιάζει η συντέλεια του κόσμου, όπως μετέδωσε το AFP.

Χάρη στην προφητεία των Μάγια επήλθε πραγματική τουριστική «έκρηξη» στο μικρό χωριό, όπου σύμφωνα με τα τοπικά ΜΜΕ αναμένεται η άφιξη περισσότερων από 60.000 ανθρώπων! «Είναι η πρώτη φορά που εκδηλώνεται τέτοιο ενδιαφέρον κατά τη χειμερινή περίοδο» δήλωσε ο Ιλκάν Γκουλγκούν, ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στο Σιρίντζε, ο οποίος πρόσθεσε ότι πολλοί τουρίστες που φιλοξενούνται στο κατάλυμά του πιστεύουν ότι θα σωθούν από την καταστροφή του κόσμου λόγω της θετικής ενέργειας που έχει το χωριό.
Το Σιρίντζε είναι γνωστό για τα ξενοδοχεία του, στα οποία διαμένουν εύποροι Τούρκοι, αλλά και για το κρασί του.

Ο επιχειρηματίας Ερκάν Ονόγλου εκμεταλλευόμενος την παρουσία τουριστών απ' όλο τον κόσμο φέτος ενέταξε στην παραγωγή του το «κρασί της αποκάλυψης» που θα έχουν την ευκαιρία να αγοράσουν στις 21 Δεκεμβρίου ως αναμνηστικό οι τουρίστες. Στο Σιρίντζε, οι κρατήσεις ξενοδοχείων έχουν φθάσει σε επίπεδα ρεκόρ και μάλιστα ορισμένοι κάτοικοι εξετάζουν το ενδεχόμενο να στήσουν πρόχειρα καταλύματα για τους τουρίστες που δεν θα μπορέσουν να βρουν στέγη, σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας «The National» από τα Ενωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ο Σεβάν Νισανιάν, συγγραφέας και ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στο χωριό, σε δηλώσεις του στην εφημερίδα εκτίμησε ότι η ζήτηση δωματίων δεκαπλασιάστηκε. Όπως εξήγησε, το χωριό ήταν γνωστό «ως τόπος με ξεχωριστή ενέργεια» μεταξύ new age ομάδων (του επονομαζόμενου κινήματος της Νέας Εποχής) ήδη από το 1980, επειδή ορισμένοι θεωρούν ότι εκεί γεννήθηκε η θεά 'Αρτεμη, η θεά των δασών και του κυνηγιού για τους Αρχαίους Έλληνες, αλλά και ότι πρόκειται για τον τόπο από τον οποίο η Παναγία αναλήφθηκε στους Ουρανούς.

Δεν έχουν γίνει οι αναγκαίες προετοιμασίες για την υποδοχή τόσο μεγάλου αριθμού τουριστών, δήλωσε ο κ. Νισανιάν. «Το χωριό πρέπει να προετοιμαστεί για τα χειρότερα - όχι για την αποκάλυψη - αλλά για την εισβολή τουριστών που μπορεί να εξαντλήσουν τους πόρους του» υπογράμμισε. Συνέστησε, μάλιστα, στις τοπικές αρχές να φροντίσουν να στήσουν σκηνές για όσους αναζητήσουν καταφύγιο όσο πλησιάζει η 21η Δεκεμβρίου. «Φυσικά θα προκληθεί χάος εδώ» τόνισε ο Οζγκούρ Αϊντογκάν, πρόεδρος της ορειβατικής λέσχης, ο οποίος είπε ότι ετοιμάζεται να οργανώσει μία κατασκήνωση έξω από το Σιρίντζε και περιηγήσεις στα βουνά της περιοχής για τους επισκέπτες. «Μακάρι να κυκλοφορούσαν συνεχώς τέτοιες φήμες για το χωριό, φήμες που μας φέρνουν τουρίστες» δήλωσε στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu κάτοικος του Σιρίντζε.

Θυμάστε , στις  26 Μαρτίου του 1996, τριανταεννέα μέλη της «Πύλες του Παραδείσου» (Heavens Gate) που αυτοκτόνησαν μαζικά για διακτινισθούν  σε ένα διαστημόπλοιο που ακολουθούσε τον κομήτη Χεϊλ Μπομπ (ο οποίος τότε προσέγγιζε τη γη) και να τους μεταφερθούν  σε άλλο προηγμένο πλανήτη; Όλα τα μέλη είχαν εξαπατηθεί από τον 65 ετών παρανοϊκό ιδρυτή της σέκτας  Marshall Applewhite.
Θα πείτε μια τραγική μεμονωμένη ιστορία ομαδικής παράνοιας.
 Θα συμφωνούσα αν η τραγική αυτή ιστορία δεν είχε συνέχεια!
Δεκαπέντε χρόνια μετά, πολλά από τα αμετανόητα παρακλάδια της οργάνωσης αυτής μαζεύτηκαν στην Ν. Γαλλία κοντά στο βουνό Pic de Bugarach, ελπίζοντας ότι εξωγήινοι σωτήρες θα έλθουν για να τους σώσουν από την καταστροφή του πλανήτη (την αποκάλυψη όπως την ονομάζουν), η οποία όπως αυτοί πιστεύουν επίκειται στις 21 Δεκεμβρίου του 2012. Η επιλογή του συγκεκριμένου βουνού δεν είναι τυχαία, διότι οι νεοεποχίτες πιστεύουν ότι αυτό κατοικείται από εξωγήινα όντα, τα οποία θα εμφανιστούν την πιο πάνω ημερομηνία.
Οι αρχές ανησυχούν μην επαναληφθούν μαζικές αυτοκτονίες ....




Η περίφημη μετάβαση στην Τέταρτη και Πέμπτη Διάσταση !!!


Κι εδώ δεν υπάρχει σύμπτωση απόψεων, αλλά κυκλοφορούν πολλά και διάφορα σενάρια.  Υπάρχουν τα καθαρά αισιόδοξα, τύπου new Age, τα μεικτά (ναι μεν μετάβαση αλλά και πολλές παράλληλες καταστροφές στην εναπομένουσα Τρίτη διάσταση )  και τα υπό όρους (θα προβιβαστούν μόνο οι καλοί ενώ για τους κακούς υπάρχουν διάφορα σενάρια) .... Υπάρχουν οι θεωρίες της άμεσης μετάβασης και εκείνες της σταδιακής που θα διαρκέσει από μερικά έως 2.000 χρόνια!. Μερικοί υποστηρίζουν την καθολική μετάβαση έμβιου και αβίου ύλης και άλλοι την μερική... Πιάσε το αυγό και κούρεψ' το!
Σύμφωνα λοιπόν με τις πιο αισιόδοξες αποκαλύψεις Αρχαγγέλων και των εξωγήινων (Πλειάδιοι) : Η Γη βρισκόταν στην ''τρίτη, καθαρά υλική  διάσταση'' μέχρι τον Οκτώβριο του 2006.. Στην ''τέταρτη διάσταση'' που υποτίθεται ότι  είμαστε τώρα, η ύλη έχει γίνει πιο αραιά και δονείται πιο γρήγορα, σαν μια προετοιμασία για την ''πέμπτη διάσταση''. Έτσι η συχνότητα των παλμών της Γής έχει αυξηθεί λίγο πάνω από τις 7.8 που ήταν στην τρίτη διάσταση και πλησιάζει στους 13, ενώ και η συνειδητότητα των ανθρώπων αλλάζει και αφυπνίζονται, η διαίσθηση τους ενεργοποιείται και ορισμένοι αποκτούν και τηλεπαθητικές ικανότητες. Θα μου πείτε ότι κοιτάζοντας γύρω μας δεν διαπιστώνουμε παρόμοιες αλλαγές αλλά ο συγγραφέας των αποκαλύψεων σπεύδει να το δικαιολογήσει. Δεν έχουν γίνει όλοι οι άνθρωποι τεταρτοδιάστατοι, όμως ο αριθμός τους καθημερινά αυξάνει. Στην πέμπτη εν συνεχεία  διάσταση που θα μεταβούμε, η ύλη γύρω μας και μέσα μας θα έχει μερικώς αφϋλοποιηθεί και θα γίνει ακόμη πιο αραιά (αιθερική), (το κενό μεταξύ των ατόμων - σωματιδίων ύλης θα γίνει πολύ μεγαλύτερο), και θα πάλλεται ακόμη πιο γρήγορα. Επίσης το πνεύμα θα κυριαρχεί επί της ύλης και η σκέψη μας θα δημιουργεί σιγά-σιγά την πραγματικότητα μας, καθοδηγώντας την σε έναν βαθμό όπως π.χ. επετύγχανε στα παραμύθια ο μάγος με το μαγικό ραβδί του. Η κατάσταση της πέμπτης διάστασης θα ξεκινήσει στο τέλος του 2012 και οι αλλαγές που θα προκαλέσει θα ολοκληρωθούν μέχρι το 2017, οπότε θα είμαστε 100% πεμπτοδιάστατοι. Σημειωτέον πάντως ότι μετά το 2012 το ημερολόγιο και ή μορφή του χρόνου που ξέραμε αλλάζει  και συνεπώς το 2017 δίδεται τώρα με βάση το σημερινό (παλαιό για εκείνη την εποχή) ημερολόγιο. Από ότι λένε οι εξωγήινοι  "τότε θα γίνονται θαυμαστά πράγματα, τα οποία και αν ακόμη τελικά αποδειχθούν ''ευσεβείς πόθοι'' ή ''ιστορίες για αγρίους'' όπως θα πιστέψουν πολλοί, τουλάχιστον είναι εξαιρετικά αισιόδοξα και θα έκανε καλό στην διάθεσή μας, και κατ' επέκταση και στην υγεία μας, το να τους δίνουμε κάποιο ποσοστό πιθανότητας να συμβούν, πολύ δε περισσότερο αν το πιστεύουμε όπως κάνω ήδη εγώ"....

 Στην διάσταση αυτή λοιπόν οι ασθένειες θα υποχωρήσουν και το σώμα μας θα παραμένει υγειές υπακούοντας στην θέλησή μας, ενώ θα προσαρμόζεται σιγά-σιγά στην διάπλαση που θέλουμε και στην ηλικία που επιθυμούμε, γεγονότα που θα μας επιτρέπουν να ζούμε πάρα πολλά και άνετα χρόνια. Η τροφή δεν θα αποτελεί τόσο ανάγκη, καθ' ότι θα παίρνουμε την ενέργεια που χρειάζεται το σώμα μας και από άλλες πηγές, όσο μάλλον γευστική ευχαρίστηση. Η βαρύτητα θα έχει υπερνικηθεί πράγμα που θα επηρεάσει τόσο τις κατασκευές μας όσο και τις μεταφορές και μετακινήσεις μας. Τα οχήματα μας θα κινούνται χωρίς εν γένει να χρειάζονται καύσιμα ακολουθώντας ορισμένες ''ενεργειακές γραμμές'', οι οποίες διασταυρώνονται και εκεί μπορούμε να αλλάξουμε διεύθυνση, ακόμη δε θα υπάρχει και η δυνατότητα του διακτινισμού μας (δηλαδή άμεσης μετάβασης στον τόπο πού επιθυμούμε με το υλικό μας σώμα). Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τους εξωγήινους, εκτός από το υλικό μας σώμα πού όλοι γνωρίζουμε, έχομε ήδη μέσα στην αύρα μας και άλλα άυλα (ενεργειακά) σώματα που μας περιτυλίγουν σαν στρώσεις κρεμμυδιού, εκ των οποίων εκείνο όπου εδράζονται τα συναισθήματα θα αποκτήσει ιδιαίτερη σπουδαιότητα στην πέμπτη διάσταση. Ακόμη θα έχουμε όλοι την δυνατότητα να βλέπουμε την αύρα, η οποία περιέχει πολύτιμες πληροφορίες για μας και την ιστορία μας, και με την οποία επηρεάζουμε και επηρεαζόμαστε από αυτούς που βρίσκονται κοντά μας.

Όπως είπαμε οι θεωρίες των πεπτοδιαστασιακών δεν συμπίπτουν πλήρως . Ο Άλεξ Κόλιερ  επί παραδείγματι υποστηρίζει ότι οι αλλαγές θα γίνουν πρωτίστως στο ανθρώπινο DNA, μέσω της επίδρασης βιοενεργειακών κυμάτων που εκπέμπονται από το Κέντρο του Γαλαξία. Αποτέλεσμα αυτών των ενεργειακών επιδράσεων θα είναι μια τάχιστη  και γενικευμένη απανεγγραφή του γενετικού κώδικα κάθε έμβιου όντος ή η ενεργοποίηση των του ανενεργού γονιδιόματος.  Καλή η επιστημονική φαντασία, αλλά δεν πρέπει να έρχεται σε σύγκρουση με τις στοιχειώδεις γνώσεις της βιολογίας ... "Δυσαρεστημένοι από αυτές τις αλλαγές θα είναι ίσως μόνον εκείνοι που έχουν συνηθίσει να έχουν εξουσία και να χρησιμοποιούν τους άλλους ανθρώπους, συγκεντρώνοντας για τους εαυτούς τους την αφθονία, πράγμα που τώρα δεν θα μπορούν να το κάνουν. Και αυτοί όμως θα προσαρμοστούν υποχρεωτικά, λαμβανομένου μάλιστα υπ όψη και των πολλών άλλων πλεονεκτημάτων που θα παρέχει σε όλους η πέμπτη διάσταση. Επίσης στην πέμπτη διάσταση θα έχουμε πρόσβαση στα ''αιθερικά (ή ακασικά) αρχεία'' όπου είναι καταγεγραμμένες όλες οι συμπαντικές πληροφορίες, έχοντας έτσι άμεση πρόσβαση σε γνώσεις κλπ, και δεν θα υπάρχουν πλέον απόρρητα μυστικά, ενώ θα πάψουμε να χρειαζόμαστε το είδος των σχολείων που έχουμε σήμερα. Ακόμη θα μπορούμε, να υλοποιούμε αντικείμενα (τρόφιμα, ρούχα, έπιπλα, σκεύη, συσκευές, κλπ) που μας χρειάζονται, όπως κάνουν ήδη (σε έναν πολύ περιορισμένο βαθμό), όπως ακούμε (και εν γένει δεν το πιστεύουμε), ορισμένοι μύστες - γκουρού της άπω ανατολής.  Το κλήμα της Γής θα γίνει υποτροπικό, δηλαδή αρκετά θερμότερο από ότι είναι σήμερα και οι πολλοί πάγοι θα λιώσουν. Η μόλυνση θα περιορισθεί στο ελάχιστο, ενώ τα ''σκουπίδια'' θα τα εξαϋλώνομε μετατρέποντας τα σε ενέργεια. Θα δίνεται πολύ μεγάλη προσοχή σε θέματα διατηρήσεως του περιβάλλοντος σε αρίστη κατάσταση. Παρ όλο που ο φλοιός της Γης θα αλλάξει ριζικά και νέες χαμένες ήπειροι θα επανεμφανιστούν (η Λεμούρια στον Ειρηνικό, η Ατλαντίδα στον Ατλαντικό, και η Μεγάλη Σριλάγκα σον Ινδικό, ενώ η Σαχάρα και άλλες περιοχές ξηράς θα μεταβληθούν σε λίμνες), ώστε η επιφάνεια της Γης να αποτελείται από 50% θάλασσα και 50% ξηρά, εν τούτοις οι αλλαγές αυτές θα γίνουν σε τρόπο που ο πληθυσμός να προλαβαίνει να μεταφέρεται (με την βοήθεια και των σκαφών των εξωγήινων), είτε σε ασφαλέστερα μέρη, είτε στην Κοίλη Γη. Σημειωτέον ακόμη ότι σε 650 εκατομμύρια πολιτισμών, μόνο μια μικρή μειοψηφία παραμένει ακόμη στην τρίτη διάσταση, ενώ οι υπόλοιποι είναι στην πέμπτη και ανώτερες διαστάσεις (έκτη κλπ. οι οποίες είναι τελείως άυλες). Έτσι στο ηλιακό μας σύστημα εκτός από τους γνωστούς εννέα πλανήτες μπορεί να υπάρχουν και άλλοι που όντας μόνον στην πέμπτη διάσταση θα μας αποκαλυφθούν όταν γίνουμε και εμείς πεμπτοδιάστατοι. Επίσης ένας πλανήτης μπορεί να βρίσκεται σε δύο διαστάσεις, και οι δύο αυτές διαστάσεις να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο. Πάντως όταν η Γη μπει πλήρως στην πέμπτη διάσταση, δεν θα υπάρχει κανείς μας στην τρίτη διάσταση. Αυτοί (οι λίγοι) που δεν θα θελήσουν να μπουν θα πεθάνουν και θα επιστρέψουν πολύ αργότερα με τα πεμπτοδιάστατα σώματα τους, ή θα μεταφερθούν από τους εξωγήινους σε άλλους τριτοδιάστατους πλανήτες. Πολλά χρόνια αργότερα θα μπορούμε να επισκεπτόμαστε την έκτη και έβδομη (άυλες διαστάσεις) αλλά όχι με το υλικό μας σώμα αλλά με τα ενεργειακά μας. Οι εξωγήινοι που μας επισκέπτονται (και μεταφέρουν ήδη σε μερικούς επιστήμονες μας ιδέες, που αυτοί νομίζουν ότι αυτές προέρχονται από την διαίσθησή των), θα μας επισκέπτονται σε μεγάλους αριθμούς όταν μπούμε στην πέμπτη διάσταση, και θα μας διδάσκουν την τεχνολογία τους, πώς να μην αρρωσταίνουμε, πώς να υλοποιούμε αντικείμενα, και πολλές άλλες χρήσιμες δυνατότητες της πέμπτης διάστασης. Θα είναι αρχικά ανθρωποειδείς διότι η πρόθεση τους είναι να μην μας τρομάξουν και τους δούμε εχθρικά, ή θα φορούν στολή που θα τους εμφανίζει ανθρωποειδείς. Αργότερα όμως όταν τους συνηθίσουμε θα αρχίσουν να έρχονται και οι άλλοι, τους οποίους ασχέτως μορφής θα τους αποδεχόμαστε καθ' ότι θα εκπέμπουν αγάπη, που είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό των περισσοτέρων πεμτοδιάστατων πολιτισμών. Ακόμη στην ερώτηση μου (λέει ο διάμεσος) προς τους εξωγήινους για το τι πρέπει να κάνω για να μπω στην πέμπτη διάσταση, η απάντηση ήταν να συνεχίσω να κάνω αυτό που ήδη κάνω, και όταν επέμεινα ρωτώντας για το πώς θα μπω πιο γρήγορα, η απάντηση ήταν ότι θα μπω αρκετά πριν από το τέλος του 2012, αλλά δεν πρέπει να βιάζομαι υπερβολικά διότι μια πολύ πρόωρη, σε σχέση με τους άλλους, είσοδος μου θα με κάνει να αισθανθώ μοναξιά, και θα με κάνει να αγανακτώ με την συμπεριφορά και την ''χαζομάρα'' των γύρω μου, που μπορεί να είναι και αγαπητά μου πρόσωπα.

Από ότι μου λένε οι εξωγήινοι η Ελλάδα, το Ισραήλ και οι Φιλιππίνες είναι οι τρείς χώρες που οι κάτοικοι τους έχουν τις χαμηλότερες δονήσεις στην Γη, γι' αυτό και στέλνουν εκεί συνεχώς ενέργεια για να ανεβάσουν τις δονήσεις τους, ώστε να μπορέσουν να μπουν και αυτοί εύκολα στην πέμπτη διάσταση. Ακόμη ένας ''δάσκαλος'' από το Περού που επισκεύτηκε την Αθήνα, είπε ότι η Αθήνα είναι μία από τις πόλεις με την βαρύτερη ενέργεια, γι αυτό έρχονται για να την ανεβάσουν για να μην υπάρχει η μεγάλη αυτή διαφορά από τις άλλες πόλεις. Σημειωτέον ότι οι Έλληνες παρουσιάζουν μεγάλη αντίσταση στο να δεχθούν αυτές τις καινούριες ιδέες και να βγάλουν τις παρωπίδες που φορούν, γι' αυτό ενώ είμαι μέλος σε πολλά ξένα internet communities του διαδικτύου που ασχολούνται με την πέμπτη διάσταση, θεώρησα άσκοπο (με πολύ λίγες εξαιρέσεις) να εγγραφώ σε αντίστοιχα Ελληνικά internet communities, διότι σκέφτηκα ότι θα έχανα μάταια τον χρόνο μου. Παρ' όλα αυτά πιστεύω ότι ο Ελληνικός λαός, που πολλές φορές σε δύσκολες στιγμές έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, θα πρέπει επί τέλους να ξυπνήσει και κάτι να κάνει για να αντιμετωπίσει την επερχόμενη λαίλαπα, συνδράμοντας επίσης τους συμμάχους των εξωγήινων όταν αυτοί θα επέμβουν, και ανεξάρτητα από το πότε θα έρθει η πλήρης βοήθεια των εξωγήινων"!!!!!......

"Επειδή η αγανάκτηση αυτή, και ο θυμός που την συνοδεύει, πέραν του ότι χαλάει την διάθεση μας, κρατάει χαμηλά και τις δονήσεις μας, έλαβα τελευταία ορισμένα μετρά, τα οποία διαπιστώνω ότι ''δουλεύουν'' ικανοποιητικά όσον αφορά εμένα, πιθανόν δε να μπορούν να φανούν χρήσιμα και σε πολλούς άλλους. Κατ' αρχήν έπαψα να βλέπω ειδήσεις καθ' ότι το 95% περιλαμβάνει δυσάρεστα και αρνητικά θέματα και μόνον το 5% έχει κάτι ευχάριστο ή χρήσιμο να μας πει, και τις αντικατέστησα με μουσικά (μελωδικά) προγράμματα και ''έξυπνες'' κωμωδίες, ο δε κίνδυνος από την μη ενημέρωση εξουδετερώνεται εκ του ότι αν κάτι χρειάζεται να το ξέρω, συμβαίνει πάντα κάτι και το μαθαίνω εγκαίρως. Επίσης, (πράγμα που το κάνω από καιρό), αποφεύγω συστηματικά κάθε προσωπική επαφή με  υπηρεσίες, τράπεζες, εφορίες, συνελεύσεις κλπ, στέλνοντας σε αυτές άτομα που με εξυπηρετούν με αντίστοιχες εξουσιοδοτήσεις. Τέλος, ενώ παλαιότερα ήμουν ένα πολύ κοινωνικό άτομο με τα πάρτη και τις δεξιώσεις μου, τώρα έχω περιορίσει τις επαφές μου με τον πολύ κόσμο σε τηλεφωνική κυρίως επικοινωνία, ενώ οι καθημερινές μου παρέες έχουν επικεντρωθεί σε άτομα τα οποία, ανεξαρτήτως μορφώσεως και κοινωνικού ή οικονομικού επιπέδου, έχουν μια θετική αύρα που μου δημιουργεί θετικά συναισθήματα. Ορισμένα από τα άτομα αυτά ακολουθούν αντίστοιχη με την δική μου πορεία και έχουν ανάλογες με τις δικές μου εμπειρίες, μόνο που αυτά διστάζουν να τις δημοσιοποιήσουν".

"Κάτι πάντως που με παρηγορεί και με γεμίζει με υπομονή και αισιοδοξία, και πιστεύω ότι θα παρηγορεί και όσους πιστεύουν, έστω και ως πιθανότητα, την μετάβαση μας σύντομα στην πέμπτη διάσταση, είναι το γεγονός ότι στην πέμπτη διάσταση θα μπει ''ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του'' και όλοι αυτοί που σήμερα μας ταλαιπωρούν θα χάσουν τις εξουσίες, τα οφίτσια, τα προνόμια, την οικονομική υπεροχή, κλπ, αλλά και την δυνατότητα να βλάπτουν τους άλλους, και όσο πιο υψηλά ευρίσκονταν τόσο πιο ''ανώμαλα θα προσγειωθούν'' στην νέα πραγματικότητα. Όσοι λοιπόν από αυτούς αντέξουν την ''αλήθεια τους'' και θελήσουν να προσαρμοσθούν στην νέα πραγματικότητα, θα απολαύσουν, μαζί με όλους τους άλλους ανθρώπους, τα πλεονεκτήματα της νέας διάστασης. Όσοι πάλιν είναι πολύ στενά προσκολλημένοι στο στάτους που έχουν με τόσο κόπο (και κομπίνες) δημιουργήσει, δεν θα μπορέσουν να αντέξουν την ''αλήθεια τους'' και να αποδεχθούν την νέα, χωρίς προνόμια, πραγματικότητα, και τότε το υποσυνείδητο τους θα τους οδηγήσει να φύγουν (δηλαδή να πεθάνουν, προκαλώντας τους δυστυχήματα, εγκεφαλικά επεισόδια, καρδιακές προσβολές, κλπ) και να ενσαρκωθούν πολύ αργότερα στην πέμπτη πλέον διάσταση". Ακόμη έχουν προβλέψει οι Πλειάδιοι ένα χώρο σε δικό τους πλανήτη, για τους ''αναποφάσιστους'' που δεν έχουν πάρει την τελική απόφαση αν θέλουν ή όχι να μπουν στην πέμπτη διάσταση (και αυτοί είναι κυρίως οι ισχυροί της Γής, ''Ιλουμινάτοι'' κλπ), όπου θα τους δοθεί μια ευρείας έκτασης ενημέρωση προκειμένου να αποφασίσουν. Αν πάλι επιμένουν να ζήσουν στην τρίτη διάσταση, θα μεταφερθούν (δεδομένου ότι ισχύει ο συμπαντικός νόμος της ελευθέρας βούλησης), σε άλλο ηλιακό σύστημα του γαλαξία που παραμένει τρισδιάστατο, για να κάνουν εκεί την τύχη τους.

 Αν σας ενδιαφέρει στο τέλος μπορώ να σας ενημερώσω και για το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ εξωγήινων και κυβερνήσεων των ισχυρότερων κρατών την περίφημη  ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ N.E.S.A.R.A.  (National Economic Stabilization And Reformation Act) που σημαίνει ''Πράξη εθνικής οικονομικής σταθεροποίησης και αναμόρφωσης''.

Η ιστορία έχει ως εξής: " Μετά την καταστροφή της Ατλαντίδος τους ανθρώπους ήλεγχαν οι Ανουνάκοι (κακοί εξωγήινοι), αλλά όταν το 1995 υπογράφηκε η συμφωνία ειρήνης  μεταξύ των δυνάμεων του φωτός (Γαλακτική Συνομοσπονδία) και του σκότους (Σαυροειδείς, Ανουνάκοι, Γκρίζοι, κλπ της Συμμαχίας της Anchara), οι Ανουνάκοι έφυγαν και έδωσαν εντολή στους γήινους συνεργάτες τους (Ιλουμινάτοι, κλπ) να σταματήσουν την οικονομική και πολιτική καταπίεση των λαών. ΟΙ ελάχιστοι Γκρίζοι που παρέμειναν είναι αυτοί που εργάζονται στα μυστικά προγράμματα ορισμένων κυβερνήσεων, ενώ έχουν αποβληθεί από τον πλανήτη τους. Επειδή όμως οι περισσότεροι από τους Ιλουμινάτοι δεν υπάκουσαν (για να μην χάσουν τα προνόμια τους), οι ''καλοί'' εξωγήινοι τους πίεσαν (με διάφορα μέσα όχι πάντα νόμιμα), και μέσω αυτών και τις βασικές κυβερνήσεις (στις οποίες είχαν δώσει παλαιότερα σημαντική τεχνολογία), να υπογράψουν την συνθήκη αυτή (το 1988 για την Αμερική και μέχρι το 2003 για τις υπόλοιπες κυβερνήσεις μεγάλων χωρών), γεγονός που οι κυβερνήσεις δεν απεκάλυψαν" !!!....


 

Άλλοι μελλοντολόγοι με χριστιανικές μεσσιανικές πεποιθήσεις, δεν βλέπουν την επερχόμενη αλλαγή γενικευμένη, αλλά υπό όρους:

Από την 21 Δεκεμβρίου του 2012 θα ανοίξει μια πύλη μέσα της οποίας τα άτομα που θα ανοίξουν την καρδιά τους στην αλλαγή θα μπορέσουν να υψωθούν (μεταφερθούν) στην Τέταρτη Διάσταση.

Και αυτοί βέβαια μιλάνε για την αύξηση της δόνησης των ατόμων του φυσικού σώματος που θα χαρίσει θαυμαστές ιδιότητες (διαμεσότητα, τηλεπάθεια, διόραση, αστρική προβολή κλπ) και θα ανοίξει στους εκλεκτούς την υπέρβαση σε ανώτερες διαστάσεις.

Όλα αυτά τα θαυμαστά για τα πρόβατα γιατί για τα ερίφια επιφυλάσσεται άσχημο τέλος. Εκείνο το  μέρος της ανθρωπότητας που θα αρνηθεί το ψυχικό άνοιγμα θα συνεχίσει να ζει στην παλιά βάρβαρη Γη που βλέπουμε σήμερα, δηλαδή θα παραμείνουν στην Τρίτη Διάσταση, κατεστραμμένη από πολέμους και κατακλυσμούς. Δεν πρόκειται, λένε για θεία τιμωρία, αλλά για επιλογή.Για να ανυψωθεί κανείς στην Τέταρτη Διάσταση πρέπει να καθαριστεί από όλα τα αρνητικά συναισθήματα που τον κρατάνε δεμένο στη Γη.

Θυμάστε , στις  26 Μαρτίου του 1996, τριανταεννέα μέλη της «Πύλες του Παραδείσου» (Heavens Gate) που αυτοκτόνησαν μαζικά για διακτινισθούν  σε ένα διαστημόπλοιο που ακολουθούσε τον κομήτη Χεϊλ Μπομπ (ο οποίος τότε προσέγγιζε τη γη) και να τους μεταφερθούν  σε άλλο προηγμένο πλανήτη; Όλα τα μέλη είχαν εξαπατηθεί από τον 65 ετών παρανοϊκό ιδρυτή της σέκτας  Marshall Applewhite.

Θα πείτε μια τραγική μεμονωμένη ιστορία ομαδικής παράνοιας.

 Θα συμφωνούσα αν η τραγική αυτή ιστορία δεν είχε συνέχεια!

Δεκαπέντε χρόνια μετά, πολλά από τα αμετανόητα παρακλάδια της οργάνωσης αυτής μαζεύτηκαν στην Ν. Γαλλία κοντά στο βουνό Pic de Bugarach, ελπίζοντας ότι εξωγήινοι σωτήρες θα έλθουν για να τους σώσουν από την καταστροφή του πλανήτη (την αποκάλυψη όπως την ονομάζουν), η οποία όπως αυτοί πιστεύουν επίκειται στις 21 Δεκεμβρίου του 2012. Η επιλογή του συγκεκριμένου βουνού δεν είναι τυχαία, διότι οι νεοεποχίτες πιστεύουν ότι αυτό κατοικείται από εξωγήινα όντα, τα οποία θα εμφανιστούν την πιο πάνω ημερομηνία.

Οι αρχές ανησυχούν μην επαναληφθούν μαζικές αυτοκτονίες ....

 

Β.


Οι πραγματικοί κίνδυνοι

Η απομυθοποίηση των καταστροφολογικών θεωριών δεν διαλύει δυστυχώς και τις δυσμενείς προβλέψεις για το απώτερο μέλλον της ανθρωπότητας,  εφ' όσον συνεχίσουμε την εγκληματική  συμπεριφορά απέναντι στο περιβάλλον και τους συνανθρώπους μας. Οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι , οφειλόμενοι την ανθρώπινη αλόγιστη και αλαζονική  δραστηριότητα ,είναι σε όλους γνωστοί: ολέθριοι πόλεμοι και  φυσικές καταστροφές όπως :

 1) Υπερθέρμανση του πλανήτη λόγω της εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου, (CO2) στην ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα κλιματική αλλαγή, ξηρασία και άνοδο της στάθμης των θαλασσών, από το λιώσιμο των παγετώνων  στους πόλους.  KAI

2) Μόλυνση του περιβάλλοντος :  τρύπα του όζοντος,  αποδάσωση (αποψίλωση των δασών),  ερημοποίηση,  εξαφάνιση βιολογικών ειδών,  όξινη βροχή, χημικά και πυρηνικά ατυχήματα και απόβλητα, βιολογικά όπλα, ρύπανση υδάτινων πόρων κλπ.

Ο σύγχρονος άνθρωπος φθάνοντας στο χείλος του γκρεμού έχει μια  κρίσιμη επιλογή :
 Να αφεθεί στην μοιραία πτώση ή να κάνει στροφή 180 μοιρών πριν περάσει τη γραμμή της μη επιστροφής. Φαίνεται πως ένα σταμάτημα στα μισά του δρόμου είναι πια εντελώς αδύνατο και πως σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις που παρέχουν οι παραδοσιακές διδασκαλίες, έχουμε εισέλθει αληθινά στην τελική φάση της Kali Yuga, σε μια κατάσταση διάλυσης από την οποία δεν είναι δυνατό να εξέλθουμε παρά με ένα «κατακλυσμό», επειδή δεν αρκεί τώρα πια μια απλή αποκατάσταση, αλλά απαιτείται μια ολική ανακαίνιση. Ή θα αλλάξουμε ριζικά ή θα καταστραφούμε, αργά ή γρήγορα.
Εδώ υπεισέρχεται η ατομική και συλλογική ευθύνη. Η έκβαση δεν είναι προδιαγεγραμμένη και αναπόδραστη.  Οι διάφορες προφητείες μιλάνε για πιθανά σενάρια. Η τελική επιλογή του σεναρίου βαρύνει εμάς τους ίδιους αποκλειστικά.  Η στάση μας δεν θα καθορίσει απλά τη δική μας ζωή αλλά και τη μοίρα των επερχόμενων γενεών.

Μπορεί να συμφωνούμε οι περισσότεροι για την αναγκαία αλλαγή του ανθρώπου, αλλά δεν υπάρχει σύμπτωση των προτεινόμενων λύσεων, της κατεύθυνσης και των μέσων που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε .
Η ιδέα της «υπέρβασης» της ανθρώπινης φύσης δεν είναι καινοφανής και μας ακολουθεί από πολύ παλιά, πότε ως όνειρο και πότε ως εφιάλτης. Η πρώτη στιγμή υπήρξε εκείνη του μύθου και της θρησκείας ... Ο ημίθεος, ο ήρωας, αποτελούν ήδη μια εκδοχή ενός μυθολογικού μετανθρώπου. 

Ι) Ο επιστημονικός διάνθρωπος και μετάνθρωπος.

Ελπίδα ή εφιάλτης (το τέρας του Φρανκενσταιν);


Οι αθεράπευτοι λάτρεις της τεχνολογικής Ουτοπίας και παρά τα δεινά που επέφερε η ανεξέλεγκτη μηχανοποίηση, εξακολουθούν να στηρίζουν τις ελπίδες τους στην υπερτεχνολογία. Ο βιολόγος  Julian Huxley, αδερφός του συγγραφέα  Aldous Huxley, φαίνεται να έχει πρώτος χρησιμοποιήσει τον όρο «Διανθρωπισμός». Σε κείμενό του 1957, όρισε τον διάνθρωπο ως τον άνθρωπο που υπερβαίνει τον εαυτό του, πραγματοποιώντας νέες δυνατότητες της ανθρώπινης φύσης.  Παρόμοιο ορισμό έδωσε αργότερα ο Μάσλοου και η ανθρωπιστική ψυχολογία  μιλώντας κυρίως για τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά του  ολοκληρωμένου ανθρώπου. Η τεχνοκρατική επιστήμη βέβαια υιοθέτησε τον όρο με τη στενή έννοια της βιολογικής και τεχνολογικής βελτίωσης του ανθρώπινου είδους, παραγνωρίζοντας την ψυχολογική και πνευματική του διάσταση. Η αποτυχία των «παιδευτικών» ιδεολογιών, η διόγκωση των οικολογικών προβλημάτων, η κατάρρευση των κοινωνικών πειραματισμών του 20ού αιώνα, υπονόμευσαν την πίστη στις πολιτισμικές και παιδευτικές διαδικασίες. Έτσι σήμερα τον όρο Transhumanism (transhumanism- από trans [διά, πέραν] και humanism [ανθρωπισμός]) τον έχει οικειοποιηθεί το Κίνημα που μελετά και υπερασπίζεται την πιθανότητα βελτίωσης της ανθρώπινης κατάστασης, κυρίως μέσω της ανάπτυξης (και της εκδημοκράτισης τεχνολογιών)  που μπορούν όχι μόνο να βοηθήσουν να ξεπεραστούν περιορισμοί όπως ο πόνος, η γηρατειά και οι αρρώστιες, αλλά και να ενισχύσουν τις διανοητικές και φυσικές μας ικανότητες βοηθώντας έτσι να μεταμορφωθούμε σε ένα καινούριο είδος οργανισμού, τον διάνθρωπο, ο οποίος όταν βελτιωθεί ακόμα παραπάνω, μπορεί να μεταμορφωθεί σε μετάνθρωπο ( post-human, posthumanism).

Ποιος μπορεί να αρνηθεί τα δώρα της ιατρικής; Ποιος την αύξηση του βιοτικού επιπέδου και της διάρκειας ζωής;  Η εικόνα ενός επαυξημένου τεχνολογικά σώματος όμως είναι η απαρχή μίας πιθανόν μακράς διαδικασίας στην αγωνιώδη αναζήτηση του ανθρώπου, που  ταυτόχρονα με το όνειρο για περισσότερη ελευθερία ανοίγει και το κουτί της Πανδώρας. Πότε σταματά η επαύξηση, η βελτίωση και ξεκινά η ύβρις ; Δεν αποτελεί πλέον αντικείμενο επιστημονικής φαντασίας η κατασκευή τόσο μεταλλαγμένων - βιωνικών  υπερανθρώπων, όσο και υβριδικών υπανθρώπων, σε μια προσπάθειας παραγωγής αναλώσιμων στρατιωτών και εργατών. Θα μπορέσει ο  μαθητευόμενος μάγος να ελέγξει τις παρεμβάσεις στο γονιδιακό υλικό που μπορούν να αποβούν καταστροφικές και να οδηγήσουν ακόμα και σε τερατογενέσεις;  Ή μήπως τα «βιολογικά ρομπότ» και οι μηχανές της τεχνητής νοημοσύνης, της συνεπαφής (interface) ζωικών ιστών και μηχανών, που ευαγγελίζονται ορισμένοι ρομποτικο-γενετιστές, μπορούν να οδηγήσουν ακόμα και σε μια «ανεξέλεγκτη εξέγερση των ρομπότ», τέτοια που έχει ήδη περιγράψει ο Ασίμωφ και οι άλλοι πατέρες της επιστημονικής φαντασίας;
Από την άλλη πλευρά, όπως η ιστορία μας διδάσκει , οι τεχνολογικές ανακαλύψεις γίνονται συχνά όπλο ελέγχου στα χέρια των ισχυρών, μεγαλώνοντας τις διακρίσεις και την απόσταση μεταξύ των ανθρώπων. Μη νομίσετε ότι αυτές τις ιδέες προωθούν τίποτα περιθωριακά  τεχνοφρικιά.  Αποτελούν αντικείμενο μελέτης διεπιστημονικών  ερευνητικών  προγραμμάτων, που εκπονούνται σε συνεργασία με τις τοπικές κυβερνήσεις και τη βιομηχανία  των αναπτυγμένων κρατών.
Συνεπώς η ανεξέλεγκτη τεχνολογική ανάπτυξη χωρίς την παράλληλη ανάπτυξη της  συνειδητότητας και του σεβασμού της φύσης  μπορεί να αποβεί ένας ακόμη εφιάλτης για την ανθρωπότητα. Αν δεν ήταν τραγική θα ήταν αστεία η προσπάθεια της αναγωγής της συνείδησης σε απλές χημικές διεργασίες των νευρικών κυττάρων ... Η αντιμετώπιση των πολλών κινδύνων που δημιουργήθηκαν από τον ίδιο τον άνθρωπο υπερβαίνονται με βιώσιμη ανάπτυξη και την εναρμόνιση με τη φύση. Το μήνυμα αυτό επαλαμβάνεται από πολλές και διαφορετικές πηγές : Οι Χόπι είναι μία από τις αρχαιότερες ινδιάνικες φυλές της Βόρειας Αμερικής και είχαν από την αρχή της ύπαρξης τους ως έργο να ζουν σύμφωνα με τους αιώνιους νόμους της Δημιουργίας, γεγονός που αποκαλύπτει και το όνομα "Χοπι"= "ζώντας σύμφωνα με το αιώνιο Σχέδιο". Η συμβουλή των πρεσβυτέρων Χόπι είναι ξεκάθαρη :

«Μόνο εάν αποχαιρετήσουμε το κοινωνικό σύστημα της βίας, όπου η θέληση του ενός επιβάλλεται με εξαναγκασμό στον άλλο και ξαναενωθούμε πνευματικά με τους αδελφούς και τις αδελφές μας και με όλους τους «συγγενείς» μας, τα πλάσματα της Φύσης, εάν επιτρέψουμε στο Αιώνιο Πνεύμα να διαχειριστεί και τη Γη, μόνο τότε μπορεί να επικρατήσει αληθινή Ειρήνη. Το Όλον χρειάζεται το όραμα του καθενός μας, είτε είναι πέτρα, είτε φυτό, ζώο ή άνθρωπος. Η φροντίδα, η έγνοια για κάθε ζωντανό θα ξεπερνά τότε κατά πολύ κάθε προσωπικό ενδιαφέρον και θα φέρει πολύ μεγαλύτερη ευτυχία, πολύ μεγαλύτερη από όση μπορούσε να πραγματωθεί πριν. Τότε όλα (και όλοι) θα απολαμβάνουν μια μόνιμη αρμονία.»

Ο Υπεράνθρωπος του Νίτσε
==============================

         Σας διδάσκω τον Υπεράνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί. Εσείς τι έχετε κάνει για να τον ξεπεράσετε; Φ.Νίτσε, Τάδε Έφη Ζαρατούστρα

Πρέπει να έχει κανείς χάος μέσα του για να μπορέσει να γεννήσει ένα αστέρι που χορεύει.

    Τι είναι ο πίθηκος για τον άνθρωπο; Ένα αντικείμενο για περίγελο ή μια επώδυνη ντροπή. Και ακριβώς το ίδιο πρέπει να είναι ο άνθρωπος για τον Υπεράνθρωπο: ένα αντικείμενο για περίγελο ή μια επώδυνη ντροπή. (Πρόλογος 3)

    Ο άνθρωπος είναι ένα βρόμικο ποτάμι. Πρέπει να είσαι θάλασσα για να μπορείς να δέχεσαι ένα βρόμικο ποτάμι χωρίς να λερώνεσαι. (Πρόλογος 3)

    Ο άνθρωπος είναι ένα σχοινί, τεντωμένο ανάμεσα στο ζώο και στον Υπεράνθρωπο - ένα σχοινί πάνω από μια άβυσσο. (Πρόλογος 4)

 Το εγώ μου είναι κάτι που πρέπει να υπερνικηθεί: το εγώ μου είναι για εμένα η μεγάλη περιφρόνηση του ανθρώπου

    Αυτό που είναι μεγάλο στον άνθρωπο είναι ότι αυτός είναι γεφύρι και όχι σκοπός: αυτό που μπορεί να αγαπήσει κανείς στον άνθρωπο είναι ότι αυτός είναι ένα πέρασμα και μια δύση. (Πρόλογος 4)


Σύμφωνα με τον Νίτσε και τους άθεους  υπαρξιστές, ο άνθρωπος βρίσκεται πεταγμένος σε μια χαοτική, άνευ νόηματος  πραγματικότητα και πρέπει να νοηματοδοτήσει ο ίδιος τη ζωή του χωρίς να στηρίζεται σε μεταφυσικά και θεολογικά δεκανίκια, ζώντας μια χαμερπή ζωή σκλάβου. Αφού ο ανθρωπομορφικός Θεός (τα καθησυχαστικό παραμύθι) πέθανε οφείλει να υψωθεί πάνω από τις αδυναμίες του και να δημιουργήσει ένα νέο άνθρωπο δυνατό, περήφανο και καλλιτέχνη. Οι ψευτοαρετές απορρίπτονται μετά βδελυγμίας διότι κρατούν τον άνθρωπο δέσμιο της αδυναμίας και της μοιρολατρίας του. Ενώ περιγράφει προφητικά τα χαρακτηριστικά του νέου ανθρώπου δεν μας δίνει συγκεκριμένη εικόνα της κοινωνίας που θα δημιουργούσε , αλλά και των μέσων που θα χρησιμοποιούσε για την οικοδόμηση αυτής της κοινωνίας υπερανθρώπων.  Το λάθος του είναι ότι δίνει έμφαση στην αποδoμητική  πλευρά της δράσης και λιγότερο στα θετικά χαρακτηριστικά που μένουν αγεφύρωτα και στερημένα μιας συνολικής αρμονίας. Γκρεμίζει τα ψεύτικα ανθρώπινα είδωλα, αλλά ταυτόχρονα απορρίπτει και την Συμπαντική Αρμονία που δεν εξαρτάται από τις ανθρωποκεντρικές απεικονίσεις.  Το σύστημά του λοιπόν είναι ηρωικό και δραματικό, αλλά τελικά πεσιμιστικό και αδιέξοδο, όπως αδιέξοδη και δραματική υπήρξε η ζωή του. Χάνεται η ανθρωπιά και η ζεστασιά στο βωμό της δήθεν ακεραιότητας και ελευθερίας. Δεν είναι τυχαίο που φιλοσοφία του έγινε εύκολα αντικείμενο προσεταιρισμού από ολοκληρωτικές  και βίαιες ιδεολογίες.
Ο Νίτσε , καθώς φαίνεται και μέσα από τα έργα του, υπήρξε δριμύτατος επικριτής τόσο των εθνικιστικών, όσο και κάθε αντισημιτικών τάσεων. Ο Ζαρατούστρα είναι η υπέρβαση του ανθρώπου προς το ανθρωπινότερο και όχι προς το απανθρωπότερο. Εξάλλου και ο ίδιος ο Νίτσε προέβλεψε ότι τα έργα του θα παρερμηνευτούν και ότι δύσκολα θα υπάρξει κάποιος που θα τα κατανοήσει σε βάθος. Ο ίδιος θα πει: «Αυτό που κάνουμε δεν το καταλαβαίνουν ποτέ, μα μονάχα το επαινούν ή το κατηγορούν». Πως εννοεί όμως τη δύναμη ο Νίτσε; Καταδικάζει τις μηδενιστικές  υποκριτικές  δυνάμεις  αντενεργές ( αρρωστιάρικες), όπως τις ονομάζει, που κυριαρχούν στον δυτικό πολιτισμό και διακηρύσσει την επιτακτική ανάγκη για τη δημιουργία ενός νέου, καταφατικού προς τη ζωή πολιτισμού, από την ενεργοποίηση των ανώτερων, ενεργών δυνάμεων. «Και η ανημποριά που δεν αντιστέκεται, με το ψέμα γίνεται «καλοσύνη» η φοβισμένη χαμέρπεια «ταπεινοφροσύνη» η υποταγή σε εκείνους που μισούμε «υπακοή». Ό,τι το ακίνδυνο υπάρχει στο αδύναμο ον, η δειλία του, εκείνη η δειλία που υπάρχει άφθονη μέσα του στολίζεται με ένα καλόηχο όνομα και ονομάζεται «υπομονή», και καμιά φορά μάλιστα και «αρετή», και τίποτε άλλο.».

 

Υπάρχει όμως  και μια άλλη μορφή «υπερανθρώπου»,  πολύ πιο ανθρώπινη και προσιτή, η οποία συνδυάζει την νιτσεϊκή ακεραιότητα με την πνευματική ολοκλήρωση. Ο αυτοπραγματωμένος άνθρωπος μπορεί να οικοδομήσει μια ολοκληρωμένη και όχι ολοκληρωτική Ευτοπία, στην οποία θα υλοποιηθούν όλα τα ευγενικά όνειρα και οι ελπίδες της ανθρωπότητας. Η ρωμαλέα  προμυθεϊκή ορμή είναι λοιπόν χρήσιμη στην πρώτη φάση της απελευθέρωσης  από τις αλυσίδες των ψευδαισθήσεων, αλλά πρέπει να ακολουθηθεί από τη δημιουργική φάση της ανάπτυξης της συνειδητότητας. Αυτό που διαφεύγει του Νίτσε είναι ότι η ανθρώπινη δύναμη , αποκομμένη από τις μεταφυσικές της ρίζες, γίνεται  καθαρά υπερτροφικά  εγωική δύναμη που οδηγεί σε δαιμονικά αποτελέσματα. Πως μπορεί τελικά να κυριαρχήσει το μέτρο και η αισθητική αρμονία όταν η δύναμη έχει γιγαντωθεί σε υπερθετικό βαθμό;

Δεν μπορούμε να έχουμε όμως τόσο μεγάλες απαιτήσεις από τον Νίτσε, ο οποίος υπήρξε κατά βάση ένας οραματικός  ποιητής που συνέλαβε μια λάμψη της αλήθειας. Ένας προφήτης που παρεννόησε (λόγω της θεολογικής καταπίεσης που υπέστη)  την αποκαλυπτική λάμψη που συνέλαβε ...Ήταν ένας παθιασμένος διανοητής και καθόλου πνευματικός αλχημιστής, ενώ  η δύσκολη ζωή του απέχει από το να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση ...

Μπορούμε ωστόσο να υποθέσουμε ότι μια άλλη μορφή δύναμης μπορεί να λειτουργήσει πραγματικά λυτρωτικά. Αυτή είναι η πνευματική δύναμη που ταπεινώνοντας το εγώ ανυψώνει την ενότητα και τη συνοχή των πάντων. Η αδύναμη ηθική των σκλάβων που τόσο πολέμησε ο Νίτσε δεν είναι παρά μια σκιά , μια καρικατούρα της Συμπαντικής Εναρμόνισης,  που επιτυγχάνεται με την πνευματική ολοκλήρωση.

Συνεπώς θα λέγαμε επιγραμματικά: η εκοσμικευμένη θρησκεία και η ηθική των μαζανθρώπων, η βασισμένη στην άγνοια , την αδυναμία και την εκμετάλλευση πέθανε.

Η εικόνα του κόσμου το επιβεβαιώνει.

Η Αιώνια Σοφία (Philosophia Perennis) όμως του Πυθαγόρα, του Πλάτωνα και των σοφών της Ανατολής,  είναι πάντα ζώσα και περιμένει να την ανακαλύψουμε  και να την ενσαρκώσουμε ξανά.  Ο Χρυσούς Αιών της ανθρωπότητας μπορεί να επιστρέψει αν οι άνθρωποι κατανοήσουν και αγκαλιάσουν την συμπαντική συνειδητότητα. Τότε θα ανατείλει μια νέα φωτεινή περίοδος σε μια Νέα Γη , όπως λέει και ο Έκχαρτ Τόλλε.

Ο Υπεράνθρωπος του Σρι Ωρομπίντο, των πνευματικών παραδόσεων αλλά και των Γιουνγκ, Ασσατζίόλι, Μάσλοου, Κ. Γουίλμπερ  και τόσων άλλων.
Το ιδανικό πρότυπο του ανθρώπου είναι ο άνθρωπος που πρώτα εναρμόνισε όλα τα κέντρα του και στη συνέχεια ανέπτυξε τις εξαιρετικές δυνατότητες , που διέθετε μόνο σε εμβρυακή μορφή.  
Aπό τον Ηomo tecnologicus στον Homo integrus.

Άνθρωπος : Ό μέσος σημερινός άνθρωπος δεν μπορεί να ονομάζεται Homo sapiens o σοφός άνθρωπος στα λατινικά) επειδή έχει αναπτυγμένη τη λογική του ικανότητα, αλλά μάλλον  «homo technologicus-consumistas, ή «άνθρωπος χρήστης της τεχνολογίας και καταναλωτής» . Οι γνώσεις του και η λογική του (I.Q.) μπορεί να έχουν αυξηθεί αλλά ελάχιστα η συναισθηματική και καθόλου η πνευματική του νοημοσύνη.  Από άποψη κινήτρων και συμπεριφοράς δεν διαφέρει και πολύ από τον πιθηκάνθρωπο των σπηλαίων. Η σύγχρονη γλωσσολογία αποδέχεται ως ορθή ετυμολογική προέλευση το ανηρ (ανδρ-) + ώψ = ο έχων την όψιν ανδρός και  τείνει να θεωρήσει μη επιστημονική την ετυμολογία που χρησιμοποιείται ευρέως στους μεταφυσικούς κύκλους , δηλαδή την αναγωγή σε νω + θρώσκω («αναπηδώ») + Dπωπα (αρχαϊκός παρακείμενος του Aρφ, «βλέπω»), βάσει της οποίας ο άνθρωπος είναι το ον που κοιτάζει και κινείται προς τα άνω. Με βάση τη σημερινή του εικόνα ασφαλώς ο άνθρωπος , σε μεγάλο βαθμό, έχει χάσει τη σύνδεσή του με την καθετότητα και έχει γίνει χαμερπής .  Σίγουρα ανθρώπινη είναι μόνο η όψη του και όχι το περιεχόμενο που είναι και το ζητούμενο! Η Παλαιά Διαθήκη μας λέει ότι ο άνθρωπος φτιάχτηκε από λάσπη αλλά του χαρίστηκε Θεία Πνοή. Όταν δημιουργήθηκε ήταν αγαθός όπως ένα νεογένητο, αλλά στη συνέχεια έχασε τον παράδεισο επειδή έφαγε από το δέντρο της Γνώσης....Από τότε πασχίζει να επιστρέψει στη χαμένη του πατρίδα. Διάφοροι μεγάλοι αγγελιοφόροι ήρθαν κατά καιρούς για να του δείξουν τον δρόμο της επιστροφής αλλά αυτός τους είδε σαν Μεσσίες που θα τον λυτρώσουν από τα δεσμά και όχι ως Δασκάλους της αυτοαπελευθέρωσης....

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΝΟΥΣ  : Σύμφωνα με τον Ωρομπίντο,ο άνθρωπος είναι ένα μεταβατικό ον, όχι οριστικό , πάνω από αυτόν αρχίζει ένα ακτινοβόλο μονοπάτι που οδηγεί στην θεία «υπερανθρωπότητα». Η εμφάνιση του ανθρώπου σ' έναν υλικό και ζωικό κόσμο ήταν η πρώτη αχτίδα του θείου φωτός. Η εμφάνιση του υπερανθρώπου (Θείου ανθρώπου) στον κόσμο θα είναι η εκπλήρωση εκείνης τη μακρινής, μεγάλης υπόσχεσης. Μεμονωμένες ατομικές υπάρξεις κατάφεραν να σπάσουν τα δεσμά της άγνοιας και να βγούν στο Φως της συνειδητότητας. Είναι οι μεγάλοι Δάσκαλοι και οδηγοί της ανθρωπότητας. Τώρα το επόμενο εξελικτικό βήμα πρέπει να γίνει συλλογικά. Η μετάβαση από τον άνθρωπο στον  υπεράνθρωπο είναι η επόμενη υλοποίηση της επίγειας εξέλιξης.  Η διαφορά ανάμεσα στον άνθρωπο και υπεράνθρωπο θα είναι παρόμοια με την διαφορά μεταξύ του ανθρώπου και ζώου ή φυτού. Το καθοριστικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου είναι ο νους, η ουσία του  υπερανθρώπου θα είναι ο Υπερνούς  (supermind) ή Θεία Γνώση. Ο άνθρωπος είναι ένας ελάχιστα συνειδητός νους  φυλακισμένος , σκεπασμένος και περιορισμένος σε ένα επισφαλές σώμα . Ο υπεράνθρωπος θα είναι μια υπέρ-διανοητική οντότητα που θα χρησιμοποιεί ελεύθερα ένα συνειδητό σώμα, δεκτικό στη δράση των πνευματικών δυνάμεων. Το φυσικό σώμα του θα είναι ένα κατάλληλο όργανο  για  το δημιουργικό έργο του Θείου Πνεύματος στην Ύλη.  Ο Νους, ακόμα και στην πιο  καθαρή του άποψη, ελεύθερο από κάθε εμπόδιο, δεν είναι η  υψηλότερη έκφραση της συνείδησης, επειδή δεν κατέχει την αλήθεια.  Είναι μόνο ένα ατελές δοχείο , ένα μέσον άγνοιας  πεινασμένο για την αλήθεια, που αναζητά αγωνιωδώς  μέσα σε μια μάζα ψεύδους και  μισής  αλήθειας.

Πέρα από το νου υπάρχει η δύναμη της υπέρ-διανοητικής συνείδησης  ή Γνωστικής, η  οποία είναι αιώνια επίγνωση της αλήθειας: όλες τις κινήσεις της, τα συναισθήματά της, , οι ενέργειές της και όλες  οι εκδηλώσεις της είναι φωτεινές  και συνδέονται με την αληθινή εσωτερική πραγματικότητα . Το μεγαλείο του ανθρώπου δεν έγκειται σ' αυτό που είναι, αλλά σ' αυτό που μπορεί να είναι. Η Δόξα του είναι στο ότι  το μυστικό εργαστήριο στο οποίο ο Θείος Δημιουργός ετοιμάζει την «υπερανθρωπότητα». Συμμετέχει σε μια διάσταση  ακόμα μεγαλύτερη, διότι, σε αντίθεση με τις κατώτερες μορφές της δημιουργίας, του επιτρέπεται να είναι ένα συνειδητό μέρος της θείας αλλαγής. Η ελεύθερη συγκατάθεσή του, η θέλησή του και την αφοσίωσή του είναι αναγκαίες, για να μπορέσει να γίνει φορέας της δόξας που θα τον αντικαταστήσει. Η ένδοξη μεταμόρφωση θα είναι το αποτέλεσμα της απάντησης της Δημιουργού αιτίας στην έκκληση του ανθρώπου.

Τελευταία η ίδια η τεχνολογική ανάπτυξη καθοδηγεί πλέον των άνθρωπο αντί να έχει αυτός ο ίδιος τον έλεγχο. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλά μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας μιλάνε για την αυτονόμηση των μηχανών που υποδουλώνουν τελικά τους ανθρώπους.

Επίλογος


Η οικονομική κρίση που συνταράζει τον πλανήτη είναι μόνο ένα από τα εμφανή σημάδια της αλλαγής που συντελείται σε παγκόσμιο επίπεδο. Πιστεύουμε ότι είναι η αρχή του τέλους ενός ξεπερασμένου συστήματος ανίκανου να διαχειριστεί τους φυσικούς πόρους, που πνίγει την πνευματικότητα χάριν ενός χυδαίου υλισμού, που στηρίζεται στην ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των ασθενέστερων και  που θέτει το κέρδος πάνω από όλες τις πανανθρώπινες αξίες. Ο απερχόμενος πολιτισμός χαρακτηρίζεται από την άγνοια, τη διαφθορά, τον φόβο, την αλαζονεία και τη βία, ενώ λατρεύει τον εγωισμό ως υπέρτατη θεότητα. Η μαζική τρομοκρατία των μέσων ενημέρωσης εξυπηρετεί να συντηρήσει το κλίμα του φόβου και της αβεβαιότητας, με σκοπό να καθυστερήσει την αναπόφευκτη πτώση των κοσμο-ειδώλων. Δεν βρισκόμαστε στο τέλος της ιστορίας, αλλά στην απαρχή ενός νέου πνευματικού πολιτισμού, όσο και αν αυτό δεν είναι τόσο προφανές για αυτούς που έχουν διαποτιστεί από την καταστροφολογική  προπαγάνδα του καθεστώτος.

Οι πνευματικές παραδόσεις διδάσκουν ότι μπορούμε να μεταμορφώσουμε τα εμπόδια σε ευκαιρίες ανάπτυξης, τον πόνο σε χαρά και ευδαιμονία. Οι κρίσεις είναι η κινητήριος δύναμη για κάθε αλλαγή. Οι καλές προθέσεις δεν αρκούν για να αλλάξουν τον κόσμο, αν δεν συνοδεύονται από την βαθιά έμπρακτη πεποίθηση στην αξία και τον προορισμό του ανθρώπου. Ο Νέος κόσμος δεν μπορεί παρά να είναι ενωτικός και να στηρίζεται στην αλληλεγγύη και την ισότιμη συνεργασία. Η αλλαγή δεν μπορεί να προέλθει από νομοθετικές ρυθμίσεις ή ένοπλες επαναστάσεις. Οι κυβερνώντες θέλουν να μας πείσουν ότι η μόνη επιλογή μας είναι να εξουσιοδοτούμε εν λευκώ τους εκπροσώπους μας. Αυτό είναι πέρα για πέρα απατηλό. Κάθε μας σκέψη, συναίσθημα και συμπεριφορά χτίζει την πραγματικότητα που μοιραζόμαστε. Έχουμε την ατομική και συλλογική υποχρέωση να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο απ' ότι τον παραλάβαμε. Εστιαζόμενοι στον ψευδαισθησιακό μακρόκοσμο εσφαλμένα πιστεύουμε ότι οι αλλαγές προέρχονται αναπόδραστα από έξω και από τις λεγόμενες «μεγάλες δυνάμεις». Υπάρχει πάντα κάποιος άλλος στον οποίο μπορούμε να αποδώσουμε την ευθύνη της κατάστασης. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Πρέπει να σκάψουμε κάτω από τα πόδια μας, να εστιασθούμε στην κατάσταση που ζούμε εδώ και τώρα και να δράσουμε με τον ορθό τρόπο, χωρίς να χρονοτριβούμε ή να περιμένουμε τη λύση ουρανοκατέβατη. Να υιοθετήσουμε πνευματικούς κανόνες συμπεριφοράς σε όλες της εκφάνσεις της καθημερινότητας : με τον εαυτό μας, με τους συγγενείς και φίλους, με την κοινότητα των συνανθρώπων μας σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο, με το περιβάλλον. Η ατομική αλλαγή στο σύνολό της θα οδηγήσει στην υλοποίηση του νέου υποδείγματος κοινωνίας που όλοι ευχόμαστε.

Μόνο μια ριζική αλλαγή στην κοσμοαντίληψη και τη συμπεριφορά τόσο ατομική, όσο και συλλογική είναι ικανή να δώσει μια ζωογόνο πνοή στην πολυπαθούσα υδρόγειο και να ανοίξει μια νέα χρυσή εποχή.  Η ανθρωπότητα πειραματίστηκε πολλές επαναστατικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της ιστορίας, αλλά καμιά μεταμόρφωση δεν παρέμεινε σταθερά στην κατεύθυνση της ειρήνης και της ευημερίας για όλους. Όλες οι επαναστάσεις και οι μεταρρυθμίσεις είναι καταδικασμένες αν δεν συνοδεύονται από την επανάσταση της συνειδητότητας.  Δικαίως ο Κρισναμούρτι επέμενε  να τονίζει : << Εσείς είστε ο κόσμος>>. Αν δεν εγκαταστήσουμε την ειρήνη και την αρμονία μέσα μας ο κόσμος δεν θα γίνει ποτέ ειρηνικός και δίκαιος. Μια μεγάλη εσωτερική επανάσταση στα μεμονωμένα άτομα θα επιφέρει μια ουσιαστική αλλαγή στην πορεία των εθνών και τελικά τη θετική μεταμόρφωση ολόκληρης της ανθρωπότητας. Ο πνευματικός άνθρωπος απαντάει στην παγκόσμια κρίση με αύξηση της συνειδητότητάς του, που αντανακλάται σε ανώτερες σκέψεις, καθαρά λόγια, και αποφασιστικές ενέργειες. Υιοθετεί αυθεντικές αξίες μέσα στο χάος και τη σύγχυση και προσφέρει μια φωτεινή, ορατή έξοδο από την κρίση . Μόνο έτσι μπορεί να αποσοβηθεί ο κίνδυνος να διοχετευθεί ο δικαιολογημένος θυμός και η απογοήτευση, ειδικά των νέων, σε καταστροφικές συμπεριφορές εκτός ελέγχου.

Χωρίς μια ευτοπική προοπτική κοινωνικής αλλαγής, η πνευματικότητα απομακρύνεται από την καθημερινότητα των ανθρώπων και οδηγείται σε μαρασμό και νέκρωση. Συχνά εγκαταλειπόμαστε μοιρολατρικά σε παράπονα, απαισιοδοξία, δυσπιστία για μας τους ίδιους και για τους άλλους, σαν να μην λάμπει ποτέ στη ζωή μας ο πνευματικός ήλιος. Η κριτική και η εναντίωση έχουν αξία μόνο αν συνοδεύονται από καταφατικές εναλλακτικές προτάσεις. Μπορούμε να γίνουμε άτομα ξεχειλίζοντα από χαρά και ελπίδα. Στο κέντρο της ύπαρξής μας, που είναι και το κέντρο του κόσμου, το σκοτάδι δεν έχει ποτέ πρόσβαση!.. Αρκεί να είμαστε συνδεδεμένοι με την πηγή της ζωής και της φώτισης για να θεραπεύσουμε όλες τις πληγές της ανθρωπότητας.  Σημαντική η θετική σκέψη, αλλά αν δεν συνοδεύεται από θετικές μορφές δράσης είναι λειψή, αδύναμη.. Η πνευματικότητα δεν είναι καμιά εξαϋλωμένη αρχή που ζει κλεισμένη στο μεταφυσικό της πύργο, απ' όπου εκπέμπει ευχές και ευλογίες προς τους κοινούς θνητούς... Αντίθετα, είναι μια μαχητική ζωογόνος δύναμη, που πρέπει να πρωτοστατεί και να εκδηλώνεται δημιουργικά σε όλους τους τομείς της εμπειρικής ζωής. Οι πνευματικοί άνθρωποι, υιοθετώντας μη βίαιες μεθόδους δράσης, όπως τις ενσάρκωσαν ο Μαχάτμα Γκάντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, μπορούν να ηγηθούν στον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο και στην προστασία της φύσης .

Με αφετηρία λοιπόν, τον πνευματικό πυρήνα της ύπαρξης, οι συνειδητοποιημένοι πολίτες, δημιουργούν ισχυρά κύματα συνειδητότητας-δράσης. Αυτό που έλειπε μέχρι σήμερα στα κοινωνικά κινήματα ήταν μια ολιστική προσέγγιση, που να τα συνδέει αρμονικά γύρω από ένα φωτεινό πνευματικό κέντρο. Η παρακαταθήκη της παγκόσμιας σοφίας μπορεί να αποτελέσει τον συνδετικό ιστό και την κινητήρια δύναμη για την έξοδο από την κρίση και να σηματοδοτήσει τις αξίες της νέας χρυσής εποχής. H νέα πνευματικότητα πρέπει, όμως, να αποφύγει τα λάθη του παρελθόντος, δηλαδή το δογματισμό, τον συγκεντρωτισμό και τις υπνωτικές ουτοπίες και να χαρακτηρίζεται από προσαρμοστική ευελιξία, πραγματισμό και πλουραλιστική ενότητα. Για πρώτη φορά στην ιστορία, η εφαρμογή αυτής της σοφίας δεν είναι μόνο μια προϋπόθεση απαραίτητη για την προσωπική ανάπτυξη και ολοκλήρωση, αλλά επίσης μια προϋπόθεση για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.

Ούτε η κατάρρευση στο χάος, ούτε η έξοδος σε ένα νέο πνευματικό πολιτισμό είναι προδιαγεγραμμένα. Το μέλλον δεν είναι για να το προφητεύουμε, αλλά να το δημιουργούμε! Μπορεί να πραγματοποιηθεί από τους ανθρώπους  που διαθέτουν συνείδηση και αποφασιστικότητα.
Όπως λέει ο
John Lennon : «Το όνειρο που ονειρεύεσαι μόνος σου είναι απλά ένα όνειρο. Το όνειρο που ονειρεύονται πολλοί μαζί είναι πραγματικότητα».


Κάτι αλλάζει . Γίνε μέλος :  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΑΡΓΕΙΑΣ :
 
https://www.facebook.com/groups/370747533586/


532427_10151267675587367_2101441461_n.jpg



,,,,,


Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ

alt


Η σοφή κυβερνητική τριανδρία της μνημονιακής επιβεβαίωσης ("επαναδιαπραγμάτευσης" προεκλογικά), ετοιμάζεται να προχωρήσει σε νέες οριζόντιες περικοπές μισθών και των συντάξεων για να ικανοποιήσει τις εντολές των τοποτηρητών της. Τα μέτρα λιτότητας και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας δεν επαρκούν για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των δανειστών μας. Η κατηφόρα είναι πλέον ανεξέλεγκτη και όσο νωρίτερα το συνειδητοποιήσουμε τόσο μικρότερες θα είναι και οι απώλειες. Η Ελλάδα μπορεί να σωθεί με τις δικές της δυνάμεις και με την εκμετάλλευση των δικών της πλουτοπαραγωγικών πηγών. Ασφαλώς θα πρέπει να προηγηθεί μια περίοδος απεξάρτησης της οικονομίας από τα βαποράκια της Ευρώπης, αλλά ο αγώνας της ανοικοδόμησης θα στηριχθεί από όλους τους Έλληνες γιατί θα έχει και προοπτική και αξιοπρέπεια!
Η νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα ισχυρίζεται ότι η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου προτιμά τη σιγουριά από το ρίσκο. Είναι risk averse. Οι κοψοχέρηδες ψηφοφόροι διαπιστώνουν έντρομοι τώρα ότι η μόνη "σιγουριά" που επέλεξαν είναι αυτή της ασφαλούς χρεοκοπίας, της πείνας, της εξαθλίωσης, του ξεπουλήματος και της υποδούλωσης. Αιματηρές θυσίες επί θυσιών δεν αρκούν να χορτάσουν το αδηφάγο χρέος που η κομματοκρατία και τα αφεντικά τους δημιούργησαν και συνεχίζουν να συντηρούν. Οι Βορειοευρωπαίοι δεν θέλουν μια Ελλάδα ελεύθερη και οικονομικά ανεξάρτητη, αλλά ένα προτεκτοράτο.. Ο λαός εν μέρει πληρώνει τις δικές του επιλογές. Έδωσε ξανά το τιμόνι σ' αυτούς που τσάκισαν το καράβι στα βράχια! Ίσως χρειαζόμαστε να πιάσουμε πάτο για να βάλουμε μυαλό και να τολμήσουμε ριζικές αλλαγές.
Η χώρα χρειάζεται νέο κοινωνικό συμβόλαιο, χτίζοντας (κι αποκαθιστώντας) σχέση εμπιστοσύνης με ένα πλήρως ανανεωμένο πολιτικό σύστημα, ένα σύστημα που θα έχει στείλει σπίτι τους (ή φυλακή) όλους τους διαπλεκόμενους «κύριους Τίποτα» , ένα σύστημα που θα υποστηρίξει το αναφαίρετο δικαίωμα του Ελληνικού λαού να ζήσει αφέντης κι όχι δούλος στον τόπο του, ένα πολιτικό σύστημα που θα αντισταθεί στις αισχρότητες του Ευρωπαϊκού πολιτικού προσωπικού, προβάλλοντας το απλό επιχείρημα: Αν δεν θέλετε να μας βοηθήσετε έντιμα, αγαπητοί συνέταιροι (κι όχι «δανειστές», τι άθλια διατύπωση), αυτό απλά σημαίνει πως πιστεύετε ότι βρήκατε τη χρυσή ευκαιρία να μετατρέψετε τη χώρα μας σε προτεκτοράτο. Αυτό δεν πρόκειται να το επιτρέψουμε. Η Ελλάδα, ως μαγαζί γωνία, ενδιαφέρει πολλούς «πονηρούς», που εκπροσωπούνται εντός συνόρων από το ικανό πλήθος όσων μας κυβέρνησαν και μας κυβερνούν. Και τι λένε όλοι αυτοί οι αθεόφοβοι: Πώς πρέπει να ...πεθάνουμε, για να μας σώσουν ...μετά θάνατον! Έλεος, «ισότιμοι εταίροι» μας, έλεος. Άλλο να μεταρρυθμίσουμε το κράτος (που το κατάντησαν έτσι εκείνοι ακριβώς που στηρίξατε με νύχια και με δόντια για να μας ...ξανασώσουν στη σημερινή άθλια συγκυρία), κι άλλο να εξαθλιωθούμε, πληρώνοντας (ξανά και ξανά) τις εγκληματικές αστοχίες του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος που συνεχίζει τις ...φιλότιμες προσπάθειες να μετατρέψει οριστικά τη χώρα σε τριτοκοσμικό μαγαζί του Ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού, ξεπουλώντας μπιρ παρά τον εθνικό μας πλούτο...
Πάρτε το χαμπάρι : η αντοχή μας και η ανοχή μας έχουν  και όριο! Συνεχίζετε να ψηφίζετε χαράτσια και μειώσεις αλλά είσαστε γελασμένοι αν πιστεύετε ότι έτσι μπορείτε να γεμίσετε τα ταμεία σας, γιατί " ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος" !!!


Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ ?

ekloges20112.gif


Τα κόμματα εξουσίας που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία έχουν το θράσος να μιλάνε για "ακυβερνησία" σε περίπτωση που δεν σχηματίσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Η "κυβερνησία" τους ισοδυναμεί με την παραγραφή όλων των αδικημάτων τους και την πλήρη εξουσιοδότηση να μας οδηγήσουν στην εξαθλίωση και το ξεπούλημα ,που μεθοδεύουν οι Ευρωπαίοι εταίροι τους και το Δ.Ν.Τ. Ο Ελληνικός λαός ξύπνησε και αυτή τη φορά δεν θα πέσει στην αυτοκτονική αμνησία, υποκύπτοντας σε καταστροφολογικά διλήμματα . Ας τους δώσουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι πέρασαν οι εποχές που τους παραχωρούσαμε εντολή άνευ όρων. Να μάθουν να συνεργάζονται και να υπηρετούν το γενικότερο καλό και όχι τα μικροκομματικά τους συμφέροντα.

Τώρα σχετικά με την επιλογή των καταλληλότερων υποψηφίων στις επερχόμενες εκλογές. Είναι πολλά και υποκειμενικά τα κριτήρια που μπορούν να οδηγήσουν κάθε πολίτη στην υπεύθυνη τελική επιλογή, όμως ίσως μπορούμε να συμφωνήσουμε ποιους δεν πρέπει να ψηφίσουμε!


1. Δεν αρκεί να διαλέξουμε έναν έντιμο πολίτη αν ανήκει σε ένα διεφθαρμένο ή μισαλλόδοξο κόμμα

2. Δεν αρκεί να διαλέξουμε έναν έντιμο πολίτη που ανήκει σε ένα μη φθαρμένο από την εξουσία κόμμα, αν αυτό το κόμμα δεν έχει καμία ελπίδα (λόγω του εκλογικού συστήματος) να μας αντιπροσωπεύσει στη Βουλή.

3. Δεν αρκεί να στηριχθούμε στις υποσχέσεις και τα προγράμματα που σπάνια εφαρμόζονται

4. Δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε επαγγελματίες παλαιοκομματικούς που απλά αλλάζουν αμφίεση και ονομασία.

5. Δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε άτομα που τα λόγια τους δεν συμβαδίζουν με τα έργα τους.

6. Δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε οπορτουνιστές που δεν έχουν να επιδείξουν κοινωνικό ανιδιοτελές έργο και δεν συμμετέχουν στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών.

7. Δεν ψηφίζουμε κόμματα που στηρίζουν τις ελπίδες τους στον εκφοβισμό, τον εκβιασμό και την τρομοκρατία

Ψηφίζουμε νηφάλια και συνειδητά όποιους δεν ανήκουν στις πάρα πάνω κατηγορίες!!!
Μαυρίζουμε όποιους ανήκουν!




Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

ΠΩΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΕ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

alt


Πολύ συχνά τα πράγματα δεν είναι έρχονται όπως θα επιθυμούσαμε. Έρχονται ανατροπές στα σχέδιά μας, εμφανίζονται προβλήματα υγείας, εργασίας, οικονομικών, σχέσεων.... Τα όνειρά μας για το μέλλον διαψεύδονται και οι προσδοκίες μας ματαιώνονται.  Συχνά υπάρχουν δικά μας λάθη και παραλείψεις στη βάση των δυσάρεστων εξελίξεων και άλλοτε εξωτερικά γεγονότα ανατρέπουν απρόβλεπτα τους προγραμματισμούς μας.

Πως αντιδρά συνήθως ένα άτομο μπροστά στα προβλήματα :

Ας εξετάσουμε πρώτα τις αρνητικές συμπεριφορές :


1. Τα αρνείται, κάνει ότι δεν τα βλέπει, στρουθοκαμηλίζει, τα απωθεί  από τη    σκέψη του και αναβάλει την αντιμετώπισή τους, ναρκώνεται.


 2. Παγώνει και ακινητοποιείται


 3. Απομακρύνεται , το βάζει στα πόδια


4. Γκρινιάζει και κλαίγεται  στους φίλους του

5. Θυμώνει και ξεσπάει


5. Αγχώνεται ανώφελα και επεξεργάζεται καταστροφικά σενάρια


6. Κλείνεται και παραιτείται

7. Αρρωσταίνει και αυτοκαταστρέφεται

 

                                Άρνηση - πάγωμα - απομάκρυνση


altΤο πρώτο πράγμα που συχνά θα κάνει ο άνθρωπος με ένα έντονο πρόβλημα είναι να τρέξει προς την αντίθετη κατεύθυνση. «Εάν τρέξω αρκετά μακριά, δεν θα είναι εκεί όταν επιστρέψω», έχουν πει μερικοί καθώς τρέχουν από εδώ και από εκεί. Επαναλαμβάνεται δηλαδή η φυγή προς τη Σανμαρκάνδη.

 'Ενας σοφός, που ήξερε την γλώσσα των πουλιών, ακούει το πρωί να κελαηδάνε: "Ήρθε ο Χάροντας να πάρει τον αφέντη." Φωνάζει τους υπηρέτες: "Σελώστε το πιο γρήγορο άλογο. Φεύγω για Σαμαρκάνδη!" Αργότερα περνάει ο Χάροντας, με  ρούχα ζητιάνου. Ρωτάει: "Που είναι ο αφέντης;" "Στο δρόμο για τη Σαμαρκάνδη." "Καλά τότε," μονολογεί ο Χάροντας, "γιατί νόμισα πως τον είδα εδώ - και το βιβλίο μου γράφει ότι σήμερα βράδυ, πρέπει να τον πάρω από τη Σαμαρκάνδη."

Το έχετε δει ξανά και ξανά. Και έτσι αρχίζει το τρέξιμο, και υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να τρέξει κανείς. Υπάρχουν τρόποι για να απασχολείται το μυαλό. Υπάρχουν πολλών ειδών ναρκωτικά, εργασιοθεραπεία (όσο υπάρχει δουλειά) , shoping therapy (τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα).Υπάρχει η διαδικασία του να αγνοείτε το πρόβλημα « Αα, θα περάσει, θα φύγει». Αλλά παραμένει, έτσι δεν είναι; Είναι εκεί και σιγά-σιγά γίνεται χειρότερο. Μερικές φορές αδρανοποιείται. Μερικές φορές η ενέργεια του τρεξίματος στην πραγματικότητα το κάνει πιο έντονο! Δεν μπορείτε να ξεφύγετε από αυτό. Αργά ή γρήγορα θα το βρείτε μπροστά σας με πολλαπλάσιο φορτίο .

 

Ξεφόρτωμα


woman-yelling-at-man.jpgΥπάρχουν άνθρωποι με προβλήματα μπροστά τους που αποφασίζουν ότι εάν τα μοιραστούν απλά με αρκετούς γνωστούς και φίλους , αυτά θα εξαφανιστούν! Τηλεφωνούν και καλούν όλους τους φίλους τους και τους λένε τα πάντα για τα προβλήματα τους. Επαναλαμβάνουν τις ιστορίες τους ξανά και ξανά, νομίζοντας ότι κάνοντ;άς το αυτό ίσως κάποια ημέρα εξαφανιστούν τα προβλήματά τους. Αισθάνονται ότι εάν μπορούσαν να βάλουν πιο πολλά άτομα να ασχοληθούν ενεργά, το πρόβλημα ίσως να λυνόταν. Στην πραγματικότητα δεν θέλουν προτάσεις ή λύσεις, θέλουν ουσιαστικά να μεταφέρουν τα προβλήματα στους  άλλους και να νιώσουν μια προσωρινή ανακούφιση! Στην πραγματικότητα εξαντλούν τους φίλους που αρχίζουν σιγά σιγά να απομακρύνονται και να τους αποφεύγουν. Δεν αποδίδει ούτε αυτός  τρόπος. Στην ουσία γυρίζουν  την πλάτη τους στο ζήτημα της υπευθυνότητας, που πραγματικά είναι η βάση των προβλημάτων. Απλώς δεν υπάρχει κανένας άλλος που να μπορεί ν' αναλάβει και να λύσει προβλήματα τα οποία έχουν επάνω τους το δικό τους όνομα.. Ακόμη κι αν κάποιος αναλάμβανε να τους προσφέρει μια έτοιμη λύση δεν θα κέρδιζαν τίποτα σε επίπεδο ωριμότητας και ατομικής εξέλιξης.  Μπορείς να αντιγράψει στις εξετάσεις , να πλαστογραφήσει ένα δίπλωμα αλλά δεν θα κατακτήσει έτσι τη γνώση και τις ικανότητες που χρειάζονται για να εξασκήσει ένα επάγγελμα. Μια ζωή θα στηρίζεται σε ξένα δεκανίκια και θα τον καταρρακώνει η ανασφάλεια και ο φόβος της ανεπάρκειας.



           Ανώφελη ταραχή και επεξεργασία καταστροφικών σεναρίων


18141.jpg


Ο ψυχαναγκαστικός μηρυκασμός  του προβλήματος  συχνά ενισχύει το μέγεθος του και παραλύει τη βούληση ! Είναι πιο εύκολο, όταν βλέπετε μια πρόκληση μπροστά σας, να καθίσετε κάτω και ν' ανησυχείτε γι' αυτήν, αντί να την πλησιάσετε ώστε να την κατανοήσετε και να της δώσετε την κατάλληλη απάντηση.  Πολλοί εξαντλούνται σε αδιέξοδους εσωτερικούς μονολόγους προσπαθώντας να εντοπίσουν εξωτερικούς υπεύθυνους για τα δεινά τους, αντί να  εστιαστούν στο ίδιο το πρόβλημα και να βρουν την καλύτερη λύση. Μπαίνοντας στο ρόλο του θύματος ανακουφίζονται από την ευθύνη της δράσης, ενώ ταυτόχρονα ελπίζουν να προσελκύσουν την προσοχή και τη στήριξη.

 

                           



  Θυμός - αγανάκτηση - ξέσπασμα


altΥπάρχουν άτομα που ψάχνουν συστηματικά να φορτώσουν την ευθύνη για τη ζωή τους αποκλειστικά στους άλλους. Αρνούνται πεισματικά να κάνουν την αυτοκριτική τους και να διορθώσουν τα λάθη τους. Θεωρούν ότι οι μόνοι που έχουν ευκαιρίες στην παρούσα κρίση είναι οι κερδοσκόποι βιομήχανοι  και  οι επιχειρηματίες , που εκμεταλλεύονται την κατάσταση για να  μειώσουν τους μισθούς των εργαζομένων ή να αυξήσουν τις τιμές των προϊόντων.  Σύμφωνα με αυτή την άποψη « τα θύματα της οικονομικής κρίσης  δεν χρωστάνε τίποτα να ακούνε την παραπάνω απίστευτη ατάκα σαν γενική προτροπή για ολόκληρη την κοινωνία».  Ένα φίλος μεταξύ άλλων μου έγραψε : «Μπορούμε να βγούμε μόνοι μας από το σπήλαιο ή μήπως πρέπει να αποκαλύψουμε και να τιμωρήσουμε αυτούς που μας κρατούν έτσι φυλακισμένους και μας δείχνουν μια άλλη πραγματικότητα;»    Αυτή η οπτική γωνία δεν είναι λανθασμένη, είναι απλά περιορισμένη και επίπεδη. Ο άνθρωπος δεν είναι αποκλειστικό προϊόν των εξωτερικών συνθηκών, ούτε έρμαιο των εσωτερικών του ορμέφυτων, αλλά μπορεί να αναλάβει τον έλεγχο του πηδαλίου του  και να χαράξει την πορεία του. Θα ήταν σχετικά απλό να εντοπίσουμε τους υπεύθυνους για την κατάστασή μας,  να τους καταδικάσουμε και να ζήσουμε εμείς καλά και τα παιδιά μας καλύτερα. Οι εσωτερικές αλυσίδες της άγνοιας δεν σπάνε με την φυλάκιση των εξωτερικών δυναστών. Φυσικά πρέπει να αγωνιστούμε συλλογικά για να επιτύχουμε την βελτίωση των εξωτερικών συνθηκών, όμως αν δεν γίνει παράλληλα μια επανάσταση της συνείδησης κάποιοι άλλοι δυνάστες θα πάρουν τη θέση των παλιών. Η εξωτερική πραγματικότητα δεν είναι παρά η προβολή του εσωτερικού μας χάους!...Με λίγα λόγια, αν δεν αλλάξουμε βαθιά εμείς δεν πρόκειται να αλλάξει ουσιαστικά ο κόσμος. Η αδικία, η πλεονεξία, η αλαζονεία, η μοχθηρία, η ματαιοδοξία, η μνησικακία, και όλες οι ανθρώπινες αδυναμίες δεν ξεπερνιούνται ούτε με εξεγέρσεις , ούτε με δημοψηφίσματα. Μερικοί υποστηρίζουν ότι η προσωπική επανάσταση πρέπει να προηγηθεί της κοινωνικής...Εγώ υποστηρίζω την ταυτόχρονη αλλαγή και στα δύο επίπεδα . Απαιτείται μια ευρύτερη και βαθύτερη επανάσταση που να είναι πολιτική , πολιτιστική αλλά και πνευματική.  Δεν μπορούμε να περιμένουμε τη φώτιση για να ασχοληθούμε με τα κοινά. Η  κοινωνία δεν αλλάζει με προσευχές και οραματισμούς . Χρειάζεται φωτεινή και συνεπής δράση. Στους τυφλούς οι μονόφθαλμοι ας δείξουν το δρόμο....


κλείσιμο - παραίτηση


Όταν όλα τα υπόλοιπα αποτύχουν, αντί ν' αντιμετωπίζουν τα προβλήματα μπροστά τους, πολλοί άνθρωποι απλώς «κατεβάζουν τα ρολά».


Αρρώστια - αυτοκαταστροφή


Με το κλείσιμο έρχεται η ανισορροπία και σε αυτήν την ανισορροπία προσκαλείτε προβλήματα υγείας και α-σθένεια. Το υποσυνείδητο επινοεί αρρώστιες που στρέφουν σε άλλη κατεύθυνση την προσοχή και απομακρύνουν προσωρινά την αναμέτρηση με το πρόβλημα. Ο ρόλος του αρρώστου είναι πιο υποφερτός από την ευθύνη του πρωταγωνιστή, που τρομάζει. Μερικοί βρίσκουν μόνιμο καταφύγιο στην ασθένεια, ενώ σε πιο πιεστικές καταστάσεις επιλέγουν την αυτοκαταστροφή (έμμεσα ή άμεσα). Από κάτω κρύβεται πάντα η σκέψη  «Είναι καλύτερα να φύγω από τον πλανήτη από το να αντιμετωπίσω το πρόβλημα» .


                       Θετική αντιμετώπιση


Υπάρχουν και άνθρωποι που διατηρούν την ψυχραιμία τους και με ή χωρίς  τη βοήθεια ειδικών  καταφέρνουν να αντιμετωπίσουν με σχετική επιτυχία τις εξωτερικές κυρίως δυσκολίες και να βρουν ικανοποιητικές λύσεις..
Στην καλύτερη των περιπτώσεων τα άτομα εκπαιδεύονται να κατανοούν μια κατάσταση, ν
α βάζουν προτεραιότητες, να πραγματοποιούν τις απαραίτητες αλλαγές, να διακρίνουν   τις εναλλακτικές, να θέτουν  στόχους, να βάζουν  σε εφαρμογή αποτελεσματικές στρατηγικές και να παραμείνουν  συγκεντρωμένοι στους στόχους τους.
Είναι όμως αυτό αρκετό;
Αυτή η προσέγγιση δεν εξετάζει τις ψυχολογικές αδυναμίες  του ατόμου και φυσικά δεν ασχολείται με τις αξίες και την πνευματική διάσταση των προβλημάτων. Κόβοντας ένα κεφάλι από τη Λερναία Ύδρα ξεφυτρώνουν τρία στη θέση του. Αυτή η διαδικασία μοιάζει ατέρμονη . Χρειάζεται λοιπόν να κοιτάξουμε βαθύτερα και να ανακαλύψουμε το κρυφό μηχανισμό που γεννάει τα προβλήματα.


Ο Έκχαρτ Τόλλε μας προειδοποιεί :
alt


«Μέχρι όμως να αντιμετωπίσεις τη βασική δυσλειτουργία του νου που δημιουργεί προβλήματα - την προσκόλλησή του στο παρελθόν και στο μέλλον και την άρνηση του Τώρα - τα προβλήματα, στην πραγματικότητα, θα αντικαθιστούν το ένα το άλλο. Αν όλα σου τα προβλήματα ή αυτά που εσύ αντιλαμβάνεσαι σαν αιτίες του πόνου ή της δυστυχίας εξαφανίζονταν σαν από θαύμα από τη ζωή σου, αλλά εσύ δεν είχες γίνει περισσότερο παρών, πιο συνειδητός, πολύ σύντομα θα έβρισκες τον εαυτό σου με ένα παρόμοιο σύνολο προβλημάτων ή αιτιών πόνου, σαν μια σκιά που σε ακολουθεί όπου κι αν πας. Τελικά υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα: ο ίδιος ο νους, που είναι δεμένος με το χρόνο»..



Τι θα μπορούσε να κάνει ένα άνθρωπος πιο συνειδητός ;


(1) Να αναρωτηθεί : «Γιατί έχει έρθει αυτό σε εμένα; Τι σημαίνει;»


«Τι έχει να μου διδάξει ;»


Θα καλωσορίσει τη δυσκολία σαν σοφό αλλά αυστηρό δάσκαλο. Η αποδοχή της κατάστασης θα οδηγήσει σε γαλήνια εξέταση χωρίς να ανατρέπεται  η ψυχική ισορροπία με αρνητικά συναισθήματα.
Μέσα σ' αυτό το κλίμα νηφάλιας έρευνας και σφαιρικής κατανόησης, θα ενεργοποιηθεί η πνευματική νοημοσύνη, που θα οδηγήσει φυσικά και αυθόρμητα στη ορθή λύση. Τα προβλήματα της καθημερινότητας λύνονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ενώ τα υπαρξιακά προβλήματα απλά διαλύονται....
 


(2) Το δεύτερο που θα κάνει αυτός ο συνειδητός άνθρωπος στο νέο πρότυπο ζωής είναι ν' αναλάβει την ευθύνη για το πρόβλημα, άσχετα από το πόσο μεγάλο είναι ή τι έχει γίνει - άσχετα εάν φαίνεται να είναι ένα τυχαίο γεγονός ή όχι. Θα πει: «Σε κάποιο επίπεδο, το σχεδίασα. Είμαι υπεύθυνος γι' αυτό. Είναι δικό μου, και έτσι μπορώ να το λύσω». Δεν είναι «κάτι που έτυχε». Δεν είναι μια καταστροφική εμπειρία.  Δεν αισθάνομαι θύμα. Ακόμη κι αν δεν το επέλεξα συνειδητά έχω την απόλυτη ευθύνη για το χειρισμό του. Σ'αυτό το σημείο πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί γιατί στις αναλύσεις μας συχνά μπερδεύουμε το εσωτερικό με το εξωτερικό πεδίο.   Άλλο πράγμα η ανάληψη της προσωπική ευθύνης και άλλο η μονόπλευρη ενίσχυση της αυτοενοχής ή της συλλογικής ευθύνης στον εξωτερικό κόσμο.  Μια τέτοια θεώρηση θα οδηγούσε σε ένα αυθαίρετο συμπέρασμα, (ευρέως διαδεδομένο σε πνευματικούς κύκλους)  σύμφωνα με το οποίο, αν  όλοι είμαστε εξ ίσου υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση, τότε κανείς δεν έχει ιδιαίτερη ευθύνη. Η αλήθεια είναι ότι στον έξω κόσμο η ευθύνη πρέπει μοιράζεται αντιστρόφως ανάλογα προς το ισχύον φορολογικό σύστημα : μεγαλύτερη στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας και να μικραίνει όσο πλησιάζουμε τη βάση. Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι,  αντί να εξεγείρονται ενάντια στο άδικο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης ...; Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει αλλαγή.
Από το πρόσωπο ας επιστρέψουμε όμως στο άτομο.
Από εμένα εξαρτάται αν θα αντιμετωπίσω ένα πιεστικό γεγονός ως μια δυσάρεστη ενόχληση που πρέπει να απαλλαγώ το συντομότερο ή σαν μια πρόκληση για να φτιάξω το εσωτερικό μου μαργαριτάρι ! 
Αυτός είναι ο συνειδητός πόνος που μιλάει ο τέταρτος δρόμος και παράγει εκλέπτυνση της ουσίας .  Αντίθετα ο μηχανικός πόνος που είναι προϊόν εσωτερικής σύγκρουσης και αντιφάσεων είναι σκέτη αιμορραγία ενέργειας. Ο μηχανικός πόνος δεν είναι πάντα οξύς και έντονος. Πιο  συχνά είναι πολυποίκιλος, αδιόρατος.  Μια κατάσταση που συνηθίζουμε να θεωρούμε «φυσιολογική» και να μην παρατηρούμε. Μπορεί να χαμογελάμε και να κάνουμε τους χαρούμενους, αλλά σαν μια σκιά μας ακολουθεί η θλίψη που κάνει περιστασιακά έντονη την παρουσία της.... Για να προχωρήσουμε εσωτερικά πρέπει να αγκαλιάσουμε τον συνειδητό πόνο και να θυσιάσουμε τον μηχανικό, που τον τροφοδοτούμε  με την δικαιολόγηση. Ο Παύλος σε επιστολή προς Κορινθίους (Β 7:8-11) κάνει την ίδια διάκριση  . Μιλάει για την κατά Θεόν λύπη σε αντίθεση με την κατά κόσμον λύπη : « ...Διότι η κατά Θεόν λύπη γεννά μετάνοιαν προς σωτηρίαν αμεταμέλητον' η λύπη όμως του κόσμου γεννά θάνατον». Οι περισσότεροι χριστιανοί που διαβάζουν την καινή Διαθήκη δεν αντιλαμβάνονται το εσωτερικό της νόημα. Σε  ένα από τα γνωστικά βιβλία, στις Πράξεις του Ιωάννη, υπάρχει ένα χωρίο που περιέχει το ίδιο νόημα. «Αν γνωρίζατε πως να υποφέρετε (συνειδητά), θα μπορούσατε να μην υποφέρετε(μηχανικά)».


158065_355537917800279_478020751_n.jpgΑς επιστρέψουμε όμως στο μαργαριτάρι.  Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ένα τέτοιο πλούσιο και όμορφο στολίδι προέρχεται από μία τέτοια ταπεινή καταγωγή. Ένα φυσικό μαργαριτάρι, αρχικά ήταν ένας κόκκος άμμου ή ένα μικροσκοπικό σκουλήκι που μπήκε μέσα σε ένα στρείδι και δεν μπόρεσε να ξαναβγεί. Για να προστατεύσει το μαλακό σώμα του το στρείδι απελευθερώνει μια σκληρή κρυσταλλική ουσία που ονομάζεται μάργαρο. Τα διαδοχικά στρώματα μάργαρου καθώς καλύπτουν το ξένο αντικείμενο, αυτό σκληραίνει, ώστε τελικά να γίνει ένα μαργαριτάρι.
Ένα όστρακο είπε στο γειτονικό του όστρακο :
« Έχω μέσα μου ένα μεγάλο πόνο. Είναι βαρύς και σφαιρικός και μ' έχει πολύ καταπονήσει».
Και το άλλο όστρακο απάντησε με αλαζονική αδιαφορία. «Δοξασμένοι να είναι οι ουρανοί κι οι θάλασσες, εγώ δεν έχω κανέναν πόνο. Νιώθω ακμαίο και πλήρες, παντού, μέσα και έξω».
Εκείνη τη στιγμή περνούσε ένα καβούρι, άκουσε τα δύο όστρακα κι είπε σ' εκείνο που ένιωθε ακμαίο και πλήρες, παντού, μέσα κι έξω, «Ναι, εσύ νιώθεις ακμαίο και πλήρες, ο πόνος όμως, που υποφέρει ο γείτονάς σου είναι ένα μαργαριτάρι ανυπέρβλητης ομορφιάς».


Απόσπασμα από τον Περιπλανώμενο του Kahlil Gibran


Υπάρχουν τα φυσικά μαργαριτάρια που δημιουργούνται τυχαία μέσα σ' ένα μαργαριτοφόρο όστρακο. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην ψυχή του ανθρώπου αν αποδεχτεί και χρησιμοποιήσει κατάλληλα τις αντιξοότητες της ζωής. Μερικές φορές τυχαία περιστατικά μπορούν να προκαλέσουν μια θετική αντίδραση που να παράξει πολύτιμα χαρακτηριστικά σε ένα άτομο.  Υπάρχουν όμως και τα καλλιεργημένα μαργαριτάρια. Οι καλλιεργητές, τοποθετούν μέσα στο όστρακο ένα πετραδάκι, ώστε αυτό να αρχίσει να εκκρίνει μάργαρο, και με τα χρόνια να δημιουργηθεί το μαργαριτάρι. Το καλύτερο βέβαια είναι να μην τα αφήνουμε όλα στην τύχη αλλά να εκπαιδευτούμε στον τρόπο που να εκμεταλλευόμαστε συνειδητά τις «ατυχίες» και τα βάσανα της ζωής ή ακόμη καλύτερα να υποβάλλουμε τον εαυτό μας σε επιλεγμένες δυσκολίες για να δυναμώσουμε τα ψυχικά μας χαρακτηριστικά (βλέπε σχολές επιβίωσης, πυροβασία, αναρρίχηση, ορειβασία, αθλητισμός και ασκήσεις Shock). Αυτός είναι ο σκοπός μια αληθινής εσωτερικής σχολής. Όχι να παρηγορεί, όχι να μοιράζει ανακουφιστικές θεωρίες και φρούδες ελπίδες σε ένα τεχνητά ήρεμο περιβάλλον, αλλά να παράγει εκείνες τις συνθήκες (συχνά οδυνηρές για την προσωπικότητα) που εξωθούν στην αυτοϋπέρβαση. Χωρίς τριβή δεν παράγεται θερμότητα και χωρίς θερμότητα δεν υπάρχει αλχημιστική μεταστοιχείωση.


altΟ Δον Χουάν στο βιβλίο του Καστανιέντα «ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΛΟΓΑ»  διδάσκει ένα αριστουργηματικό τρόπο για να ξεφορτωθεί κανείς το σάπιο εγωισμό, που ονομάζει στρατηγική του τυραννίσκου.

Τυραννίσκοι είναι άτομα του περιβάλλοντος που μας καταπιέζουν μας εκμεταλλεύονται και μας παρενοχλούν γενικά. Μπορεί να είναι μέλη της ίδιας μας της οικογένειας, εργοδότες ή άτομα του ευρύτερου περιβάλλοντος. Η παρουσία τους εξοργίζει μηχανικά τους περισσότερους ανθρώπους και τους ξυπνάει αρνητικά συναισθήματα. Ένας άνθρωπος της γνώσης (πολεμιστής) εκπαιδεύεται να χρησιμοποιεί την πίεση που εξασκούν οι τυραννίσκοι  για να ξεπεράσει τις εγωιστικές του αδυναμίες και να απελευθερωθεί από τις αυτόματες αντιδράσεις.
Στο βιβλίο αυτό ένας εργάτης πέφτει θύμα της αγριότητας ενός επιστάτη που τον τραυματίζει θανάσιμα. Σώζεται από θαύμα και περιθάλπεται από ένα δάσκαλο. Μόλις αναρρώνει πλήρως δέχεται την εντολή να επιστρέψει στην ίδια φάρμα και να αντιμετωπίσει με πονηριά και συνειδητή στρατηγική τον επιστάτη, που δεν τον αναγνώρισε, για να κερδίσει τη μάχη με τους φόβους του. Μέσα από έξυπνη και τολμηρή συμπεριφορά καταφέρνει να εξουδετερώσει τον τυραννίσκο χωρίς να ασκήσει ο ίδιος βία εναντίον του. Αυτή η στρατηγική, όχι μόνο εξαφανίζει τον εγωισμό, αλλά και προετοιμάζει τους πολεμιστές για την τελική συνειδητοποίηση ότι το να είσαι άψογος είναι το μόνο που έχει σημασία στο μονοπάτι της γνώσης. Τίποτα δεν μπορεί να δοκιμάσει περισσότερο το πνεύμα του πολεμιστή (εσωτερικού ερευνητή), απ' ότι το να αντιμετωπίσει απίθανους ανθρώπους σε θέσεις ισχύος. Μόνο κάτω απ' αυτές τις συνθήκες μπορούν οι πολεμιστές να αποκτήσουν τη νηφαλιότητα και την ηρεμία που απαιτείται. Αν δεν είμαστε  τυχεροί να  συναντήσουμε  έναν τυραννίσκο στον δρόμο μας , θα πρέπει να ψάξουμε για  να τον βρούμε... Φυσικά πρέπει να έχουμε προετοιμαστεί κατάλληλα για τη συνάντηση.... Το να νικηθείς από έναν ασήμαντο μικρό τύραννο δεν είναι θανάσιμο, αλλά είναι εξευτελιστικό
. Βγαίνοντας από τη σπηλιά των ψευδαισθήσεων ο άνθρωπος αντικρίζει τον ήλιο να λάμπει παντού και τα θηρία που πριν τον τρόμαζαν μεταμορφώνονται σε ακίνδυνα ζωάκια....
Θα κλείσω με τα σοφά λόγια του  Χαλίλ  Γκιμπράν που μας διδάσκει στον Προφήτη,  την αξία και τη χρησιμότητα του συνειδητού πόνου :

altΚαι μια γυναίκα μίλησε και είπε, Μίλησέ μας για τον Πόνο.
Και κείνος αποκρίθηκε:
Ο πόνος σας είναι το σπάσιμο του οστράκου που περικλείει τη γνώση σας.
Όπως το τσόφλι του καρπού πρέπει να σπάσει, για να βγει η καρδιά του στο φως του ήλιου, έτσι κι εσείς πρέπει να γνωρίσετε τον πόνο.
Κι αν μπορούσατε να κρατάτε στην καρδιά σας το θαυμασμό για τα καθημερινά θαύματα της ζωής σας. Ο πόνος δε θα σας φαινόταν λιγότερο θαυμαστός από τη χαρά σας.
Και θα δεχόσαστε τις εποχές της καρδιάς σας, όπως δέχεστε από πάντα τις εποχές που περνούν πάνω από τα χωράφια σας.
Και θα παρατηρούσατε με ηρεμία τους χειμώνες της θλίψης σας.
Πολλούς από τους πόνους σας τους διαλέγετε μονάχοι.
Είναι το πικρό φάρμακο που μ' αυτό ο γιατρός που είναι μέσα σας θεραπεύει τον άρρωστο εαυτό σας.
Γι' αυτό, να εμπιστεύεστε το γιατρό, και να πίνετε το φάρμακό του, σιωπηλά και ήρεμα.
Γιατί το χέρι του, αν και βαρύ και σκληρό, οδηγείται από το τρυφερό χέρι του Αόρατου,
Και η κούπα που σας δίνει, μ' όλο που καίει τα χείλη σας, είναι φτιαγμένη από τον πηλό που ο μεγάλος Αγγειοπλάστης μούσκεψε με τα δικά του άγια δάκρυα.



Κυριακή, 1 Απριλίου 2012

ΠΑΝΣΤΡΑΤΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΡΙΖΙΚΗ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 289381511_69575424d9.jpg

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλες τις φίλες και όλους τους φίλους , στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Καθημερινά με ρωτούν φίλοι και γνωστοί «τι να ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές;». Αυτό είναι ένα ψεύτικο δίλημμα που σκεπάζει το αληθινό ερώτημα : Άμεση δημοκρατία ή ολιγαρχική κομματοκρατία;
Πελατειακό κράτος η κράτος δικαίου; Αποκλεισμός  ή συμμετοχή των πολιτών στις βασικές αποφάσεις; Διατήρηση της ένοχης στήριξης της διαφθοράς ή υπεύθυνη αλλαγή πορείας αρχίζοντας από τον εαυτό μας;

Το Κοινωνικό Δίκτυο δημιουργήθηκε για να ενισχύσει ψυχολογικά και πνευματικά τους δοκιμαζόμενους πολίτες από την λαίλαπα της κρίσης που δεν είναι μόνο οικονομική. Αρκεί όμως να διατηρούμε την «αταραξία» μας εν μέσω γενικής κατάρρευσης και απλά να επιβιώσουμε ;   Η απάντηση είναι απλή : Θέλουμε ένα καλύτερο κόσμο μια πιο δίκαιη κοινωνία και αυτή τη φορά θα πρέπει να την εφεύρουμε εμείς!  Τα κόμματα με την παραδοσιακή τους μορφή έκαναν τον κύκλο τους και πρέπει να τεθούν στο περιθώριο της ιστορίας. Η αντιπροσώπευση αποδείχθηκε ένα άλλοθι του συστήματος για την καταστρατήγηση της λαϊκής βούλησης και την εκμετάλλευση των πολλών από τους ελάχιστους.  Δεν μπορούμε να περιμένουμε πια τους «χαρισματικούς  ηγέτες» και τους "ανακυκλωμένους σωτήρες" ....

Ο απλός πολίτης πρέπει να γίνει ο νέος μεγάλος πρωταγωνιστής της ιστορίας του. Αυτό προϋποθέτει να βγει από το ρόλο του θύματος και του δεσμώτη και να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν. Η λαϊκή αγανάκτηση έχασε το καλοκαίρι του 2011 τη μεγάλη ευκαιρία να δημιουργήσει ένα μεγάλο κίνημα που να αποτινάξει τα κατάλοιπα του φαύλου παρελθόντος και να επιβάλλει αληθινή δημοκρατία.  Μπήκαμε στην κρίσιμη άνοιξη του 2012. Μια νέα ευκαιρία παρουσιάζεται να συνασπιστούν οι πολίτες γύρω από τα βασικά αιτήματα που ψηφίστηκαν σε κάθε ανοιχτή συνέλευση : Δημοκρατία, εθνική κυριαρχία και λαϊκή δικαιοσύνη είναι το κεντρικό πρόσταγμα. Κάθε σενάριο μνημονιακό ή αντιμνημονιακό που δεν λαμβάνει υπόψη την έλλειψη δημοκρατίας είναι αδιέξοδο και κοντόφθαλμο. Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή που μας επιτρέπει να διεκδικήσουμε ριζικές αλλαγές στο πολίτευμα και ανατροπές στη νοοτροπία και τις αξίες μας. Αλλάζουμε εμείς ατομικά και μαζί  μπορούμε να αλλάξουμε την Ελλάδα : σε κάθε οικογένεια, συνοικία, χωριό, κοινότητα και πόλη. Είμαστε αλληλέγγυοι με τους πιο αδύναμους και μαζί σχεδιάζουμε την Ελλάδα που θέλουμε. Να μη λείψει κανείς από το κάλεσμα Αφύπνισης και Φωτεινής Δράσης.
Να είστε πάντα καλά, θετικά εναργείς και αλληλέγγυοι!
 
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΑΡΓΕΙΑΣ :https://www.facebook.com/groups/370747533586/10150636328868587/?notif_t=like

ΚΙΝΗΣΗ ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ : https://www.facebook.com/groups/awaked/

ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ : https://www.facebook.com/groups/158234477575927/




Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

Η ΕΥΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΝΑΛΕΝΤΑ


alt

Το όνομά του έγινε γνωστό εξαιτίας της οικονομικής κρίσης αλλά και της μεγάλης ανεργίας που μαστίζει και την Ισπανία, μαζί με πολλές ακόμη χώρες της Ευρώπης. H Marinaleda είναι ένα μικρό χωριό 2.800 περίπου κατοίκων, που βρίσκεται στην Ανδαλουσία, αποτελώντας ένα τρόπον τινά «θαύμα» του ισπανικού νότου αλλά και «θέμα» στους «New York Times»! Ο λόγος ;
Το χωριό έχει μηδενική ανεργία την ίδια στιγμή που στην Ανδαλουσία υπάρχουν 2,5 εκατομμύρια άνεργοι, 2 εκατομμύρια φτωχοί, 50 χιλιάδες αγρότες χωρίς γη και 500 χιλιάδες στο χείλος της οικονομικής καταστροφής.
Επιπλέον, κάθε εργαζόμενος αμείβεται με 1.200 ευρώ το μήνα, δυλεύοντας 6,5 ώρες την ημέρα και έχοντας όλοι το ίδιο ημερομίσθιο (45 ευρώ), ανεξάρτητα με το αν απασχολούνται στα κτήματα με την καλλιέργεια κυρίως οσπρίων και λαχανικών ή στο τοπικό εργοστάσιο μεταποίησης προϊόντων.
Τέλος, δεν υπάρχουν αστυνομικοί, τα σπίτια νοικιάζονται προς 15 ευρώ το μήνα, στους παιδικούς σταθμούς οι γονείς πληρώνουν 12 ευρώ το μήνα, ενώ τα έσοδα δεν μοιράζονται αλλά επενδύονται στο συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν νέες δουλειές.
«Η γη ανήκει σε όλους και όχι στους λίγους. Η γη δεν πωλείται ούτε αγοράζεται! Εφαρμόζουμε ένα είδος συμμετοχικής δημοκρατίας, όπου όλοι μαζί κάνουμε συνελεύσεις και αποφασίζουμε για όλα τα θέματα που μας αφορούν: Από τους φόρους έως τις δημόσιες δαπάνες, τις επενδύσεις μας, την εργασία αλλά και την κοινωνική πολιτική και την πρόνοια ...;, αναφέρει ο 53χρονος δήμαρχος κ. Sanchez Gordillo, ο οποίος επανεκλέγεται στο αξίωμά του από το 1979.
Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι η Marinaleda, σήμερα που ο καπιταλισμός βρίσκεται σε κρίση, αυτοπροβάλλεται ως η «ουτοπία για την ειρήνη και τη δημοκρατία», καθότι δεν διαθέτει Αστυνομία, κάτι το οποίο της κόβει σε δαπάνες ένα ποσό της τάξης των 350.000 δολαρίων ετησίως!

alt





Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΗΜΟΤΩΝ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΡΙΣΗΣ

14 Μαρτίου 2012, Αμφιθέατρο 2ου Γυμνασίου Αγ.Παρασκευής


403181_10150621689652367_657472366_9031344_1538625969_n.jpg

Εξετάστηκαν τα κάτωθι ερωτήματα:

-Πως μπορούμε να προστατευθούμε από τον φόβο, το άγχος και την κατάθλιψη;
-Μπορεί η κρίση να κρύβει ευκαιρίες ατομικής και συλλογικής ανάπτυξης ;
-Αν ναι, πως μπορούμε να τις εκμεταλλευτούμε;
-Αλληλεγγύη δημοτών και ψυχική υγεία

Διοργάνωση : Κέντρο Ψυχικής Θεραπείας και Ανάπτυξης και Δημοβούλιο Πολιτών

Ομιλητές : Γιάννης Αυγουστάτος , ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής
                  Γιώργος Κόκας, δικηγόρος, συντονιστής του Δημοβουλίου πολιτών
                  Γιώργης Οικονομόπουλος, ψυχίατρος, υπεύθυνος του ΕΛΕΥ.ΣΥΝ.Α
                  Μυρτώ Ράγγα, Γεροντολόγος, σύμβουλος ψυχικής υγείας
----------------------------------------------------------------------------------------------

Καλώς ήρθατε,
η παρούσα εκδήλωση που συνδιοργανώνεται με το Δημοβούλιο πολιτών ανήκει σε μια σειρά ανοιχτών συναντήσεων ψυχολογικής υποστήριξης και κοινωνικού προβληματισμού. Η κρίση που ζούμε δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και κρίση αξιών και θεσμών. Αντανακλά τη συνολική κρίση ταυτότητας της νεοελληνικής κοινωνίας αλλά και του παγκόσμιου χρηματοπιστοτικού συστήματος και του νεοφιλελεύθερου μοντέλου που έχει επιβληθεί.

Τον τελευταίο καιρό ζούμε όλοι μας στον πυρετό της οικονομικής κρίσης. Βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από νέα μέτρα για μειώσεις μισθών και αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων, τα ποσοστά ανεργίας πολλαπλασιάζονται, υποβόσκει ο κίνδυνος χρεοκοπίας και το πορτοφόλι μας αδειάζει. Πρόσφατες έρευνες όμως αποκαλύπτουν ότι η οικονομική κρίση βλάπτει σοβαρά, όχι μόνο το πορτοφόλι μας, αλλά και την ψυχική μας υγεία.

Έρευνα που πραγματοποίησε το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δείχνει ότι η οικονομική κρίση συνδέεται με σημαντική αύξηση των ψυχικών διαταραχών και του αλκοολισμού.

Ιστορικά άλλωστε αποδεικνύεται ότι σε περιόδους πτωτικής οικονομίας, παρουσιάζεται έξαρση σε παθολογικά νοσήματα (π.χ. καρδιοπάθειες), ψυχικές διαταραχές (π.χ. καταθλίψεις, απόπειρες αυτοκτονίας, αγχώδεις διαταραχές) αλλά και σωματοποιημένες ασθένειες (π.χ. πονοκέφαλοι, έλκος).

 

Πώς όμως εξηγείται αυτό;

Ένας από τους παράγοντες που συμβάλλουν στην ψυχική μας υγεία είναι το αίσθημα ασφάλειας. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης, αυτή η αίσθηση ασφάλειας χάνεται. Όλα αλλάζουν και είναι ρευστά. Οι άνθρωποι δυσκολεύονται να διαχειριστούν αυτές τις αλλαγές και νιώθουν ότι χάνουν τον έλεγχο.

Τα συναισθήματα που κυριαρχούν είναι άγχος, φόβος, ανασφάλεια, ανησυχία, νευρικότητα, θυμός, αποδιοργάνωση. Το παρατεταμένο (χρόνιο) άγχος μειώνει τις άμυνες του οργανισμού μας, καθιστώντας μας πιο ευάλωτους σε κάθε είδους ασθένεια (σωματική και ψυχική), ενώ ταυτόχρονα μας οδηγεί βαθμιαία σε μια παθητική κατάσταση απόσυρσης («δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να αντιδράσω»). Οι συνέπειες πολλές. Αμφισβήτηση της αυτοαποτελεσματικότητας, απομόνωση, διατάραξη των κοινωνικών και οικογενειακών σχέσεων και τελικά αύξηση στην συνταγογράφηση ψυχοφαρμάκων.

Και πώς άλλωστε να μην πληγεί, εν μέσω οικονομικής κρίσης, η αυτοεκτίμηση και το αίσθημα αυτοαποτελεσματικότητάς μας, όταν έχουμε γαλουχηθεί σε μια κοινωνία με κύριο motto το «Καταναλώνω άρα Υπάρχω»;

Τα νέα οικονομικά δεδομένα οδηγούν στην κατάρρευση ενός ολόκληρου συστήματος, με το οποίο μπορούσες μέχρι τώρα να διαχειριστείς τα αρνητικά σου συναισθήματα (και τελικά να υπάρξεις) μέσω του καταναλωτισμού. Τώρα που η δυνατότητα του «shopping therapy» περιορίζεται σημαντικά, καλούμαστε περισσότερο επιτακτικά να έρθουμε αντιμέτωποι με την εσωτερική μας πραγματικότητα‡ έργο δύσκολο και πολλές φορές επώδυνο, καθώς έχουμε μάθει να αυτοπροσδιοριζόμαστε (αλλά και να προσδιορίζουμε τους άλλους) με βάση το «τι έχουμε» και όχι το «τι είμαστε».

Θέτοντας βέβαια το χρήμα στη ρεαλιστική του διάσταση, σαφώς αποτελεί το εισιτήριο μας στην υγεία, την παιδεία, την ψυχαγωγία και πολλές άλλες εκφάνσεις της ζωής μας. Μπορεί τα χρήματα να μην αγοράζουν την ευτυχία, συμβάλλουν όμως σε μεγάλο βαθμό στην ψυχική μας ηρεμία.

Παρόλα αυτά, αν η συνθήκη (οικονομική κρίση) δεν αλλάζει, χρειάζεται να βρούμε τρόπους να είμαστε καλά, υγιείς και ισορροπημένοι μέσα σ' αυτή. Χρειάζεται να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, σκεφτόμενοι αισιόδοξα και αντικαθιστώντας τον αρνητικό τρόπο σκέψης με έναν περισσότερο ρεαλιστικό. Και δεν μιλάμε για θεωρητική ωραιοποίηση της κατάστασης, αλλά για ανεύρεση πρακτικών λύσεων.

Όταν εστιάζουμε στη λύση πρακτικών προβλημάτων, εντοπίζοντας τις πραγματικές μας ανάγκες και παίρνοντας τα μέτρα μας, αυξάνουμε την αίσθηση ελέγχου.

Αντίθετα, η καταστροφολογία, ο εκ των προτέρων πανικός και η κατασκευή και καλλιέργεια σεναρίων μας αποπροσανατολίζουν από τον εποικοδομητικό σχεδιασμό και τελικά από την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε. Χρειάζεται δηλαδή να επιβάλλουμε τη λογική σκέψη στη συναισθηματική αντίδραση του άγχους και όχι να «αρρωσταίνουμε» εκ των προτέρων για κάτι που δεν είναι βέβαιο ότι θα συμβεί. Ενδεικτική για τις συνέπειες του «εκ των προτέρων πανικού» είναι μια έρευνα που αποκαλύπτει σε ορισμένες περιπτώσεις πιο έντονα συμπτώματα κατάθλιψης σε υπαλλήλους που ζούσαν υπό την απειλή της απόλυσης, παρά σε όσους πραγματικά απολύθηκαν!

Η οικονομική κρίση λοιπόν μπορεί να είναι λόγος για απελπισία, κατάθλιψη, απομόνωση, γκρίνια, απαισιοδοξία (και σίγουρα μπορεί να προκαλέσει όλα αυτά τα συμπτώματα), μπορεί όμως να είναι και μια ευκαιρία για προσωπική αυτοεξέταση και συνολική αναθεώρηση. Μοιάζει η στιγμή να είναι ιδανική για να επανεξετάσουμε το σύστημα αξιών μας, βάση του οποίου αξιολογούσαμε μέχρι σήμερα τον εαυτό μας και το περιβάλλον μας. Αυτό που τελικά καταφέραμε με το υπάρχον σύστημα αξιών είναι να γεμίσουμε κατάθλιψη τα σπίτια μας δουλεύοντας ατελείωτες ώρες, σε ένα αέναο κυνήγι απόκτησης υλικών αγαθών,   που ποτέ δεν είναι αρκετά.

Οι νέοι μαθαίνουν ότι το χρήμα ανοίγει τις κλειστές πόρτες‡ κατηγοριοποιούμε τους ανθρώπους βάση του χρήματος, η φιλία γίνεται δημόσιες σχέσεις.  Ίσως είναι καιρός λοιπόν, και με αφορμή την οικονομική αυτή κρίση,  να ξεχάσουμε τους παλιούς όρους κοινωνικής αναγνώρισης, χρήμα και εξουσία (ακριβά αυτοκίνητα, πολυτελή σπίτια, μοδάτα ρούχα) και να εξαρτήσουμε την αυτοπεποίθησή μας σε άλλες αξίες. Στις εσωτερικές μας κατακτήσεις, την πνευματική καλλιέργεια, την ηθική, τους φίλους, την οικογένεια, τον εσωτερικό κόσμο.

Πώς όμως μπορούμε να είμαστε καλά μέσα σ' αυτό το διάχυτο κλίμα κατήφειας, μιζέριας και απαισιοδοξίας που επικρατεί; Η λύση φαίνεται να είναι η επιστροφή στις ανθρώπινες σχέσεις. Ας ακούσουμε τον συνάνθρωπό μας. Ας συγκεντρωθούμε με φίλους. Ας μιλήσουμε και ας ανοιχτούμε ο ένας στον άλλο. Οι φίλοι είναι ευεργετικοί για την ψυχική μας υγεία. Μας βοηθούν να μειώσουμε τα επίπεδα άγχους, απλά προσφέροντάς μας μια εγκάρδια συνομιλία. Η ζωή δεν έχει μόνο υλικά πράγματα.

Ας επενδύσουμε σε αυτά που μας γεμίζουν και μας ευχαριστούν. Ακόμη κι αν δεν έχουμε αρκετά χρήματα για να βγούμε έξω, μπορούμε να προσκαλέσουμε κόσμο στο σπίτι, να μαγειρέψουμε ή να πιούμε ένα κρασί. Έτσι ίσως έρθουμε και πιο κοντά απ' ότι σε ένα μέρος με δυνατή μουσική, όπου είναι δύσκολο ακόμα και να μιλήσουμε, πόσο μάλλον να επικοινωνήσουμε ουσιαστικά.

Μπορούμε να διαβάσουμε ένα βιβλίο.

Να ανακαλύψουμε λίγο παραπάνω τη φύση, να περπατήσουμε, να χρησιμοποιήσουμε το ποδήλατο αντί για το αυτοκίνητο.

Ας επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους μας από ατομικά ωφελιμιστικούς σε συλλογικά στραμμένους. Η συμμετοχή σε συλλογικές δράσεις και εθελοντικές δραστηριότητες μειώνει τα συναισθήματα φόβου και άγχους και αυξάνει την αίσθηση ελέγχου και συντροφικότητας.
Ας συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε όλοι ταξιδιώτες στο ίδιο καράβι και έχουμε ανάγκη από αλληλοβοήθεια. Το να ενδιαφερθούμε για τον διπλανό μας, για την επόμενη γενιά, μπορεί να μας προσφέρει ανακούφιση, όχι στην τσέπη αλλά στην ψυχή, κάτι που η μέχρι πρότινος οικονομική μας ευμάρεια δεν κατάφερε να μας προσφέρει. Η κρίση είναι μια ευκαιρία για εσωτερικές και κοινωνικές αλλαγές. Ας την εκμεταλλευτούμε θετικά.

alt

Γιάννης Αυγουστάτος

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΑΡΓΕΙΑΣ: https://www.facebook.com/groups/370747533586/


Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΥΡΟΓΙΑΛΟΥΡΟΥΣ

alt

Μπήκαμε για τα καλά σε προεκλογική περίοδο και οι αγανακτισμένοι πολίτες παρακολουθούν εμβρόντητοι τους παλαιοπολιτικούς να ξαναστήνουν, εν μέσω σαρακοστής, τα γνωστά καρναβάλια τους !!... Κρύβουν τον αρπακτικό κυνισμό τους πίσω από νεόκοπες ή ρετουσαρισμένες μάσκες και συμπεριφέρονται σαν να μη συνέβη τίποτα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια! ΟΙ δεινόσαυροι της κομματοκρατίας προσπαθούν απεγνωσμένα να αναβαπτιστούν σε πρόχειρες κολυμβήθρες του Σιλοάμ, για να επανακτήσουν "καθαρό πρόσωπο" και να διεκδικήσουν με θράσος την ψήφο!!!
Στην κωμικοτραγική εκστρατεία τους υποβαστάζονται από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ του συστήματος, που προσπαθούν μάταια να ρίξουν στάχτη στα μάτια των πολιτών και να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη με ψεύτικα διλήμματα.

Ας το πάρουν χαμπάρι : Η κομματοκρατία πέθανε!!! Ξυπνήσαμε και απαιτούμε ριζικές αλλαγές που θα κατοχυρώσουν την άμεση δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία. Στο ψευτοδίλημμα "κομματοκρατία ή χάος", απαντούμε ότι η ίδια η κομματοκρατία οδήγησε τη χώρα στο χάος και την εξαθλίωση. Αν υπάρχουν ακόμη φιλότιμοι και αξιοπρεπείς πολιτικοί στην αντιπολίτευση τους καλούμε να βάλουν στο κέντρο του δημόσιου διάλογου τις ριζικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα και να ενωθούν σε ένα ενιαίο μέτωπο που θα ανατρέψει τους σφετεριστές της λαϊκής βούλησης.

ΚΙΝΗΣΗ ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ:https://www.facebook.com/groups/awaked/367075283315412/?notif_t=like
ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ:https://www.facebook.com/groups/158234477575927/


Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

ΠΩΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΕ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ)

ΤΕΤΆΡΤΗ 7 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012, 20.30-22.30

  • "Αρμονική Ζωή", Γρίβα 23, Χαλάνδρι, Αττική


  • Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ένα τέτοιο πλούσιο και όμορφο στολίδι προέρχεται από μία τέτοια ταπεινή καταγωγή. Ένα φυσικό μαργαριτάρι, αρχικά ήταν ένας κόκκος άμμου ή ένα μικροσκοπικό σκουλήκι που μπήκε μέσα σε ένα στρείδι και δεν μπόρεσε να ξαναβγεί. Για να προστατεύσει το μαλακό σώμα του το στρείδι απελευθερώνει μια σκληρή κρυσταλλική ουσία που ονομάζεται μάργαρο. Τα διαδοχικά στρώματα μάργαρου καθώς καλύπτουν το ξένο αντικείμενο, αυτό σκληραίνει, ώστε τελικά να γίνει ένα μαργαριτάρι.
    Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην ψυχή του ανθρώπου αν αποδεχτεί και χρησιμοποιήσει κατάλληλα τις αντιξοότητες της ζωής.

    404775_10150627745302367_657472366_9055669_988510505_n.jpg

    ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ


Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Ψυχική ισορροπία και αυτογνωσία σε περίοδο κρίσης (εισήγηση 22/2/2012)

uomo_equilibrista_01.jpg


Θέλω να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας.

Θέλω επίσης να ευχαριστήσω το Ινστιτούτο Υπατία, για την εξαιρετική φιλοξενία και την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας. Δεν είναι τυχαίο ότι το ίδιο κτίριο που φιλοξένησε μετανάστες παραχωρείται  πρόθυμα  για την παρούσα εκδήλωση. Σκοπός της αποψινής συνάντησης  δεν είναι μόνο η παροχή οδηγιών ψυχολογικής  εξισορρόπησης σ' αυτή τη  δύσκολη εποχή, αλλά και η πρόθεση να οραματιστούμε μαζί το νέο κόσμο που θέλουμε να αναδυθεί από τις στάχτες της κρίσης.
 Ίσως είναι πιο σημαντικό να αλλάξουμε και να ωριμάσουμε μέσα από την κρίση, παρά να επιβιώσουμε απλά της κρίσης. troktiko_178577_0.jpeg
Θα ξεκινήσω με μια εισήγηση και ακολούθως θα περάσουμε στο κύριο, διαδραστικό  μέρος της αποψινής μας συνάντησης .
Δυό  λόγια για το Κοινωνικό Δίκτυο Θετικής Ενάργειας , που είναι ο κύριος εμπνευστής αυτής της σειράς δωρεάν σεμιναρίων. Το  Δίκτυο ξεκίνησε  ως μια Ομάδα στο
Facebook που δημιουργήθηκε,  με σκοπό να υψώσει ένα ψυχολογικό ανάχωμα στη μιζέρια, την απελπισία, την καταστροφολογία και την τρομολαγνεία που καλλιεργείται σε εποχή οικονομικής, κοινωνικής, πολιτιστικής  και πνευματικής πτώχευσης.  Είμαστε αυτό που σκεφτόμαστε και κανένα εξωτερικό γεγονός δεν μπορεί να μας επηρεάσει πραγματικά  αν εμείς δεν το επιτρέπουμε! Ο φόβος είναι μεταδοτικός αλλά το ίδιο ισχύει  ευτυχώς και για την ευτυχία, όπως μας διαβεβαιώνουν κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι ερευνητές , που μελετούν τις ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις. Πρόσφατα μας το υπενθύμισε ο Νίκος Χρηστάκης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Σκοπός του Δικτύου Θετικής Ενάργειας είναι  η εξάπλωση ενός ρεαλιστικά αισιόδοξου Κύματος που να αφυπνίζει τις συνειδήσεις και να προωθεί τη συνεργασία και την αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών.  Όταν ανεβάζουμε τον  ψυχικό κραδασμό μας στη  νηφάλια, Εναργή  και θετική θεώρηση, τότε τα προβλήματα όχι μόνο δεν μας καταβάλλουν, αλλά μεταμορφώνονται σε ευκαιρίες ανάπτυξης και προοδευτικής αλλαγής, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

"Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσουμε,

αν δεν τους κουβαλάμε  μέσα στην ψυχή μας,
αν η ψυχή μας δεν τους στήνει εμπρός μας."


Η Ομάδα βρήκε από την πρώτη στιγμή μεγάλη ανταπόκριση και αυτή τη στιγμή αριθμεί 3.625 μέλη, απ' όλη την Ελλάδα. Είμαστε ένα ανερχόμενο κοινωνικό φαινόμενο, για να μιλήσουμε με τους όρους του Ινστιτούτου Υπατία. Ίσως ακόμη στην αρχή του, αλλά με μεγάλη δυναμική και ζωντάνια. Θέλει να διαδώσει ιδέες, που συμβάλλουν στην ευαισθητοποίηση των πολιτών γύρω από την ατομική και συλλογική τους ευθύνη, στη διαμόρφωση της κοινής "πραγματικότητας". Είναι πολύ σημαντική η θετική σκέψη, αλλά αν δεν συνοδεύεται από θετικές μορφές δράσης είναι λειψή, και αδύναμη..
Με την παρούσα εκδήλωση  εγκαινιάζεται ένας κύκλος  ανοιχτών διαδραστικών συναντήσεων με σκοπό το θετικό μήνυμα να βγει από τον κυβερνοχώρο και να επεκταθεί στον πραγματικό κόσμο . Είναι πολύ καλός οιωνός ότι η πρώτη εκδήλωση φιλοξενείται σε ένα χώρο που φέρει το όνομα της μεγάλης νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας. Υπάρχουν πολλά σχέδια για δράσεις και εκδηλώσεις που θα απαιτήσουν όμως και τη δική σας ενεργό συμμετοχή και υποστήριξη. Ελπίζω σύντομα να εξευρεθεί ένας χώρος στον οποίο οι συναντήσεις μας θα πραγματοποιούνται σε σταθερή βάση. Όσοι  δεν είσαστε ήδη μέλη του Δικτύου μπορείτε να εγγραφείτε  και να γίνετε μέρος της λύσης. Αν θέλετε να ενημερώνεστε για προσεχείς εκδηλώσεις παρακαλείστε να αφήσετε ονοματεπώνυμο και ηλεκτρονική διεύθυνση. Ήδη έχουν προγραμματιστεί δύο επόμενες  εκδηλώσεις : Μία στο Χαλάνδρι, στην Αρμονική Ζωή (Γρίβα 23), που θα γίνει στις 7 Μαρτίου με θέμα «Πως μετατρέπονται τα προβλήματα σε ευκαιρίες ανάπτυξης» και η άλλη στις 14 Μαρτίου, σε συνεργασία με το Δημοβούλιο Πολιτών, στην Αγία Παρασκευή, στο αμφιθέατρο των μαθημάτων του Λαϊκού Πανεπιστημίου (2ο Γυμνάσιο Αγ. Παρασκευής, Νεαπόλεως 7 ) με θέμα: «Ψυχική Υγεία και αλληλεγγύη των πολιτών». Προσεχώς θα  οριστεί η ημερομηνία της συνάντησης στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Τα θέματα που διαπραγματευόμαστε είναι συναφή, αλλά κάθε φορά θα προσεγγίζονται διαφορετικές πλευρές του ζητήματος.




alt


Ψυχική ισορροπία  και αυτογνωσία σε περίοδο κρίσης

Θα ξεκινήσουμε με την ανάλυση των τριών βασικών εννοιών που συνθέτουν τον τίτλο των  συναντήσεων :

1.Κίση                                   

2.Ψυχική Ισορροπία
3.Αυτογνωσία

Στη συνέχεια θα εξετάσουμε πως τα προβλήματα μπορούν να μεταμορφωθούν σε ευκαιρίες ατομικής και συλλογικής ανάπτυξης και τον ρόλο της αλληλεγγύης στην έξοδο από την κρίση.


Η λέξη Κρίση έχει δύο σημασίες :

  Αφ' ενός αναφέρεται στη μεταβατική περίοδο, την κρίσιμη φάση στην οποία βρίσκεται κάτι.
         Και αφ' ετέρου στην ενέργεια και το αποτέλεσμα του κρίνω, // ασκώ κριτική, διαμορφώνω άποψη // επιδρώ αποφασιστικά πάνω σε κάτι , καθορίζοντας και την τελική του έκβαση

Συνώνυμα : Δίκη, απόφανση, ετυμηγορία, ευθυκρισία

Η κρίση προϋποθέτει διά-κριση, το ξεχώρισμα του χρήσιμου από το άχρηστο ή  επιβλαβές, του σημαντικού από το ασήμαντο, του μη λειτουργικού από το λειτουργικό, της ήρας από το στάρι...

Προϋποθέτει επίσης την σύγκριση. Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Αφού μελετηθούν όλες οι δυνατές λύσεις θα πρέπει να επιλέξουμε την καλύτερη και τη δικαιότερη.
Φυσικά κάθε ορθή κρίση απαιτεί νηφαλιότητα και έλεγχο του θυμικού, που όταν ταράσσεται θολώνει το νου.

Η δίκαιη κρίση χρειάζεται επί πλέον την προσεκτική ενασχόληση, την καλή γνώση των στοιχείων που συγκρίνονται και κριτήρια για την τελική απόφανση. Τα κριτήρια όμως, όπως και τα μέτρα και τα σταθμά είναι συχνά αυθαίρετα... Υπάρχουν πολλοί κοινοί τόποι που πρέπει να επανεξεταστούν και να αναθεωρηθούν και όχι να διαιωνίζονται αδιάκριτα.  Τίθεται λοιπόν ευθέως θέμα αξιών και αρχών.   Τα νέα κριτήρια πρέπει να είναι σαφή, καθαρά, ευκρινή και να προάγουν μια αισθητή βελτίωση τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.  Συνεπώς η διαδικασία της κρίσης , που πρέπει να είναι και αυτοκριτική, είναι αντίθετη με την αδιαφορία, την εξουσιοδοτημένη άποψη, τη μηχανική επανάληψη και τη μη συμμετοχή. Στην παρούσα ιστορική στιγμή η κρίση σήμερα αφορά το σύνολο της προσωπικής και πολιτικής ζωής και δεν περιορίζεται στην κατ' επίφαση δημοκρατική  εκλογή εκπροσώπων κάθε τέσσερα χρόνια ...;Εκ των πραγμάτων καλούμαστε να κρίνουμε και να δράσουμε! Η ανάπτυξη ενός ανθρώπουδεν είναι άλλο από μια αλληλουχία κρίσεων. Οι κρίσεις όμως αυτές μπορεί να είναι δημιουργικές, να αποτελούν δηλαδή ευκαιρίες για την ανάπτυξη καινούριων ικανοτήτων προσαρμογής και προσωπικής εξέλιξης.
Όταν μιλάμε για την κρίση σήμερα εστιαζόμαστε κυρίως στην αρνητική της πλευρά της. Την βλέπουμε ως απειλή . Μια  βίαιη αλλαγή που αποδομεί την προηγούμενη τάξη πραγμάτων , κλονίζει τις βεβαιότητες, τη νωχελική επανάπαυση και ανοίγει διάπλατα την πόρτα στην ανασφάλεια , το απρόβλεπτο και το άγνωστο. Παρότι  η κρίση είναι και ηθική και πνευματική και πολιτιστική, μας  αγγίζει πρωτίστως η οικονομική πλευρά της με την ανεργία, τη μείωση του εισοδήματος, την απειλή της πτώχευσης . Το χειρότερο απ' όλα είναι η έλλειψη ορατής εξόδου και θετικών σημείων αναφοράς .  Μερικοί δεν αντέχουν τις αλλαγές και καταρρέουν. Κλείνονται στον εαυτό τους και γεμίζουν αρνητικά συναισθήματα : θυμό, φόβο, απελπισία. Το χρόνιο στρες μειώνει τις αντιστάσεις του οργανισμού και οδηγεί σε ψυχοσωματικές διαταραχές, κατάχρηση νόμιμων και παράνομων ουσιών, κατάθλιψη και πράξεις αυτοκαταστροφής. Αυτή είναι αυτή η σκοτεινή πλευρά της κρίσης που προβάλλεται κατά κόρον από μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ. Οι κρίσεις ήταν πάντα η αγαπημένη τους τροφή, γιατί ο φόβος και ο κίνδυνος (πραγματικός ή φανταστικός), μαγνητίζουν την προσοχή και συνεπώς είναι εμπορικοί. Παράλληλα ο εκφοβισμός χρησιμοποιείται ευρέως από την εκάστοτε εξουσία ως μέσον καταστολής και συμμόρφωσης .

Αφού η οικονομική κρίση  δεν φαίνεται να αλλάζει στο εγγύς μέλλον , χρειάζεται να βρούμε τρόπους να είμαστε καλά, υγιείς και ισορροπημένοι μέσα σ' αυτή. Χρειάζεται να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, σκεφτόμενοι αισιόδοξα και αντικαθιστώντας τον αρνητικό τρόπο σκέψης με έναν περισσότερο ρεαλιστικό. Και δεν μιλάμε για θεωρητική ωραιοποίηση μιας κατάστασης, αλλά για ανεύρεση πρακτικών λύσεων. Όταν εστιάζουμε στη λύση πρακτικών προβλημάτων, εντοπίζοντας τις πραγματικές μας ανάγκες και παίρνοντας τα μέτρα μας, αυξάνουμε την αίσθηση ελέγχου.

Αντίθετα, η καταστροφολογία, ο εκ των προτέρων πανικός και η κατασκευή και καλλιέργεια ζοφερών σεναρίων μας αποπροσανατολίζουν από τον εποικοδομητικό σχεδιασμό και τελικά από την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε. Χρειάζεται δηλαδή να επιβάλλουμε τη λογική σκέψη στη συναισθηματική αντίδραση του άγχους και όχι να «αρρωσταίνουμε» εκ των προτέρων για κάτι που δεν είναι βέβαιο ότι θα συμβεί. Ενδεικτική για τις συνέπειες του «εκ των προτέρων πανικού» είναι μια έρευνα που αποκαλύπτει σε αρκετές  περιπτώσεις πιο έντονα συμπτώματα κατάθλιψης σε υπαλλήλους που ζούσαν υπό την απειλή της απόλυσης, παρά σε όσους πραγματικά απολύθηκαν! Σε μεγάλο βαθμό τα αποτελέσματα εξαρτώνται από τις δικές μας προσμονές. Η αυθυποβολή της καταστροφής οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην επαλήθευση της προφητείας. Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί ευρέως το περίφημο «πείραμα του Μόντρεαλ» και της εφαρμογής του από κέντρα εξουσίας πάνω σε μεγάλους πληθυσμούς. Από την έρευνα που έκανα δεν μπόρεσα να εξακριβώσω την αληθινή υπόσταση αυτού του πειράματος αλλά το βέβαιο είναι πως η δύναμη της σκέψης και της φαντασίας είναι τεράστια και αυτό το γνωρίζουν καλά όσοι διαχειρίζονται τα ΜΜΕ και ελέγχουν την κοινή γνώμη. Ο φόβος ως γνωστόν  παραλύει τη θέληση και οδηγεί στην υποταγή και τη μοιρολατρία. Θυμηθείτε το 1984 του Όργουελ με τους φανταστικούς εχθρούς που είχε επινοήσει το ολοκληρωτικό κράτος για να ελέγχει τους πολίτες. Αυτό δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα αφού καλλιεργείται συστηματικά  ένα καθεστώς φόβου: η νόσος των τρελών αγελάδων, η «Γρίπη των Χοίρων», των πτηνών, το AIDS, η μόλυνση,  ο πυρηνικός κίνδυνος, οι προφητείες των Μάγιας για την καταστροφή του κόσμου (στο τέλος του 2012)  και άλλα πολλά.  Δεν πρέπει να αφήσουμε τον φόβο να μας κάνει αγέλη.   Σ' αυτόν τον ακήρυχτο ψυχολογικό πόλεμο μπορούμε να αντιτάξουμε τα ίδια όπλα.  Καθαρή και θετική σκέψη, υψηλό φρόνημα, αισιόδοξο οραματισμό , εκπομπή φωτεινών μηνυμάτων και έμπρακτη αλληλεγγύη .


alt

Υπάρχει ωστόσο και η φωτεινή πλευρά της κρίσης που συχνά περνάει απαρατήρητη

Το κινέζικο ιδεόγραμμα της κρίσης (q:) αναλύεται σαν κίνδυνος (q- wei) και ευκαιρία (:-ji). Συνεπώς , όπως λέει και ο Στωικός φιλόσοφος Επίκτητος δεν είναι τα ίδια τα πράγματα (η κρίση εν προκειμένω) που μας ταράζουν,  αλλά το πώς εμείς τα  ερμηνεύουμε. Ουδέν κακόν αμιγές καλού έλεγαν οι πρόγονοί μας.  Σοφία είναι να αποδεχόμαστε με γαλήνη τα  πράγματα που δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε να έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε αυτά που μπορούμε και να γνωρίζουμε τη διαφορά . Όταν δεν μπορούμε  λοιπόν να αλλάξουμε  τον άνεμο γυρίζουμε  κατάλληλα το πανί μας και εκμεταλλευόμαστε την προωθητική του δύναμη!
Πολλοί αυτή την περίοδο, υπό την πίεση των συνθηκών, ξύπνησαν από τον λήθαργο των βεβαιοτήτων και μας ανεμελιάς, ξεπέρασαν την μοιρολατρία και οι λιγότερο φοβικοί πήραν ήδη ή παίρνουν το ρίσκο μας κινητοποίησης και μας αναζήτησης λύσεων. Στα χρόνια της ναρκισσιστικής ευμάρειας κλείσαμε τα μάτια μας μπροστά σε πολλά κακώς κείμενα , που τώρα ανακαλύπτουμε έκπληκτοι!  Στερηθήκαμε τα σημαντικά για να κυνηγήσουμε τα περιττά.  Αυτοπαγιδευτήκαμε  σε μια κατάσταση υλικού ευτυχισμού. Μεταφέραμε το κέντρο βάρος της ζωής μας από την ουσία στην περιουσία. 
H οργή,  λέει ο Στέλιος Ράμφος, δείχνει ένα μεγάλο κενό. Το κενό προκαλείται από την αδυναμία της αποδοχής του εαυτού χωρίς την υλική στήριξη. Υπήρξαν  στην ιστορία μας και εποχές πολύ πιο δύσκολες, όπως η πείνα του 1942 -43. Εκεί, επειδή υπήρχε ένας στόχος, η αντίσταση στον  κατακτητή , τα πράγματα , παρά τις ακραίες συνθήκες, ήταν ψυχολογικά πολύ καλύτερα. Υπήρχε ενθουσιασμός, ηρωισμός, ελπίδα, πίστη.  Η κρίση αποκάλυψε το τεράστιο υπαρξιακό κενό και την πτώχευση των αξιών που επωάσθηκε την περίοδο των παχιών αγελάδων.  Δεν πενθούμε μόνο για τις υλικές ζημίες αλλά και για την απώλεια του υλικού εαυτού μας.

Και πώς άλλωστε να μην πληγεί η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθησή  μας , όταν έχουμε γαλουχηθεί σε μια κοινωνία με κύριο motto το «καταναλώνω άρα υπάρχω»; Τα νέα οικονομικά δεδομένα οδηγούν στην κατάρρευση ενός ολόκληρου συστήματος, με το οποίο μπορούσαμε  μέχρι τώρα να διαχειριστούμε  τα αρνητικά μας συναισθήματα , μέσω του καταναλωτισμού.  Τώρα που η δυνατότητα του «shopping therapy» περιορίζεται σημαντικά, καλούμαστε περισσότερο επιτακτικά να έρθουμε αντιμέτωποι με την εσωτερική μας πραγματικότητα‡ έργο δύσκολο και πολλές φορές επώδυνο, καθώς έχουμε μάθει να αυτοπροσδιοριζόμαστε , με βάση το «τι έχουμε» και όχι το «τι είμαστε».
 Η κρίση μας αναγκάζει βίαια να βγούμε από τον  ατομικισμό και να αναζητήσουμε τον συνάνθρωπο, να κάνουμε αυτοκριτική και να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες μας... Ο κίνδυνος ενώνει τους ανθρώπους, τους δραστηριοποιεί και τους εμπνέει. Ξαναβάζει σε λειτουργία τη σκέψη και φέρνει στην επιφάνεια την ξεχασμένη αλληλεγγύη. Έχουμε μοναδική ευκαιρία να εγκαταλείψουμε τη νοοτροπία  του απάνθρωπου ανταγωνισμού με εκείνη της συντροφικότητας και της συνεργασίας. Μόνοι τους οι πολίτες προσπαθούν από κάτι να πιαστούν, οι ίδιοι να δημιουργήσουν ένα όραμα, να υπερβούν την κακή μοίρα της χώρας.  Είτε διαισθητικά, είτε από ανάγκη, αντιδρούν, δίνουν σήματα απελευθέρωσης, κινητοποίησης και ενεργοποίησης. Θα έχετε προσέξει ότι πολλοί νέοι  αντί να παγώνουν από την αγωνία του μέλλοντος, κάνουν θέατρο, μουσική, γράφουν βιβλία, συμμετέχουν σε εθελοντικές ομάδες ...;  Έχουμε αντιληφθεί ότι δεν μπορούμε πλέον να  παραδίδουμε εν λευκώ τη ζωή μας  στους επαγγελματίες πολιτικούς, τους απρόσωπους τεχνοκράτες και τα διεθνή κέντρα εξουσίας. Ο δημόσιος διάλογος ξαναζωντανεύει. Μέσα απ' τις ζωηρές συζητήσεις και τις αναζητήσεις λύσεων, γινόμαστε  ερασιτέχνες οικονομολόγοι, αναλυτές, σχολιαστές, δημοσιογράφοι και φιλόσοφοι. Από θεατές γινόμαστε ενεργοί πολίτες που αγανακτούν, κρίνουν και αμφισβητούν. Είναι αυτά σημάδια ενθαρρυντικά, αποτέλεσμα αυτοσυνειδησίας και όχι πολιτικών ή άλλων παρεμβάσεων.

Το επόμενο και δυσκολότερο βήμα  είναι να υπερβούμε την στείρα αγανάκτηση, να συλλάβουμε  και να κυοφορήσουμε το νέο που θα αντικαταστήσει το σαθρό και δυσλειτουργικό του παρελθόντος, χωρίς όμως να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη!  Θα ήταν μεγάλο ατόπημα , με την πρώτη ανάκαμψη της οικονομίας, να τα μπαλώσουμε πρόχειρα και να επιδιώξουμε απλά την παλινόρθωση της προηγούμενης προβληματικής ισορροπίας. Η  κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα ίδια τα αίτια και με τα ίδια πρόσωπα που το γέννησαν, με νέες αποκρατικοποιήσεις, περιορισμό μισθών, συντάξεων και δαπανών για την παιδεία και την υγεία. Η επιστροφή στη γεωργία και την κτηνοτροφία με σύγχρονη οικολογική τεχνολογία , οι τράπεζες χρόνου και τα ανταλλακτικά δίκτυα αποτελούν αισιόδοξες εναλλακτικές λύσεις  που μπορούν να βοηθήσουν τις τοπικές κοινωνίες να αναπνεύσουν, να ζήσουν και να αναπτυχθούν μέσα σε δύσκολες οικονομικά εποχές. Ήδη υπάρχουν 26   τοπικά δίκτυα ανταλλαγών που αναπτύχθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια σε όλη την Ελλάδα . Η συμμετοχή σ' αυτά είναι ένας τρόπος να ζεις και να εργάζεσαι χωρίς χρήματα.

 Στο δημοφιλές βιβλίο «Το δόγμα του Σοκ» η Καναδή συγγραφέας Ναόμι Κλαϊν  υποστηρίζει ότι ο Καπιταλισμός πάει χέρι-χέρι με την απολυταρχία και τη βαρβαρότητα και ότι δικτάτορες και άλλες μοχθηρές πολιτικές φυσιογνωμίες επωφελούνται από τα "Σοκ" - καταστροφές δηλαδή, φυσικές ή κατασκευασμένες - για να αυξήσουν την εξουσία τους και να εφαρμόσουν αντιδημοφιλείς μεταρρυθμίσεις προς την κατεύθυνση της ελεύθερης αγοράς. Ως κύριο στοιχείο απόδειξης της θέσης της χρησιμοποιεί ένα απόσπασμα του Μίλτον Φρήντμαν, προφήτη του αχαλίνωτου φιλελευθερισμού, που λέει τα εξής:
"Μόνο μια κρίση - πραγματική ή εικονική- παράγει πραγματική αλλαγή. Όταν η κρίση ξεδιπλώνεται, οι ενέργειες που αναλαμβάνονται εξαρτώνται από τις υποκείμενες ιδέες. Θεωρώ πως αυτός είναι ο βασικός μας σκοπός:
Να παράγουμε εναλλακτικές  πολιτικές, να τις διατηρήσουμε ζωντανές και διαθέσιμες μέχρι το πολιτικά αδύνατο να γίνει πολιτικά αναπόφευκτο".
Αυτή η ίδια σκέψη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μπούμερανγκ!
Μια κρίση μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για να σκλαβωθούν  είτε για να απελευθερωθούν οι κοινωνίες. Είναι σημαντικό λοιπόν να παράγουμε εναλλακτικές πολιτικές, που να διασφαλίζουν τα ατομικά δικαιώματα και την αυτοδιαχείριση των λαών. Η λέξη «ανάπτυξη» δεν πρέπει να σημαίνει αποκλειστικά παραγωγή και διανομή υλικών αγαθών με την μεγιστοποίηση του χρηματικού κέρδους, αλλά κυρίως ανάπτυξη των ανθρώπινων όντων.

Όπως υποστηρίζει ο Νοάμ Τσόμσκι : «Σκοπός μιας δημοκρατικής κοινωνίας δεν είναι η παραγωγή αγαθών, αλλά η δημιουργία ελεύθερων ανθρώπινων υπάρξεων».

Η Χάνα  Άρεντ υπογραμμίζει : << ο μέγιστος κίνδυνος του σημερινού κόσμου είναι η ματαίωση της ικανότητας του πράττειν>>. Το ζήτημα είναι να εξελίξουμε μια εξέγερση από τον χαρακτήρα της διαμαρτυρίας σε εκείνο της πρότασης! Οι νέες συμμαχίες, που περιλαμβάνουν ήδη εκατοντάδες ομάδων, δικτύων και οργανώσεων, έχουν σαν κοινό παρανομαστή την καταδίκη της αυθαιρεσίας των εξουσιών, της γραφειοκρατίας και της βίας και την προώθηση της αλληλεγγύης και της συμμετοχικής δημοκρατίας. Οι νέοι φορείς δεν θα αργήσουν να εκφράσουν την πλειοψηφία των πολιτών , που σήμερα, εντελώς απογοητευμένη και αλλοτριωμένη, αδιαφορεί και δεν παίρνει μέρος στις δημοκρατικές διαδικασίες. Μ' αυτόν τον τρόπο θα αποτραπεί και ο ορατός κίνδυνος εκμετάλλευσης της υποβόσκουσας αποστροφής στο πολιτικό σύστημα εκ μέρους εξτρεμιστικών ρευμάτων, που παρουσιάζονται ως υπερασπιστές του απλού απελπισμένου ανθρώπου και εκφραστές της λαϊκίστικης  ιδεολογίας της ριζικής άρνησης.

Για να βγούμε από την κρίση και να εφεύρουμε το νέο απαιτείται λοιπόν ένα εναλλακτικό όραμα. Για την επινόηση αλλά να υλοποίηση ενός  οράματος απαιτούνται   ψυχική ισορροπία και Αυτογνωσία.

ΨΥΧΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ  ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ

20090814115340-la-equilibrista.jpgΟ όρος «ψυχική ισορροπία» είναι συνώνυμος με την ψυχική υγεία. Σαν μέτρο αναφοράς εκλαμβάνεται ο στατιστικά «μέσος άνθρωπος». Κατά συνέπεια ο υπερβαίνον τον μέσο όρο κατατάσσεται αυτόματα στους «υπεφυσικούς», ο δε υπολειπόμενος στους υπολειτουργικούς ή «παθολογικούς». Σύμφωνα μ' αυτόν τον ορισμό θεωρούμε «φυσιολογική» την νευρωτική κατάσταση του σύγχρονου ανθρώπου με το έντονο στρες, τις ελαφριές φοβίες του, τη δυσθυμία , τους ελεγχόμενους ψυχαναγκασμούς και τις σωματοποιήσεις  του.
Αντίθετα κατατάσσουμε στους ψυχοπαθολογικούς όσους δεν μπορούν εμφανώς να συμμετάσχουν στον ανταγωνισμό και την παραγωγική διαδικασία. Όσους ξεφεύγουν από την κοινώς αποδεκτή συμπεριφορά και τις υποχρεώσεις.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, αν μας επισκεπτόταν ένας εξωγήινος και μας μελετούσε τι συμπεράσματα θα έβγαζε για την ψυχική μας κατάσταση;  Πως θα χαρακτήριζε μια ανθρωπότητα συνεχώς σε πόλεμο,  που ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος των πόρων σε εξοπλισμούς, που αφήνει να πεθαίνουν άνθρωποι από την πείνα, που καταστρέφει το περιβάλλον και θέτει σε κίνδυνο την ίδια την επιβίωση του πλανήτη, που στο όνομα του αχαλίνωτου κέρδους ολόκληροι λαοί οδηγούνται στην φτώχια και την εξαθλίωση ; Η λίστα με ακρότητες, φανατισμούς και φρικαλεότητες είναι ατέρμονη.

Ας επανέλθουμε όμως στα δικά μας. Σε εποχή κρίσης τα συνηθισμένα ενοχλήματα του καθημερινού ανθρώπου διογκώνονται  και παράγουν δυσλειτουργία. Έτσι η θλίψη γίνεται κατάθλιψη με συχνό αυτοκτονικό ιδεασμό, το άγχος κρίσεις πανικού με έντονα σωματικά συμπτώματα, ο φόβος φοβίες και οι περιστασιακές εμμονές μετατρέπονται σε επώδυνες ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές.
Στην αρχή το παλεύει κανείς και προσπαθεί να αποκτήσει την ισορροπία του με διάφορους ευφάνταστους τρόπους. Όταν τα συμπτώματα γίνουν δυσβάσταχτα και εφόσον  ξεπεράσει τις αναστολές και τις προκαταλήψεις του, αρχίζει να ζητάει τη βοήθεια του ειδικού. Συνήθως ξεκινάει με μια επίσκεψη σε παθολόγο, ψυχολόγο  και ίσως τελικά σε ψυχίατρο...
Τα φάρμακα ανακουφίζουν προσωρινά τα συμπτώματα  τα οποία αναζωπυρώνονται κατά κανόνα με τη διακοπή της αγωγής.   Αν κάποιος αποφασίσει να μπει σε μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία τότε μπορεί να κάνει κάποιες βαθιές και ουσιαστικές αλλαγές στη ζωή του. Ο ψυχολόγος δεν μπορεί να μας δώσει τη λύση αλλά μπορεί να μας βοηθήσει να χειριζόμαστε τις καταστάσεις και τα προβλήματα που μας απασχολούν ώστε να γίνουμε περισσότερο λειτουργικοί.  Αν τα συμπτώματα στάθηκαν η αφορμή να ξεκινήσει απρόθυμα τη διαδικασία της ενδοσκόπησης, στην πορεία ανακαλύπτει ότι του προσφέρεται μια μοναδική ευκαιρία στοχασμού πάνω στη ζωή του και ενδεχομένως διόρθωσης της πορείας που ακολουθούσε. Στις πιο ελαφριές περιπτώσεις αυτή η ενδοσκόπηση μπορεί να γίνει από το ίδιο το άτομο. Κοιτάζοντας προσεκτικά μέσα του μπορεί να ανακαλύψει τις αντιφάσεις και τις συγκρούσεις. Μπορεί να αναθεωρήσει την κλίμακα των αξιών του, να επαναξιολογήσει ποιότητες που είχε λησμονήσει, να θέσει ανώτερους στόχους. Ο δρόμος της αυτογνωσίας όμως, δεν είναι εύκολος. Στην πορεία μας θα συναντήσουμε πολλά εμπόδια  με σημαντικότερα το φόβο της αλλαγής και τον φόβο του αγνώστου. Ένα μέρος μας θυσιάζει την ελευθερία για τη σιγουριά της φυλακής του... Τώρα που η φυλακή της σιγουριάς καταρρέει δίνεται μοναδική ευκαιρία να τολμήσουμε την έξοδο. 

Τις τελευταίες δεκαετίες βρίσκεται σε εξέλιξη στη Δύση η δημιουργία μιας ολοκληρωμένης συστηματικής και εμπειρικά δομημένης γενικής ψυχολογίας, που περιλαμβάνει τα βάθη, αλλά και τα ύψη της ανθρώπινης φύσης. Το ανθρωπιστικό πρότυπο της ψυχικής υγείας δεν είναι πια ο μέσος, νευρωτικά προσαρμοσμένος άνθρωπος, αλλά ο ολοκληρωμένος, αυτοπραγματωμένος ή εξατομικευμένος άνθρωπος. Αυτό το είδος του ανθρώπου έχει ενεργοποιήσει και αναπτύξει όλες τις πλευρές του σε μέγιστο βαθμό ( συμπεριλαμβανομένης και της πνευματικής του διάστασης) και έχει εναρμονιστεί με το σύμπαν.  Σαν "τρίτη δύναμη" στη σύγχρονη ψυχολογία (ιστορικά μετά την ψυχανάλυση και τον συμπεριφορισμό) ενδιαφέρεται για θέματα που έχουν περιορισμένη θέση στις υπάρχουσες θεωρίες και συστήματα, π.χ. αγάπη, δημιουργικότητα, ύπαρξη, γίγνεσθαι, παιχνίδι, αυθορμητισμός, αυτονομία, υπευθυνότητα, νόημα, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, υπερβατική εμπειρία, έκσταση, αυτοπραγμάτωση και άλλα σχετικά θέματα.
Ο Μaslowδιακρίνει τρεις τομείς ή επίπεδα σ' αυτή τη Γενική Ψυχολογία :

α) Τηνψυχολογία «Ε», που αναφέρεται στην ψυχολογία των ελλείψεων και των παθολογικών καταστάσεων.

 

β) Την ψυχολογία «Γ» ( του γίγνεσθαι), που ασχολείται με την πορεία της ανάπτυξης των δυνατοτήτων του ατόμου, προς το τρίτο επίπεδο.

 

γ) Την ψυχολογία «Υ» ( της ύπαρξης), που μελετά τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά των αυτοπραγματωμένων ανθρώπων που εκλαμβάνονται ως το ιδανικό ψυχικό πρότυπο.

 

Κατ' ουσία η ψυχολογία «Υ» είναι διαπροσωπική και Υπερπροσωπική καθ' όσον ο ολοκληρωμένος άνθρωπος έχει διευρύνει τα όρια της ατομικής του συνείδησης , ώστε να ταυτίζεται με τον Όλον. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται « Κοσμική Συνείδηση» ή « Υπέρτατη Ταύτιση», και τον συνδέει με ένα κόσμο που βρίσκεται πέρα από τον συμβατικό χωρόχρονο.Η υπερπροσωπική ψυχολογία επιβεβαίωσε πως χωρίς το διατομικό και το υπερβατικό γινόμαστε άρρωστοι, βίαιοι, μηδενιστές και απαθείς. Ο άνθρωπος χρειάζεται κάτι "μεγαλύτερο από τον ίδιο" για να νοιώθει δέος απέναντί του και να του αφοσιώνεται με μια καινούργια νατουραλιστική, εμπειρική και όχι αναγκαστικά θρησκευτική έννοια, όπως περιέγραψαν περίφημα o H.Thoreau, o W.Whitman, o William James και ο John Dewey.

 

Η ψυχαναλυτική θεωρία και ο συμπεριφορισμός ανήκουν στο πρώτο βασικό επίπεδο της Γενικής Ψυχολογίας. Σύμφωνα με τον Φρόϋντ υπάρχει ψυχολογικός ντετερμινισμός ή εσωτερική αιτιοκρατία. Κάθε συμπεριφορά, δηλαδή, υπακούει σε ορισμένα εσωτερικά αίτια (ένστικτα, ενορμήσεις), τα οποία "έλκουν" το άτομο σε δράση. Το συμπεριφοριστικό μοντέλο υποστηρίζει την εξωτερική αιτιοκρατία, δηλαδή ότι εξωτερικές ή περιβαλλοντικές δυνάμεις (ερεθίσματα) "ωθούν" την ανθρώπινη συμπεριφορά. Είναι προφανές, με βάση αυτές τις απόψεις πως το άτομο πάρα πολύ λίγα θα μπορούσε να κάνει για να ελέγξει την συμπεριφορά του, μια και το σενάριο γράφεται, διαμορφώνεται ή κατευθύνεται μηχανιστικά από άλογες εσωτερικές και τυχαίες εξωτερικές δυνάμεις.

Αντίθετη απέναντι σ' αυτές τις απαισιόδοξες θεωρίες στέκεται η ανθρωπιστική ψυχολογία που αντλεί ένα σημαντικό μέρος της φιλοσοφίας της από τον υπαρξισμό.  Η υπαρξιακή ψυχολογία δεν δέχεται την εφαρμογή της αρχής της αιτιότητας, που χρησιμοποιείται στις φυσικές επιστήμες, στην ψυχολογία. Επίσης απορρίπτει τον θετικισμό, τον ντετερμινισμό και τον υλισμό. Θεωρεί ότι η ψυχολογία δεν μοιάζει με τις άλλες επιστήμες και γι' αυτό χρειάζεται να εφαρμόζει την δική της μέθοδο, που είναι η φαινομενολογική ανάλυση και να στηρίζεται στις δικές της αρχές, όπως είναι : η ύπαρξη μέσα στον κόσμο, η ελευθερία, η υπευθυνότητα, η αυτοϋπέρβαση και άλλες που προέρχονται από την οντολογία του Heidegger. Στο σύνολό τους, οι περισσότερες φιλοσοφίες και θρησκείες, ανατολικές ή δυτικές, έχουν διχοτομήσει τον άνθρωπο, διδάσκοντας ότι ο καλύτερος τρόπος για να γίνει κανείς "ανώτερος" είναι να αποποιηθεί και να κατανικήσει το "κατώτερο". O ανθρωπιστικός υπαρξισμός αντιτάσσεται στον δυϊσμό του υποκειμένου (νους) και του αντικειμένου (σώμα, περιβάλλον), υποστηρίζοντας την ενότητα του ατόμου-μέσα-στον κόσμο. Οι άνθρωποι υπάρχουν, είναι μέσα στον κόσμο, αλλά παράλληλα επιθυμούν και μπορούν να υπερβούν τον κόσμο! Αυτό κατά τον Binswanger δεν σημαίνει να ελπίζουν παθητικά σε κάποιο εξωγήινο παράδεισο, αλλά να ξεπεράσουν εδώ και τώρα τα ίδια τους τα συνειδησιακά φράγματα. Και εδώ ακριβώς υπεισέρχεται η έννοια της υπευθυνότητας του ανθρώπου που συμβαδίζει με την ελευθερία του. Ο άνθρωπος χαρακτηρίζεται από μια ενεργητική και όχι παθητική στάση απέναντι στη ζωή, που είναι μια συνεχής σειρά αποφάσεων, μέσα από τις οποίες αυτοκαθορίζεται. O Σαρτρ και άλλοι μιλούν για τον "εαυτό σαν έργο". Επιλέγει αδιάκοπα μεταξύ του να προχωρήσει μπροστά προς το άγνωστο ή να πάει προς τα πίσω, προς τη γνωστή ρουτίνα και το εύκολα προβλεπόμενο παρελθόν. Εάν επιλέξει το status quo θα βιώσει την υπαρξιακή ενοχή (αίσθημα χαμένων ευκαιριών) και θα ζήσει μια ζωή μη αυθεντική. Ένας μη πραγματωμένος άνθρωπος βρίσκεται, λίγο πολύ, σε εξαρτημένη θέση και προσπαθεί να εξασφαλίσει την απαραίτητη ενέργεια για την επιβίωσή του μέσα από ένα σκληρό αγώνα για δύναμη και εξουσία. Ο E.Fromm υποστηρίζει ότι το κάθε άτομο στην προσπάθειά του να προσαρμοστεί μέσα στην κοινωνία υιοθετεί ένα κοινωνικό τύπο, πιστεύοντας ότι έτσι θα δώσει λύση στο πρόβλημα της μοναξιάς του και θα του εξοικονομήσει την απαιτούμενη ενέργεια. Αυτό οδηγεί συνήθως στις διάφορες μορφές του μη παραγωγικού κοινωνικού τύπου που είναι ο υποτακτικός, ο εκμεταλλευτής, ο σαδιστής, ο μαζοχιστής και ο αυτόματος τύπος. Αναγκαστικά, ο άνθρωπος αυτός που παρακινείται από τις ελλείψεις του, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι κυβερνάει τον εαυτό του ή ότι ελέγχει τη μοίρα του. Είναι έρμαιο στην κριτική και την επιδοκιμασία των άλλων. Πρέπει να συμμορφωθεί με τις επιθυμίες, τους κανόνες και τις ιδιοτροπίες τους, από φόβο μήπως υπονομεύσει τις πηγές του. Αυτό το είδος γεμάτης άγχους εξάρτησης γεννά επίσης εχθρότητα, που μειώνει ακόμα περισσότερο την ελευθερία.

Υγιής κοινωνικός τύπος είναι μόνο αυτός της παραγωγικής αγάπης, που εκφράζεται από το Αυτοπραγματωμένο άτομο. Όσο ένας άνθρωπος πλησιάζει προς την ιδανική αυτή κατάσταση, τόσο γίνεται λιγότερο εξαρτημένος και περισσότερο αυτόνομος και αυτοκατευθυνόμενος. Οι καθοριστικοί παράγοντες που τον κυβερνούν είναι τώρα πρωταρχικά εσωτερικοί, μάλλον, παρά κοινωνικοί και συνδέονται με την ανάπτυξη της συνειδητότητας. Είναι οι νόμοι της δικής του βαθύτερης φύσης, οι ικανότητές και τα ταλέντα του, οι δημιουργικές του τάσεις, η ανάγκη να γνωρίσει τον εαυτό του, να ολοκληρώσει το δυναμικό του και να επιτελέσει την αποστολή του, που είναι υπηρεσία και ακτινοβολία. Εφ' όσον εξαρτάται λιγότερο από τους άλλους ανθρώπους, παρουσιάζει και λιγότερη απογοήτευση, λιγότερο άγχος και λιγότερη επιθετικότητα. Χρειάζεται λιγότερο τον έπαινο και την στοργή τους. Αυτονομία ή σχετική ανεξαρτησία από το περιβάλλον σημαίνει επίσης σχετική ανεξαρτησία από τις αντίξοες συνθήκες, όπως η κακοτυχία, τα χτυπήματα της μοίρας και η στέρηση. Οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίζει ο προσωπικός εαυτός, ο βαθύτερος τα υπερβαίνει και παραμένει ανέγγιχτος, όπως ο βυθός του ωκεανού, όταν η επιφάνεια μαστίζεται από αφρισμένα κύματα. Τον γαλήνιο υπερπροσωπικό μάρτυρα, που βρίσκεται στο "μάτι του κυκλώνα", τον ανακαλύπττει στην υπέρβαση της ταύτισης με όλα τα αντικείμενα: φυσικά, νοητικά ή συναισθηματικά. Κάνει ότι και οποιοσδήποτε καθρέφτης, ο οποίος αντανακλά τέλεια και αμερόληπτα οτιδήποτε περάσει από μπροστά του, χωρίς να κατακρατά τίποτε.
Από τη στιγμή που κατακτήσει κανείς αυτή την κατάσταση διαλύεται κάθε εσωτερική αναταραχή, "λύεται πας της ψυχής χειμών", κατά τον Επίκουρο, που στην επιστολή του προς Μενοικέα συνεχίζει : << Αληθινά αισθανόμαστε (πιεστική) την ανάγκη για ηδονή, όταν υποφέρουμε από την έλλειψη αυτής της πληρότητας. Η τύχη για τον σοφό δεν είναι μια θεότης, όπως για τις μάζες και δεν δίνει καλό ή κακό καθοριστικό για την μακάρια ζωή. Γι' αυτό είναι προτιμότερο να είσαι άτυχος, αλλά σοφός (ευλογίστως ατυχείν), παρά τυχερός και ανόητος (αλογίστως ευτυχείν). Ο άνθρωπος που έχει κατακτήσει την αταραξία ζει σαν Θεός μεταξύ των ανθρώπων>>.

Ο υγιής αυτός τύπος δεν ανταποκρίνεται ασφαλώς στις συμβατικές  νευρωσικές απαιτήσεις της κοινωνίας του, που συχνά τον αντιμετωπίζει με καχυποψία αν όχι με καθαρή εχθρότητα, καθ' ότι όχι μόνο δεν εντάσσεται στο γενικό πλαίσιο, αλλά της καθρεπτίζει όλες τις αντιφάσεις και τα κακώς κείμενα. Αυτή η αποδέσμευση από τον κόσμο και τις πιέσεις του δε σημαίνει ασφαλώς έλλειψη επαφής μ' αυτόν. Αντίθετα μάλιστα! Στον έκτο τόμο της Πολιτείας ο Πλάτων λέει : << Σ' εκείνους που "εκ τινος θείας επιπνοίας" , "θεία τινι τύχη" πέτυχαν να φτάσουν στην είσοδο του σπηλαίου, δεν θα επιτρέψουμε να μείνουν εκεί και να μην επιστρέψουν πίσω στους δυστυχείς φυλακισμένους που δέσμιοι ζουν μέσα στο σκότος της πλάνης >>.

 Όταν ένα άτομο παρακινείται από τις ελλείψεις, η εξάρτηση από τους άλλους χρωματίζει έντονα και περιορίζει την ελευθερία των διαπροσωπικών σχέσεων. Το να βλέπει κανείς τους ανθρώπους πρωταρχικά σαν " ικανοποιητές των αναγκών" του ή σαν πηγές παροχής απόλαυσης, είναι μια επικίνδυνη αφαίρεση. Τα στοιχεία που δεν συνδέονται με τις ανάγκες του, είτε παραβλέπονται, είτε θεωρούνται βαρετά, εκνευριστικά, απειλητικά. Η αντικειμενική, ολιστική αντίληψη της μοναδικότητας ενός ανθρώπου καθίσταται δυνατή, μόνο όταν δεν απαιτούμε τίποτα από αυτόν, μόνο όταν δεν τον χρειαζόμαστε πιεστικά. Η απτή, αισθητική αντίληψη-απόλαυση, ολόκληρης της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι πολύ περισσότερο εφικτή για εκείνους που αυτοπραγματώνονται (ή σε στιγμές αυτοπραγμάτωσης). Η επιδοκιμασία, ο θαυμασμός και η αγάπη βασίζονται τότε στα εγγενή χαρακτηριστικά του άλλου και όχι στην χρησιμότητά του. Αυτό το είδος αγάπης ονομάζεται <<αγάπη χωρίς ανάγκες>>.

Η ανάγκη για αγάπη, όπως την έχουν μελετήσει διάφοροι ερευνητές (Bowlby, Spitz, Levy) είναι συχνά μια "ασθένεια έλλειψης", μια ακόρεστη δίψα προσοχής, επιβεβαίωσης, ελέγχου και ασφάλειας. Το υγιές ολοκληρωμένο άτομο, μη έχοντας αυτές τις ελλείψεις να αναπληρώσει, δε χρειάζεται να δέχεται αγάπη παρά μόνο σε σταθερές μικρές δόσεις συντήρησης και μπορεί ακόμα και να κάνει χωρίς αυτές για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κλινικές μελέτες υγιών ανθρώπων δείχνουν ότι παρόλο που χρειάζονται λιγότερο να παίρνουν αγάπη, είναι περισσότερο ικανοί να δίνουν αγάπη. Κατ' αυτή την έννοια είναι άνθρωποι γεμάτοι αγάπη, που ακτινοβολούν φυσικά και με ανιδιοτέλεια γύρω τους.

Σύμφωνα με την ανθρωπιστική θεώρηση, η ανθρώπινη φύση δεν είναι διόλου τόσο κακή, όσο έχει θεωρηθεί. Η καταστροφικότητα, ο σαδισμός, η σκληρότητα, η κακία κ.λ.π., δεν είναι εγγενείς ιδιότητες, αλλά μάλλον βίαιες αντιδράσεις ενάντια στη ματαίωση όχι μόνο των βασικών, αλλά και των γνήσια ανθρώπινων αναγκών, που πηγάζουν από την ιδιαιτερότητα της φύσης του : ανάγκη ενότητας με τα άλλα όντα, ανάγκη δημιουργίας, νοήματος, αυτοπραγμάτωσης, υπέρβασης.. Ο υπερπροσωπικός πυρήνας αυτής της Φύσης διέπεται από σοφία και αν του επιτρέψουμε να καθοδηγήσει τη ζωή μας, θα γίνουμε υγιείς, δημιουργικοί και ευτυχισμένοι. Αν η θεμελιώδης αυτή αρχή δεν γίνει αποδεκτή ή καταπιεστεί, τότε το άτομο, αργά ή γρήγορα, θα αρρωστήσει. Αυτή η βαθύτερη φύση δεν είναι τόσο πιεστική όσο τα ένστικτα. Είναι διακριτική και ντελικάτη και σκεπάζεται εύκολα από τη συνήθεια, την κοινωνική πίεση και τις εσφαλμένες τάσεις απέναντί της. Αν και φαινομενικά αδύναμη, δεν εξαφανίζεται τελείως ούτε στο διαταραγμένο άτομο. Έστω και αν την αρνείται κάποιος, εκείνη επιμένει υπόγεια, πιέζοντας μέχρι να πραγματωθεί.

Η μελέτη Ολοκληρωμένων ατόμων μπορεί να μας διδάξει πολλά για τα σφάλματά μας, για τα σημεία στα οποία υστερούμε, για τις σωστές κατευθύνσεις προς τις οποίες πρέπει να αναπτυχθούμε.

Πριν ακόμη αρχίσει το κύριο έργο της ανάπτυξης και για να υπάρξουν βαθιά, γερά θεμέλια στο οικοδόμημα, πρέπει να προηγηθεί η φάση της μεταστροφής, κατά την οποία το άτομο επαναπροσδιορίζει την πορεία του, κάνοντας στροφή 180 μοιρών. Από τη στάση του έχειν ( και καταναλώνειν), σ'εκείνη του Είναι, όπως λέει ο Fromm. Αυτή η νέα κατεύθυνση προσφέρει ένα αυθεντικό νόημα σκοπό στη ζωή του ανθρώπου, οργανώνει τις ψυχικές του δυνάμεις και οδηγεί το άτομο έξω από το υπαρξιακό κενό και την επαναληπτική μηχανικότητα.

 

altΣυνοψίζοντας : Η παρούσα κρίση μπορεί να βιωθεί παθητικά σαν καταστροφή ή να ειδωθεί ως μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού τόσο ατομικού όσο και κοινωνικού. Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή. Από τις αποφάσεις που θα πάρουμε και από τη στάση που θα κρατήσουμε θα εξαρτηθεί το μέλλον μας και το μέλλον των επόμενων γενεών. Έχουμε τη δυνατότητα να αποτινάξουμε από πάνω μας όλα τα λάθη του παρελθόντος και να κάνουμε μια νέα αρχή, βασισμένη σε υγιείς βάσεις.  Η πνευματική μας κληρονομιά  μας εφοδιάζει με  όλη τη σοφία που χρειαζόμαστε, αρκεί να κάνουμε τον κόπο να τη βγάλουμε από τις σκονισμένες βιβλιοθήκες και να την κάνουμε  πυξίδα καθημερινής πλοήγησης. Δεν είναι ζήτημα αισιοδοξίας ή απαισιοδοξίας, αλλά νηφάλιου ρεαλισμού. Στην παρούσα κατάσταση απλά δεν υπάρχουν άλλες επιλογές!... 

Η προχωράμε στην αναγέννηση ως άτομα και την αληθινή επανίδρυση ως κράτος ή κατρακυλάμε στην άβυσσο. Η κρίση άλλαξε ριζικά την πραγματικότητα που γνωρίζαμε, ασχέτως αν κάποιοι δεινόσαυροι της εξουσίας αρνούνται πεισματικά να το αποδεχτούν. Χάθηκε η ανέμελη ανευθυνότητα. Πίσω δεν μπορούμε να γυρίσουμε. Είμαστε υπεύθυνοι για τη μοίρα μας. Πρέπει να οραματιστούμε την νέα Ελλάδα με αφυπνισμένους και ενεργούς πολίτες. Μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους μας από ατομικά ωφελιμιστικούς σε συλλογικά στραμμένους. Η συμμετοχή μας σε συλλογικές δράσεις και εθελοντικές δραστηριότητες μειώνει τα συναισθήματα φόβου και άγχους και αυξάνει την αίσθηση ελέγχου και συντροφικότητας.

Μόνο έτσι θα εξασφαλίσουμε την ψυχική ισορροπία μας, θα προάγουμε την αυτογνωσία και θα δώσουμε νόημα στις θυσίες και τις ταλαιπωρίες που βιώνουμε σήμερα.

 

Κλείνω με μια φράση του Μπέρναρντ  Σω:


«Στον κόσμο, υπάρχουν αυτοί που παρατηρούν την πραγματικότητα και απλά αναρωτιούνται γιατί, και υπάρχουν και εκείνοι που τη φαντάζονται όπως ποτέ δεν ήταν, και αναρωτιούνται γιατί όχι;».

 

 Ελπίζω εμείς απόψε να αποτελέσουμε τη μαγιά για πολλούς περισσότερους που θα αρχίσουν να λένε «γιατί όχι;»
Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας!


ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΑΡΓΕΙΑΣ :https://www.facebook.com/groups/370747533586/





 2461317804_47299c28a7.jpg


Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Ψυχική ισορροπία και Αυτογνωσία σε περίοδο κρίσης


Το Κοινωνικό Δίκτυο Θετικής Ενάργειας και τo Κέντρο Ψυχικής Θεραπείας και Ανάπτυξης διοργανώνουν την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου στις 20.00-22.00 ,στο Μέγαρο Υπατία (Ηπείρου 2 και Πατησίων)
διαδραστική συνάντηση με θέμα:


"Ψυχική ισορροπία και Αυτογνωσία σε περίοδο κρίσης"


426413_10150548733542367_657472366_8814024_977882256_n.jpg


Θα εξεταστούν τα κάτωθι ερωτήματα:
-Πως μπορούμε να προστατευθούμε από τον φόβο, το άγχος και την κατάθλιψη;
-Μπορεί η κρίση να κρύβει ευκαιρίες προσωπικής και συλλογικής ανάπτυξης;
-Αν ναι, πως μπορούμε να τις εκμεταλλευτούμε;
-Αλληλεγγύη πολιτών και ψυχική υγεία

Εισηγητής : Γιάννης Αυγουστάτος, ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής

Είσοδος ελεύθερη

Κοινωνικό Δίκτυο Θετικής Ενάργειας :  https://www.facebook.com/groups/370747533586/



Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ


alt

Προοίμιο
Η κρίση που ζούμε δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και κρίση αξιών και αρχών. Είναι κρίση λειτουργίας των θεσμών, αλλά και κρίση τρόπου σκέψης και κατά συνέπεια κρίση ταυτότητας της σύγχρονης κοινωνίας. Το πλήρως απελευθερωμένο από οποιονδήποτε κρατικό ή διακρατικό έλεγχο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και η αυτονόμησή του από την παραγωγή οδήγησαν στον άκρατο ανταγωνισμό και την αχαλίνωτη κερδοσκοπία. Η κυρίαρχη φιλοσοφία του συστήματος υπήρξε : «Τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο και το περιβάλλον». Η μονοδιάστατη αντίληψη για την "Ανάπτυξη" στην εκδοχή της ως «οικονομική» και στη χυδαία και στρεβλή ταυτοποίησή της με την χωρίς όρια «αύξηση», οδήγησε στην  εξοντωτική εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση της Φύσης και της Ζωής.
Η διάχυση αυτής της αρπακτικής  νοοτροπίας και του καταναλωτισμού ως  πρωτεύουσας ιδεολογίας οδήγησαν στην αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού και την εμφάνιση εκατομμυρίων ανθρώπινων όντων απομονωμένων και αδιάφορων για το σύνολο, παρά τη γενική φτώχεια. Οι δυτικές κυβερνήσεις όσο παρείχαν υλική ευμάρεια σε σημαντικό μέρος του πληθυσμού τους, εξασφάλιζαν ανοχή και συγκατάθεση, ακόμη και για την απάνθρωπη λεηλασία των χωρών του τρίτου κόσμου και την εγκληματική περιβαλλοντική καταστροφή. Η  κατάρρευση του καταναλωτικού ονείρου διέρρηξε βίαια την «ανίερη συμμαχία» και κλόνισε τα αστικά ερείσματα της ολιγαρχίας, αποκαλύπτοντας την ηθική και πνευματική ένδεια του συστήματος. Η κατάσταση είναι ζοφερή αλλά δεν είναι απελπιστική! Κάτω από τους νεκρούς ιστούς και τα ερείπια κρύβονται ζωντανά κύτταρα μιας άλλης κοινωνίας που μέχρι πρότινος ζούσε μακριά από τα φώτα του εφήμερου.
Περίμεναν υπομονετικά τη στιγμή που θα ανοίξει η φυλακή και θα βγουν στην επιφάνεια. Η οικονομική κρίση προκάλεσε ρωγμή στο δεσμωτήριο και οι Προμηθείς ξέφυγαν !


Η αναδόμηση της κοινωνικής ζωής πάνω σε νέες βάσεις: τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι οικουμενικές αξίες πάνω από το κέρδος
247325_229001157126575_100000500773570_976177_959168_n.jpgΟι κυβερνήσεις αναζητούν απεγνωσμένα λύσεις μέσα στα πλαίσια του παραπαίοντος συστήματος και της κυρίαρχης νεοφιλελεύθερης στρατηγικής. Το βέβαιο είναι, όπως υποστηρίζουν έγκριτοι πολιτικοί και κοινωνικοί επιστήμονες, ότι η επιστροφή στον πριν την κρίση κόσμο αποκλείεται. Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει τον χρόνο που θα διαρκέσει η κρίση. Ωστόσο στο τέλος της ή και καθώς θα εξελίσσεται θα συντελούνται διεργασίες που θα μεταβάλλουν την παγκόσμια ισορροπία. Οι παλαιοί θεσμοί και τα  παλαιά πολιτικά και συνδικαλιστικά υποκείμενα έχουν απαξιωθεί και συρρικνωθεί. Οι ιδεολογίες όχι μόνο αποδείχτηκαν άκαρπες αλλά αποτελούν, μέσω του δογματικού ανταγωνισμού, τροχοπέδη στη δημιουργία μιας ενιαίας εναλλακτικής πρότασης. Ο λεγόμενος πνευματικός κόσμος, πλην εξαιρέσεων, δεν ξέφυγε από τα επιφαινόμενα και δεν προχώρησε στην ουσία των προβλημάτων, που είναι ο άνθρωπος και η νοηματοδότησή του. Οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες απέτυχαν να σταθούν στο ύψος των κηρυγμάτων τους και να δώσουν ένσαρκη, έμπρακτη, απτή, φωτεινή μαρτυρία της πρότασης ζωής που κόμιζαν.
Αποδέκτες αυτής της προδοσίας των ιδανικών οι πολίτες και ειδικά οι νέοι οδηγήθηκαν στην αυτοπεριθωριοποίηση, τη δυσπιστία και τον ατομικισμό. Έχουμε τις ίδιες πιθανότητες να βιώσουμε έναν αυξανόμενο κοινωνικό αποκλεισμό ή μια επιταχυνόμενη πολιτισμική μετεξέλιξη. Η κρίση  μπορεί να ευνοήσει την επέμβαση βίαιων και αυταρχικών υποκειμένων ή την εμφάνιση ηθικών κινημάτων που θα θεμελιώσουν ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, βασισμένο στη δικαιοσύνη και το σεβασμό της ανθρώπινης ύπαρξης.
Το Κύμα Αφύπνισης (ΚΥΜ.Α.) θέλει να συμβάλλει σ' αυτή τη θετική κατεύθυνση. Σκοπός μας η δημιουργία ενός κρίσιμου πλήθους συνειδητοποιημένων πολιτών στη θέση της αγανακτισμένης μάζας, που είναι  εύκολα χειραγωγήσιμη . Οι διαμαρτυρίες στις πλατείες είναι ένας παράγοντας ευαισθητοποίησης και ενεργοποίησης, αλλά από μόνες δεν δίνουν λύσεις και απαντήσεις. Κεντρική πλατεία είναι η αφυπνισμένη μας συνείδησή ! Εκεί όπου δεν χωράνε τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα ξεκινάει η ειρηνική επανάσταση για να επεκταθεί στις πλατείες των πόλεων. Όποιος αγωνίζεται έξω από τα στενά κομματικά όρια δεν είναι "απολιτικός", αλλά ουσιαστικά πολιτικοποιημένος και χωρίς παρωπίδες. Μέσα στον κλειστό κομματικό μικρόκοσμο χάνεται η επαφή με την πραγματικότητα, τα γεγονότα και τα αισθητά δεδομένα παραμορφώνονται με τρόπο ψυχεδελικό, συμμορφώνονται με την κομματική ιδιοτέλεια, συγκροτούν ψευδαισθητική εμπειρία. Αντιστεκόμαστε στην επικοινωνιακή τρομοκρατία των διαπλεκομένων ΜΜΕ, που στοχεύει στην παράλυση της βούλησης και την υποταγή στο Matrix της εξουσίας. Εξουδετερώνουμε το μηχανισμό του φόβου που αδρανοποιεί την κρίση και οργανώνουμε στο διαδίκτυο εναλλακτικά κανάλια πληροφόρησης,  επικοινωνίας και οργάνωσης. Σπάσαμε τις αλυσίδες της καταθλιπτικής αδράνειας και πήραμε το δρόμο της εξόδου από το σπήλαιο των σκιών προς το φως της συνειδητότητας. Το μνημόνιο μας κινητοποίησε και φούσκωσε τα πανιά στην αναζήτηση της λησμονημένης Ιθάκης, του Νοήματος.


Αλλάζουμε εμείς για να αλλάξουμε  τον κόσμο
DSCN9099.JPGΑν δεν κάνουμε εμείς οι ίδιοι την αρχή, ξεκινώντας από τον εαυτό μας καμία εξωτερική αλλαγή δεν είναι εφικτή. Ο άνθρωπος λένε δεν αλλάζει! Δεν αλλάζει όταν δεν διαθέτει  δυνατό κίνητρο. Όταν όμως υπάρχει κίνδυνος επιβίωσης, όπως σήμερα, οι λανθάνουσες εσωτερικές του δυνάμεις αφυπνίζονται και ενεργοποιούνται σπάζοντας τους προγραμματισμούς και τους ετεροπροσδιορισμούς. Όπως θαυμάσια τονίζει ο Pablo Neruda : "Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα, για να κυνηγήσει ένα όνειρο.."
To KYM.A.  είναι ένας καταλύτης για την εσωτερική αφύπνιση και την κοινωνική συμμετοχή. Βασικό σημείο στη φιλοσοφία της αποτελεί η αφύπνιση και η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης. Μια δραματική αφύπνιση της συνειδητότητας συνεπάγεται αναπόδραστα μία εξίσου δραματική βελτίωση των εξωτερικών συνθηκών. Εμείς οι "ανώνυμοι", καθημερινοί πολίτες βαρεθήκαμε να γκρινιάζουμε και να αγανακτούμε με την υπάρχουσα κατάσταση της γενικής χρεοκοπίας. Η εποχή των "σωτήρων" και των "χαρισματικών  αρχηγών" πέρασε! Ο καθημερινός άνθρωπος καλείται να γίνει ο δικός του ήρωας και όλοι μαζί η νέα Ελλάδα. Η  Εσωτερική καλλιέργεια (ανθρωπιστική παιδεία) και ο κοινωνικός ακτιβισμός μπορούν και πρέπει να συμπορεύονται. Για τον λόγο αυτό θα οργανωθούν ειδικά σεμινάρια και εκπαιδευτικά μαθήματα με σκοπό την εμβάθυνση της εφαρμοσμένης φιλοσοφίας. Ο αναβαπτισμός στη σοφία των αιώνιων αρχών  κρίνεται απαραίτητος για την έξοδο από την πνευματική και ηθική πτώχευση. Πληρότητα, αφθονία, ολοκλήρωση, ευημερία, ευδαιμονία ...; Τόσα αγαθά που με αγωνία αναζητούμε και που με τόση αφέλεια εξαρτήσαμε από το χρήμα, μήπως θα πρέπει να τα επαναπροσδιορίσουμε και να τα κατακτήσουμε  πρωτίστως πνευματικά; Πηγή των προβλημάτων μας είναι ότι αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξη διαχωρισμένη, κατακερματισμένη σε ένα «υλικό» και σε ένα «πνευματικό» εαυτό. Δεν είναι πολύ αργά για να  συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε μια ολότητα, που λειτουργεί ομαλά μόνο όταν τα στοιχεία που την αποτελούν συνεργάζονται αρμονικά. Το Κέντρο Βάρους της ατομικής και συλλογικής ζωής πρέπει να μετακινηθεί από το έχειν στο Είναι και από το εγώ στο εμείς . Υποστηρίζουμε  την οργανωμένη συμμετοχική δράση, μέσω της ανιδιοτελούς προσφοράς και της αλληλεγγύης. Στο πολιτικό επίπεδο ενεργοποιούμαστε για την ειρηνική αλλαγή του πολιτικού συστήματος με την διεκδίκηση της συμμετοχικής δημοκρατίας, για να επιστραφεί στον πολίτη η ικανότητα αυτοπροσδιορισμού. Όλα τα πολιτεύματα  που κυβέρνησαν την Ελλάδα από τη σύστασή της ως κράτους,  βασιζόταν στην πυραμιδική οργάνωση της κοινωνίας.  Η ολιγαρχική κορυφή της διοίκησης, λάμβανε  αποφάσεις και επιβάλλονταν στη βάση χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή της. Η  μέριμνα της διοίκησης ήταν να δημιουργήσει πειθήνιους ιδιώτες αντί να διαπλάσει συνειδητούς  πολίτες  που θα συμμετείχαν και θα εκφράζονταν αυθεντικά. Η ατομική ευτυχία και η πληρότητα, κανέναν δεν απασχόλησε  παρά μόνο η απρόσκοπτη  λειτουργία του συστήματος. Οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις δεν απετέλεσαν εξαίρεση και  όχι μόνο δεν μπόρεσαν  να δώσουν τις λύσεις αλλά αντίθετα υπήρξαν η κύρια πηγή των προβλημάτων. Ο κοινοβουλευτισμός έχει εκφυλιστεί σε κομματικό κράτος που λεηλατεί και απαξιώνει τους θεσμούς. Σκεπτόμενοι, προβληματισμένοι πολίτες συζητούν δυνατότητες να παρακαμφθεί με νόμιμες δημοκρατικές διαδικασίες το χρεοκοπημένο, ανίατο πια πολιτικό μας σύστημα. Nα συγκροτηθεί υπηρεσιακή κυβέρνηση για την επαναδιαπραγμάτευση και διαχείριση του χρέους (των κακουργημάτων υπερδανεισμού) και η ίδια κυβέρνηση να διενεργήσει εκλογές για Συντακτική Εθνοσυνέλευση, καινούργιο Σύνταγμα.
Η αποκατάσταση της ισορροπίας  ανθρώπου - φύσης αποτελεί επίσης πυρηνικό μας στόχο. Αντιλαμβανόμαστε  την οριακή κρισιμότητα των πολυδιάστατων περιβαλλοντικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει το κοινό μας σπίτι, ο πλανήτης Γη σήμερα και ενεργοποιούμαστε για τη διάσωσή του.
Η φαντασία, λέει ο Albert Einstein, είναι πιο σημαντική από τη γνώση, γιατί η γνώση είναι περιορισμένη ενώ η φαντασία αγκαλιάζει ολόκληρο τον κόσμο, παρακινώντας την πρόοδο, δημιουργώντας την εξέλιξη. Θέλουμε να φωτίσουμε με τα χαρούμενα χρώματα της φαντασίας, όχι μόνο  τη γκρίζα  κεντρική εξουσία, αλλά και την μονότονη καθημερινότητά μας. Επιστροφή λοιπόν  στο μέλλον της απλότητας, της καλαισθησίας και της ποίησης. Η προσφυγή σε υψηλότερες πανανθρώπινες αρχές μπορεί να μας οδηγήσει έξω από τα σύγχρονα αδιέξοδα μόνο αν μετατραπούν σε τρόπο ζωής και κανόνες οργάνωσης, σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής, τόσο στην εργασία και στην παραγωγή όσο και στο σχολείο και μέσα στην οικογένεια. Οι άνθρωποι μπορούν όχι μόνο να συνυπάρχουν ειρηνικά, αλλά και να αλληλοβοηθούνται στην προσπάθεια να ξεριζωθεί κάθε εστία δυστυχίας και πόνου. To Κύμα Αφύπνισης  στοχεύει στη δημιουργία ενός δικτύου ατόμων καλής θέλησης που θα συμβάλλουν στην ανάδυση ενός νέου προτύπου ζωής, πιο δίκαιου, ειρηνικού και βιώσιμου. Πρεσβεύουμε ένα νέο τύπο πολιτικής που δεν έχει κεντρικό στοιχείο τη διαμαρτυρία και την απλή  διεκδίκηση δικαιωμάτων, αλλά την δημιουργία ενός εναλλακτικού τρόπου ζωής, βασισμένου στην αλληλεγγύη, τη συμμετοχική  δημοκρατία και τη συνεργατική δραστηριότητα. Ένας άλλος κόσμος είναι ήδη εδώ! Οικοκοινότητες, αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις, κοινότητες αλληλεγγύης, συνεργατικές ανέργων, απελευθερωμένες εδαφικές ζώνες, ανεξάρτητες κοινωνικές μορφές οργάνωσης της υγείας και της παιδείας, οριζόντια δίκτυα επαφής, καταλήψεις δημόσιων χώρων, ελεύθερα κοινωνικά κέντρα και πλήθος άλλων μορφών που ξεπηδούν καθημερινά, υφαίνουν έναν δαιδαλώδη ιστό, έναν ολόκληρο κόσμο, μέσα, έξω ή δίπλα στον κυρίαρχο.
Το ΚΥΜ.Α. φιλοδοξεί να συμβάλλει στην οργανική σύνθεση όλων αυτών των αποσπασματικών εγχειρημάτων, ούτως ώστε να δημιουργηθεί ένα δυνατό πανελλήνιο δίκτυο φωτεινής δράσης.


Ας ενώσουμε τις δυνάμεις
Όσοι συμμερίζεστε το όραμά μας, για τη δημιουργία μιας ανθρώπινης κοινωνίας πέρα από την κρατική κηδεμονία, την εκμετάλλευση και την εμπορευματοποίηση, μπορείτε  να ενταχθείτε σε μια από τις Ομάδες Εργασίας και να γίνετε  συμπρωταγωνιστές της αλλαγής. Υπάρχουν τρία επίπεδα συμμετοχής και υποστήριξης:
Τα τακτικά μέλη επιτελούν συγκεκριμένα καθήκοντα με σχετική δέσμευση.
Τα αρωγά μέλη συνεργάζονται στον τομέα που επιθυμούν χωρίς δέσμευση, αφιερώνοντας όσο χρόνο και ενέργεια διαθέτουν.
Οι φίλοι του Κύματος αποτελούν το ευρύτερο υποστηρικτικό περιβάλλον της Αφύπνισης. Ενημερώνονται για τις δραστηριότητες και τις εκδηλώσεις, συμμετέχουν σ' αυτές και διαχέουν το μήνυμα στο περιβάλλον τους. Κάθε άτομο μπορεί να περνάει από τη μία κατηγορία συμμετοχής στην άλλη, ανάλογα με τις δυνατότητές του.
Ενώστε και εσείς τις δυνάμεις σας στη δημιουργία του δίκαιου κόσμου, που όλοι οραματιζόμαστε.
Ας διαδώσουμε το ΚΥΜ.Α.
Ας γίνουμε η αλλαγή που περιμέναμε! 


alt



ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ


aganaktismenoi-bi-sunday-copy.jpg


"Στον κόσμο, υπάρχουν αυτοί που παρατηρούν την πραγματικότητα και απλά αναρωτιούνται γιατί, και υπάρχουν και εκείνοι που τη φαντάζονται όπως ποτέ δεν ήταν, και αναρωτιούνται γιατί όχι".
Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω


Είμαστε απλοί καθημερινοί σκεπτόμενοι και ενεργοί πολίτες που αποφασίσαμε να προχωρήσουμε πέρα από τις κραυγές και τις διαμαρτυρίες. Ο καθένας μας φύλαγε στην καρδιά του σαν φυλαχτό την ανάγκη για ουσιαστική αλλαγή. Έχουμε εργαστεί εσωτερικά και συμμετάσχει σε διάφορες κοινωφελείς δράσεις.
Η «αγανάκτηση» στάθηκε η αφορμή να συναντηθούν οι δρόμοι μας στις πλατείες. Αρχικά δημιουργήσαμε την Ομάδα «Τα αιτήματα των αγανακτισμένων» για να οργανώσουμε τις χαοτικές διεκδικήσεις των πολιτών. Σύντομα αντιληφθήκαμε ότι ο θυμός και η απλή διαμαρτυρία δεν μπορούν να μας βγάλουν από την κρίση, που δεν είναι μόνο οικονομικοπολιτική, αλλά και ηθική και πολιτισμική.
Δημιουργήθηκε έτσι στο διαδίκτυο η «Κίνηση Αφυπνισμένων για Συμμετοχική Δημοκρατία».
Στη συνέχεια έγινε το κάλεσμα προς όλους τους «Τρελούς Προφήτες» να καταθέσουν τις δημιουργικές προτάσεις τους για την κοινωνική αλλαγή, που υποχρεωτικά περνάει μέσα από την προσωπική αφύπνιση και ενεργοποίηση. Η ανταπόκριση υπήρξε ανέλπιστα θερμή και γρήγορα σχηματίστηκε ο πρώτος πυρήνας εργασίας,
για την υλοποίηση  του οράματος της  «Κίνησης Αφυπνισμένων».  Οι συγκυρίες μας οδήγησαν να προχωρήσουμε στη σύσταση ενός δικτύου συνεργασίας για να επανακτήσουμε τα κλεμμένα μας όνειρα και τις ελπίδες για μια όμορφη, αυθεντική ζωή. Δεν θέλαμε να στηριχτούμε σε έτοιμα πρότυπα, αλλά να πάμε πέρα από τις πεπαλαιωμένες ιδεολογίες στον πυρήνα των προβλημάτων, με οδηγούς την καθαρή νοημοσύνη της καρδιάς και τον πλούτο της φαντασίας . Το ΚΥΜΑ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ  είναι έτοιμο να ξεκινήσει το ελπιδοφόρο ταξίδι του και να μεταφέρει το χαρούμενο μήνυμα σε κάθε άκρη της χώρας και πέρα απ' αυτήν... Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο και μπορούμε να τον δημιουργήσουμε τώρα, ξεκινώντας από τον εαυτό μας ! Γινόμαστε η αλλαγή που περιμέναμε.
Δεν έχουμε την αλαζονεία να θεωρούμε ότι ανήκουμε σε κάποια ελίτ της κοινωνικής αφύπνισης και ευχόμαστε την ισότιμη συνεργασία με άλλες παρόμοιες Ομάδες στην Ελλάδα και τον πλανήτη. Ελπίζουμε να σας έχουμε πλάϊ μας σ'αυτό το ενθουσιώδες ταξίδι προς την Ευτοπία !

http://www.kym-a.gr

Facebook : https://www.facebook.com/groups/awaked/


SYNC ME @ SYNC hit counters